"Sen gidersen sesin gider, kokun gider, yüzün gider. Ay dolanır pusularda, tenim titrer, gecem biter." demişti. Bunları söylerken sesi titremişti. Yine aynı konuyu getirmişti. Başımı omuzundan kaldırıp, hayran duyduğum gözlerine baktım, "Yağız sana söz verdim, senden gitmeyeceğim" dedim fısıldayarak. Yağız ağlamaya başlamıştı. Neden bir anda ağladı? Şaşırıp kalmıştım. "Ağlama" dedim burukça. "Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de, sana hep hep yeniden başlamak isterim." bunları ağlayarak söylüyordu. Gözyaşlarına kıyamam Yağız... Elimi yanağına koydum. Sakalları batıyordu. "böyle yapma Yağız, bende sensiz yapamam. Seni çok seviyorum. Bende seni kaybetmekten korkuyorum" dedim bende ağlamaya başlamıştım. Denizin karşısında sevdiğim adamla gözyaşları içinde konuşuyorduk...