Odkąd Rieux wyczytał niechcący umieszczone w kronice swojego przyjaciela wyznanie miłości, musiał udawać, że nie dostrzega wszystkich uśmiechów, przypadkowych muśnięć dłonią czy tęsknych spojrzeń posyłanych w jego stronę, kiedy nie patrzy. Jednak ciężko było udawać, gdy uczucia robiły się niebezpiecznie prawdziwe.