Reklam yorumları yapmayın. "Bir sabah uyandım ve hayatım hiç olmadığı kadar farklıydı." 18 yaşına geldiğinde özel bir soydan geldiğini öğrenen bir kız, koruma kalkanı ile dışarıdan izole edilmiş bir okula gönderilir. Bu okul farklı yetenekleri olan, farklı soydaki gençleri ağırlamaktadır. Orada sadece dövüşmeyi değil, yeteneklerini kullanmayı ve hayatta kalmayı öğreneceklerdir. İlk bölümlerde Moorim School'dan esintiler görebilirsin. Bilim Kurgu #1 Aksiyon #1 Romantizm #1 Rastgele #1 Korku #1 Fantastik #3 Başlangıç: 18.06.2017

Birer birer silindi hafızaları ve karaltılar görmeye başladılar. Gündüzleri ayak uçlarının dibinde bitiyor, düşüncelerinde kol geziyorlardı. Gölge dediler o karaltılara. Oysa pek çok şey denebilirdi. Toz bulutu, karanlık, silüet yahut cisimcik... Kimliklerini unuttukları gölgelerin esiri oldular. Tek tek anılarında kaybolan karartıları sevmeye kalkıştılar. Yoksa unuttuklarını, kendi gölgeleri mi sandılar? Bu, mutsuzluğun varoluş ve kayboluş hikayesi. Ölümün kapılarını aralayıp, unuttuğunu sandıklarına esir olmanın resmi. Bu Alphard ve Alnilam'ın hikayesi. Capella ve Polaris'in... Bir yerlerde unutulan herkesin hikayesi.

"Ve yine hastanedeyim , hala alışamadım her ne kadar vakit geçirsem de bu ortama... Yani tuhaf değil mi? Birileri ölürken birileri doğuyor.. Kiminin kahkaha sesi, kiminin acı çığlığı yankılanıyor bu koridorlarda... Ve belki de bir aşk doğar bu çeşitli duyguları barındıran hastane koridorlarında.."

Beni sert bir şekilde duvara itip kolu ile boynumu sıkıştırdı.Nefes alabiliyordum ama boynumu hareket ettiremiyordum."Bana bir daha dokunursan eğer parmaklarını teker teker kırarım!" dedi korkutucu bir sesle."Kimse beni durduramaz!" Gözlerimin dolmasına engel olamamıştım.Gözümden akan yaş çıplak koluna dökülmüştü."B-bırak..." dedim zorla. "Bana bulaşma kirli surat.Pek iyi biri sayılmam uzak dur benden." dedi. Korku dolu bakışlarım gözleri ile birleşti.Siyah harelerin kahve tonuyla birleştiği gözlerinde karanlığı sezmiştim."Neden bu kadar kötüsün?" dedim.Kolunu boynumdan çekmeye çalışmıyordum.Çünkü biliyorum izin vermeyecek. "Bilmem.Beni bu hale getirene sormak gerek." dedi yüzüme tıslayarak. Kafamı iki yana sallamak istedim ama boynumdaki kolla yapamadım."Kimse kimseyi kötü ya da iyi yapamaz.Bu kişinin seçimine bağlı.Sen kötü olmayı tercih etmişsin." Kolunu boynuma bastırdığında gözlerim korkuyla açıldı.İşte şimdi nefes alamıyordum."Kötüyüm ve bunu ben tercih ettim!" dedi korkutucu bir sesle. Kolunu boynumdan çekmeye çalıştım. "B-bırak." diye mırıldandım. "O s*kik beyninide al s*ktir git buradan!" dedi ve beni serbest bırakıp hızla uzaklaştı.Olduğum yerde boynumu tutup aşağı eğildim.Sık sık öksürüyordum.Beni gözünü bile kırpnadan öldürecekti.Bunu yapacaktı. *** Bir insan aşktan ölebilir mi?

Kırmızı ruj süren, topuklu ayakkabı seven, her zaman göz önünde olan, şımarık bir doktor düşünün. Ve bu doktorun asker abisi ve abisi gibi asker olan öküz arkadaşları ile maç izlediğini düşünün. A söylemeyi unuttum bu kıza biraz inat biraz da hırs ekleyin. Biraz mı dedim? Neyse işte anladınız siz onu. O kız mı kim? Sahnede ben varım! İzleyin ve görün...

Tek bir gece, sadece bir gecede tüm hayatınızın değiştiği oldu mu? Ya da tüm hayallerinizin yıkılıp mutsuzluğa sürüklendiğiniz? Sabah olduğunda artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını bildiğiniz oldu mu? O'nun oldu. Zeynep Hanoğlu. Farklı duygular hissettiğini düşündüğü kuzeni Baran'ın, ŞADOĞLU aşiretinin ağası Ahmet ŞADOĞLU'NUN kızı Berfin'i kaçırması ile hayatı tepetaklak olmuş ve kendini bir düğün hazırlığı içinde bulmuştu. Hem de üç gün içinde olacak bir düğün. *** Hayatı plan ile yaşayan bir ağanın tüm planlarını bozan olay, kız kardeşinin kaçması ve mecbur bırakıldığı evlilik. İçinde ki öfkeyi boşaltacak yer arıyorken tüm öfkesini yanlış kişiye boşaltma kararı almıştı Mirza Ağa. Lâkin zamanın neler getireceği belli değildi.. Yayınlanma tarihi: 07.01.2017 Bitiş tarihi: 07.01.2018 21.02.2018 tarihinde genel kurgu da #7