Melis'in dünyasında güven, çocukken toprağa gömüldü. Ailesi gözlerinin önünde öldürüldüğünde, içindeki çocuk da orada kaldı. O günden sonra sevgi, onun için bir sığınak değil; bir riskti. Hayatta tutunduğu tek şey vardı: sevdiği adam. Ama kaderin en acımasız oyunu şuydu... O adam, ailesinin katilinin oğluydu. Kerem, hayatı boyunca tek bir omuza yaslandı: babasına. Gerçeği bilmeden büyüdü. Kanla yazılmış bir geçmişin mirasçısı olduğunu öğrenene kadar. Şimdi önünde iki yol var: Ya babasının karanlığında kalacak, ya da sevdiği kadının yanında her şeyi karşısına alacak. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kan bağıyla sevgi arasına sıkışmış iki hayatın çarpışması. Geçmişin, bugünden hesap sorduğu bir hikâye. "Belkide en büyük hattayı keremin bana iyi geleceğini düşünerek yapmışımdır"