Bu diyarda sizlere yaren olmaya geldim. Denemeler, kendimi yansıttığım asıl yazılar. Bir türlü açılamadım insanlara. Etkileşim engeline takılı kaldım. Şimdi buradayım, bir hikayem var. Sizleri ne denli cezbeder bilinmez. Buna mukabil tüm zorluklara rağmen hikayemi kaleme alıp, sizlerin yüreklerine sunacağım. Kalbimden geçenleri olabildiğince gücüm ile kağıda dökeceğim. Elbet kalbimden geçenlerin tümünü kaleme yansıtmak zor olacak. O yüzden; kalbimden geçenlerin kağıda dökülen yanlarının size yansıyanı diyerek, biiznillah başlıyoruz bu yolculuğa.

elveda dedi; yutkunması on saniye sürdü... Mavi elbisesinin eteklerinde rüzgarın dokunuşları dalgalanırken uçurumda elleri bağlı gözleri siyah bantla kapalı sadece bekliyordu. Gözleri karanlığa söz keserken; fısıltıları rüzgara eş oldu. "bilmiyorum, kim bilmiyorum". ardından sadece karanlık... "sakın arkanı dönme, bu sadece bir başlangıç melisa sayın" "bana günaha bu kadar davet eden bir sebep söyle, Eren yiğit KARA" dört arkadaşın günahını sadece bir masum ödeyecekti... Melisa sayın...

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle. Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©