İki insan birbirini tanımayan iki insan nasıl evlenebilirdi ki. Ailelerinin isteği ile birbiriyle evlenmek zorundaydılar. Bu onların hikayesi. Elif ve Ömerin hikayesi....

Elindeki yüzüğe baktı genç kız. Mahallede her zaman dalga geçtiği, adını insandan bozma koyduğu, yıllarca aşağıladığı adam ile nişanlıydı artık. Bol ve uzun pantolonu, dede kazağı ve uzun sakalları ile ilgiyi nasıl üzerine çektiğini anlamıyordu. Mahalledeki kızların dalga geçtiği içten içe hayranlık duyduğu biri olduğunu biliyordu. Feriştah ise mahallede bakanın bir daha baktığı, idealleri olan fakat bir üniversite bile tutturamayan, burnundan kıl aldırmayan bir kızdı. İkisi bir o kadar zıt, bir o kadar aynı idi. Bir o kadar yarım, bir o kadar tamdı. !!! Kesinlikle zengin acımasız güçlü erkek karakter ve masum, saf kız hikayesi değildir.!!! 2.KİTAP :KAHKÜLLÜ

Her gecenin sonunu beraber beklediğin kahve fincanını masaya doğru uzatırken veyahut kitabını bırakırken komidine, aklından geçen fikirler ile yine gecenin sonunu getiriyordun. Aklına takılmış o sözü tekrarladın. "Buluta yükü sorulmazmış derler !" İnsan, aslında o soruyu soracak insanı beklemiyor mu halbuki ? Mesele şu, sen o yükü kime anlatacaksın ? Dua edelim de o öyle biri olsun, aynı gün ilk olarak gökte sonra yeryüzünde nikahınız kıyılmış olsun. 💫