Bu kitapta yapmak isteyebileceğiniz çılgınlar yazmaktadır.

Bazı dönemler olur. Yardıma bir dost tavsiyesine ihtiyaç duyar insan. İşte ben o dostunum. Her zaman yanındayım :)

18 yaşında ki Öykü 15 yaşında ailesini bir kaza sonucu kaybetmiştir. Ailesi ona yüklü bir miras ve bazı şartlar , istekler bırakmıştır.Trajik bir şekilde ailesini kaybeden Öykü arkadaşı Ada ve Nesli ile birlikte yaşamaktadır. Tabii bir de Okulun şımarık çocuğu Mert Cenk var. Okumaktan keyif alacağınızı umuyorum. İyi okumalar ;)

Hiçbir şekilde büyük konuşmamak gerekir, 'asla yapmam' denilen şeyleri bile yaptırır sana hayat. Ve Aşk öyle bir şeydir ki öldüm der durur ama yaşamaya devam eder insan... Dr.mehmet beyin yaptığı o hata Mert'in intikam için Nehir'i kaçırmasına Neden oluyor. Ve bakalım Mert ve Nehir'i neler bekliyor.. HATE AND LOVE

Kulağımdan kulaklığımın tekini çıkarıp yanıma,banka,kuruldu. "Sen ne yap.." Kulaklığı kulağına götürdüğünde eliyle beni durdurdu."Bu kadını mı dinliyorsun?" Yutkundum. Kötü bir şey yapmamıştım ama sözleri ve davranışları kötü bir şey yapmışım gibi hissettiriyordu. Başımı usulca salladım. Kızarmıştım.Bu kadını hep dinlerdim. Eğlenceliydi. Sevdiğim nadir şeylerdendi. Yaklaştı. Kulağımda nefesini hissediyordum."Büyük hata.." Silkelendim.Burnumu dikip"Nedenmiş o?" diye sordum. Küçük ama huzur verici bir kahkaha patlattı."Christina Aguilera.. kişi de afrodizyak etkisi bırakır." İşte şimdi morarmış olmalıydım. Ellerim kucağımda donmuş halde kalmıştım. O ise yerinde daha çok yayıldı ve güldü.

...Bir anda elinde tabanca belirdi. Tabancayı kafasına dayadı 'Gerçek aşk sonsuzluğa açılan kapıdır.' dedi. Ve ardından silah sesi duyuldu.

Bir tercih yapacak olsaydınız kimin yanında olmayı seçerdiniz? Kendinizi güvende hissettiğiniz, her kötü zamanınızda yanınızda olan kişinin mi yoksa sevdiğiniz kişinin mi? Peki ya sevdiğiniz kişi sizi çok üzdüyse? İşte Hazal’ın hikayesi de kendini böyle bir karmaşanın içinde bulmasıyla başlıyor. Sonsuza kadar kiminle olmayı tercih edeceğini hep beraber görmeye ne dersiniz?

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir? Hayatımın iyice boka sardığını çok bariz bir şekilde fark edebiliyordum. Kaçtım. Belki de sığındığım liman daha boktandı. Ama bilemezdim ki. Yaşamadan kim bilebilirdi? Ve ben de yaşamayı seçtim... (DEVAM EDİYOR- DÜZENLENİYOR)

"Kapımın önünden başka bayılacak yer bulamadın mı?" "Sen ne kadar kaba bir adamsın ya? Sanki ben seçtim bayılacağım yeri! Hatta inanır mısın? Kapının önünden geçerken dedim ki burası bayılmak için çok uygun bir yer. Burada bayılırsam dağdan inen bir takım elbiseli ayı gelir ve beni kurtarır! O ayı da sen oldun!" "Sen benimle dalga mı geçiyorsun? Bana ayı mı dedin sen?" "Ben sana takım elbiseli ayı dedim. Sadece niye bir kısmını alındın ki?" * "Bu yazı da ne?" "Dikkat! Mafya var!" "Hadi ya! İyi ki okudun! Benim okuma yazmam yoktu zaten" "Sen kültürsüz bir mafya mısın? Hiç yakıştıramadım! Çok ayıp! İstersen öğretebilirim!" "Hay Allah'ım sen bana sabır ver! Sülük gibi yapıştın bir de gitmiyorsun ya! Ben sana ne yazıyor demedim! Niye arabamın camındaydı bu?" "Hani bebek olan arabalara yazıyorlar ya 'dikkat! Bebek var!' ben de düşündüm ve dedim ki mafya olan arabaya 'dikkat! Mafya var' yazmak gerekir? Kötü mü düşünmüşüm?"