Perfekcyjny świat Dominika lega w gruzach wraz z wyjazdem jego chłopaka za granicę. Chłopak zostaje sam na sam na pastwę złego losu i jeszcze gorszego Rafała. Obroża to tylko początek tej historii, bo kuzyn Kacpra chce jeszcze dobrze zarobić na głównym bohaterze. Po pewnym czasie Domiś spotyka tajemniczego Wiktora, który ratując go przed sadystycznym Rafałem pakuje niczym słowika do złotej klatki. Co stanie się z Dominikiem? Kim okaże się Wiktor? I kiedy wróci Kacper? [Opowiadanie zawiera treści wulgarne, +18, przemoc i stosunki homoseksualne]

Sherlock przechadzał się nerwowo po salonie. - Powiedz mi. Powiedz mi, kim jesteś. Czemu tu jesteś? Czy ktoś cię przysłał? Nie jesteś zwykłym człowiekiem. Jesteś inteligentna. ZA bardzo inteligentna. Przecież to niemożliwe, żebyś tak przypadkiem zapukała do moich drzwi... Ja nie wierzę w przypadki. Nie odpowiedziała, więc mówił dalej. - Ktoś cię przysłał, tak? Powiedz mi. To ON? Chociaż to do niego nie podobne... Chyba, że chce uśpić moją czujność... A może to mój braciszek się ze mnie nabija... Nie, wiedziałbym, że to on... Więc skąd się tu wzięłaś? Wciąż milczała. - I dlaczego się ciągle tak uśmiechasz? Przecież nikt się nie może ciągle uśmiechać. Ale na twojej twarzy zawsze gości uśmiech. Co ukrywasz pod tą maską? Dlaczego to ukrywasz? - Sherlock? - usłyszał głos Amber i po chwili dziewczyna weszła do salonu. - Co robisz? Obrócił się do niej, nawet nie próbując zakryć siedzącej na kanapie małej kukiełki, która na szyji miała zawiązaną jedną z apaszek dziewczyny. - Rozmawiam z tobą. - odparł, jakby nie było w tym nic dziwnego. - Ze mną? - obrzuciła go uważnym spojrzeniem. - Często tak rozmawiasz ze mną, jak mnie nie ma? - To był wyjątkowy przypadek. - Sherlock usiadł w fotelu, wyciągając przed siebie nogi. - John był bardziej chętny do rozmowy, gdy go nie było. - Ile razy mam ci powtarzać, że nie jestem Johnem? - Przecież wiem, że nim nie jesteś, nie jestem głupi. John nie nosił apaszki w groszki. Spojrzała na niego z politowaniem. - Jesteś niemożliwy... - Jestem Sherlockiem Holmesem. *** Sherlock ma nowego asystenta, a właściwie... asystentkę. Czy to oznacza, że słynny detektyw znowu będzie rozwiązywał zagadki kryminalne? Czy asystentka okaże się odpowiednia? Czy może tym razem sukces odniesie druga strona? Czy to możliwe, żeby ktoś rozumiał drugą osobę bez słów? No i - czy detektywi dadzą sobie radę? Fanfiction na podsta

Highest rank[#1 in Billionaire] [#1 in youngadult] [#1 in NewAdult] [#1 in Fiction] STARTED:10th January 2019 FINISHED: 11th August 2019 When Chloe followed her big sister to her sister's best friend's wedding, she didn't expect the groom to stop his vows and proclaim her as the love of his life and mother of his unborn child. She was seeing him for the first time and was still a virgin to be carrying his child. What was supposed to be a happy event turned out to be her worse nightmare. All it took was one lie for her family to toss her out of their lives and her boyfriend to break her heart and dump her.

Wystarczy nałożyć tę maskę, by móc później znowu rozpaść się na miliard kawałków. Wystarczy zapomnieć o bólu, by znowu go sobie przypomnieć. Wystarczy przeżyć dzień, by znowu umrzeć w nocy...

"Jestem tylko małą dziewczynką stojącą u boku najlepszego łyżwiarza. Jestem tylko dużym ciężarem dla mojego starszego brata. Jestem jego najważniejszą osobą w życiu. Jestem jego młodszą siostrą"

Z͓̽A͓̽K͓̽O͓̽N͓̽C͓̽Z͓̽O͓̽N͓̽E͓̽ Młoda dziewczyna, 15-sto latka, pasjonuje się grą na skrzypcach oraz muzyką. Nic ciekawego, nieprawdasz? Wszystko się zmienia gdy dziewczyna dowiaduje się, że jej kuzynem jest Yuuri Katsuki. Przez niego poznaje te jedyną osobę, do której traci głowę, której jako jedynej ufa - Yuriego Plisetsky. Czy dwoje praktycznie nie znajomych sobie osób, przerodzi się w coś głębszego, godnego zaufania i miłości? Dowiecie się tego, czytając kolejne rozdziały książki ,,Skrzypce Z Lodu | Yuri Plisetsky |". 💮 Mam nadzieje że zostaniesz u mnie do końca! 💮

Janek od zawsze uwielbiał skrzypce. Czuł, że między nim a tym instrumentem jest szczególna więź, której nie jest w stanie rozerwać nic - nawet demony przeszłości, które osaczają go wszędzie i sprawiają, że nie może o nich zapomnieć. Mury, które wybudował wokół siebie, nie pozwalają nikomu dostać się do jego małego świata - tego świata ze skrzypcami, muzyką klasyczną i rozgwieżdżonym niebem widzianym przez okno. I na pewno nie spodziewał się, ile jest w stanie zmienić pewien blondyn ze skrzypcami na ramieniu, który pewnego dnia pojawił się w oknie naprzeciwko. Opowiadanie jest odpowiedzią na akcję pn. „Kolorowe słowa" z inicjatywy grupy Piórowładni (@Piorowladni) na Facebooku (https://www.facebook.com/groups/685946204908306/)

❝ I hope you know that every time I tell you to get home safe, stay warm, have a good day, or sleep well what I am really saying is I love you. I love you so damn much that it is starting to steal other words meanings. ❞ ♡ hisoka i illumi nie wiedzieli jakie to uczcie być kochanym, bądź kochać kogoś innego niż swoją rodzinę. w końcu poza nią byli odrzucani.

|Zakończone| Kazachstańscy hokeiści w połączeniu z Yurim Plisetskym na jednym lodowisku to zdecydowanie nienajlepszy pomysł. To moje pierwsze opowiadanie, więc nie jest zbyt górnolotne, dlatego proszę o wyrozumiałość 😊