Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Mardin kana doymamış törelere boyun eymiş Mardin! Töreye kurban gitmiş bir kız daha abisinin canına karşılık hayatını hiçe sayan Alina.. Ve bir ağa saygı duyulan öfkesinden taş taş üstüne koymayan bir adam Ömer.. Hadi gelin hikayeme bir göz atın Ömer ağanın sevdasına siz de şahit olun.. ?

Cemre TUNA : 22 yaşındayım.mardinde doğdum ancak istanbulda yaşıyorum babam mardinden törelerden aşiretten beni hep uzak tutmaya çalışmıştı çünkü bir kızını töre kurbanı olarak ölmüştü. Ben ise en son mardine 20 yaşımda düğünümde terk edilmem üzerine hiç gitmedim babamda istanbulda okumam ve şirketin başına geçmem için beni hep destekledi çünkü beni töre kurbanı yapmayacağını düşünüyordu ama olmadı.... İstemediğim hiçbir şeye mahkum edilmeyen biriydim ama ilk defa seçim şansım olmadan kan davası son bulsun diye töreye mahkum edildim.... Demir HAZNEDAR: 23 yaşındayim mardinde doğdum istanbulda yaşıyorum.duygu Ablamın ölümünden sonra mardine hiç gitmedim ordan hep nefret ettim kan davalarından nefret ettim babamlarda ablamın ölümünden sonra istanbula taşındılar ancak mardinde kalan kan davası bizi yine içine mahkum etti ablam kan davası yüzünden ölmedi bunu ailemle biliyorduk ancak aşiret bunu hep kan davası kabul etti ve kan davasının bitmesi için hiç tanımadğım biriyle törelerden dolayı Zorunlu bir evliliğe mecbur kaldım

İngiltere'den gelen.Bilmediği tanımadığı abisin yüzünden berdele mecbur kalan ve evlenmek istemeyen İstanbul'dan Mardin'e geçiş yapan ve zamanla duygularına yenik düşüp aşık olan Asrı'nın hikayesi.... Mardin'in en büyük ve en soylu ağası. Kardeşinie bir şey olmasın diye berdeli kabuk eden fakat karşısına geçen cesur kıza aşık olan ve onun kalbini çalmaya çalışan sonunda başarılı olan Baran'ın hikayesi....

Çok eski zamanlardan kalma bir yatılı okul... Bilirsiniz o zamanların, ağır şartlar, katı kurallar ve işkence içeren aklınıza gelebilecek her türlü zulüm yapılmaktaydı. Çoğu öğrenci bu zulme katlanamayıp, intihar edenler mi dersiniz, bu işkenceler sonucu dayanamayıp ölenler mi dersiniz... Ve o zamanlar da bedenler çürüyüp kaybolsa da ruhlar hep o okulun çevresinde bedenlerini aramaktadır. Bu okul birçok ölümle sonuçlanan vakalardan sonra mühürlendi. Taa ki aradan 150 yıl geçip, okulun düzenlenmesi gerekene kadar... Eski halinden hiçbir eser yoktur. Duvarları yıkık dökük, merdivenleri eskimiş pencere pervazları rüzgardan nasibini almış... Ama bir şey değişmemiş. Ruhlar... Tıpkı bıraktığınız yerdeler...