Bay muşmula suratlı ve Bayan medusanın aşk, kışkançlık ve tutku dolu hikayesi... Küçük bir iyilik insanın hayatını ne kadar değiştirebilir? Peki ya sert soğuk ve korkutucu bir adam aşkı nasıl bulabilir? İnatçı ve zorlu bir kadın aşkı nasıl kabullenir? Her şey bir yana, peki buz tutmuş bir kalp yeniden atmaya başlayabilir mi? Yakışıklı ve sert Bartu Paksoy sanıldığı gibi acımasız bir avcı mıydı? Peki ya Mina Işık aşkın tuzağına düşecek kadar saf mıydı? Hiç sanmıyorum. Ee ne demişler ava giden avlanır. Mina, nasıl olduğunu anlamadan sırların içinde buldu kendi. Ne yapsa nasıl davransa doğru olurdu ki? Ah hele o gerçeklerle yüzleşmek ne derece kolay olacaktı? Kime güvenmeliydi? Olması gereken yer neresiydi? ♦'Medusaya herkes hayran yaklaşınlarda bulsunlar belalarını. Ben bile bulmuşken belamı'♦ Herşey bu kadar basit miydi peki? ©Tüm Hakları Saklıdır©

Aşk; huzuru, sevgiyi, mutluluğu aradıkları bir gemiydi. O gemiye yetişmek için çok çaba sarf ettiler. Umutlar kurup, bu umutlara sarıldılar. Ama hiç biri başlarına gelecekleri bilmiyorlardı. Geçmişlerinde ki hataların boğazlarına sarılıp dünyalarını değiştireceğini tahmin bile etmemişlerdi.' Ayşe ve Poyraz' onlar hayatlarının en büyük acılarını yaşayan iki güzel kalbe sahip insanlardı. En olmazlarda bile aşklarına tutunmuşlardı. Ellerinde aşk tozu kalsa da o tozlardan bir bütün elde etmişlerdi. 'Ne Olur Gitme' Her şeyini kaybedenlerin hikayesi. Sizleri de bu yıkılmaz insanların yaşamına davet ediyoruz. İYİ OKUMALAR...

Gitmek miydi marifet olan, yoksa kalmak mı?Beni bırak da, aklımdaki her zerrenin seni uykundan uyandıracağını da mı düşünmedin. Sana ait ne varsa silmek istiyorum. Aklım başka yüreğim başka.. Yapamıyorum. Sen karışmışsın yüreğime,sen olmuş orası, sen kokuyor. Vazgeçemiyorum. Hani diyordun ya ben hep yanındayım diye, ben gözyaşlarımda boğulurken sadece anıların vardı, sen yoktun. Bir şalın, bir tokan ve bir de kokun dolu mektupların. Saçmalardın kimi zaman, ama söylemezdim sana, gizlice gülerdim. Görsen çok kızacağını biliyordum. Sen şimdiben daha yazdıklarına gülmeden kız bana, bağır çağır ne istersen. Yanı başımda, kalbimin en derinlerinde sahip olduğun, kendin gibi eşsiz bir yerde. Belkide özleyeceğim bunları. Ama sen istedin, sen bıraktın, sen gittin. Yaşayacağımız güzel anılarımız vardı, belki de yaşlanacağımız. Her neyse, sen benim hayata dair yaşadığım en güzel anımsın sevdiğim... HOŞÇA KAL...

Hayatım, fotoğraf kareleri gibi gözümün önünden geçerken duygularım bir ip misali birbirlerine karışmıştı. Sessizlik, yanımda var olan tek şeydi. Gözlerimi karşılayan büyük beyaz ışık beni hayallerimin, duygularımın içinden çekip almak istercesine parlıyordu. Daha fazla direnemediğimi hissettiğimde göz kapaklarımı isyan edercesine araladım. Işıkla karşı karşıya geldiğimde iç çektim, yine aynı yerdeydim. Hiç bir değişiklik yoktu. Başımı mavi örtü kaplı sedyeden kaldırıp küçük beyaz odaya baktım '' Bu günlük bu kadar yeter mi?'' ayaklarımı yere sarkıttım. Her zaman ki, her gün ki gibi soluk ve beyaz tenim karşıladı gözlerimi. Üstümdeki beyaz elbiseyi bacaklarımı örtmek umudu ile çekiştirdim. Sarkıttığım ayaklarımı yere kenetledim ve sedyeye yaslandım. Beyaz odanın içinde kaybolan kapı aralandı. Gelen Semih'di, yanıma yaklaşırken gülümsedi, gülümsedim '' Nasıldım? '' Kafasını salladı ve ellerini kaldırdı ''Her zamankinden çok daha iyi'' Ellerini kafamdaki iğnelere yöneltti tek tek çekerken devam etti ''Nasıl hissediyorsun?'' Dudaklarımı büzdüm ''Bilmiyorum, nasıl hissetmeliyim?'' Elbisemin omuzlarını düzeltti ''Daha iyi hissetmelisin, git gide iyileşiyorsun'' Yüzüme minik bir gülücük taktım, ''Sevindim''

Bir insan neden başkalarına acı çektirmekten zevk alır ki? Neden bu hoşuna gider? Aşık olduğu adam için neden diğer insanlara acı çektirir? Ya da adam aşık olduğu kadın için neden başkalarına zarar verir? Adam kadının gözyaşına kıyamıyordu, onun bir saç teli için dünyayı yakardı.. Kadın ise adamın gamzesine aşıktı, o gülüşü kaybetmemek için canı pahasına savaşırdı.. Uçurum kenarındaydılar sanki.. "Sevenler bir adım öne çıksın" dediler. Acısı kalbinin en derinlerine işlemiş, yavaş yavaş diğer organlara bulaşan hastalık gibiydi. Ölümcül bir hastalık... Umudunu kaybetmiş, ölümü bekleyen çiçekler gibi bekliyordu sadece.. *** Yazardan: Bir İpek atasözü derki: "Bir yerde mutlu olabilmenin yolu oraya sıçabilmektir." Hadi o zaman yaşamaktan vazgeçme! Hayat felsefen bu söz olsun..❤ Kitabın başlangıç tarihi: 21.12.2017♥♥ Kitap kapağı yapımını üstlenen Okumak__ozgurluktur'e teşekkürler ❤❤

Babam iflas etti.Bizde İzmirden İstanbul'a gitmek zorunda kaldık.Yeni başladığım okulda ilk günüm Rüzgar'ın bana mussallat olmasıyla geçti.Daha sonrasında ise bu çocuğa güvenmeye başladım ama o bana...

Bu satırlar okunmaya başlandığında ben çoktan senin bana beslediğin nefretin içinde boğulup gideceğim. Sadece, ben boğulurken seni yaşatmak için yazıyorum bu satırları. Bak gördün mü? Ben yine seni yaşatmak için ölüyorum. Her bir sayfayı mor bir zarfa koyup sana yollamak isterdim. Ama sanırım ben artık, her satırını seni düşünerek yazdığım bu sayfaları, senin bir başkası için okumanı göz alabilecek kadar güçlü değilim. Seni seviyorum Deniz gözlüm. Ben senin için ölen kız. Her iki anlamda da. Bir genç kızın sevdiği adamı iki kapak arasındaki sayfalarda nasıl yaşattığını okuyacaksınız. Bu sayfalar, onu yaşatmaya çalışırken onun tarafından öldürülen herkese gelsin...

Tamamlandı✔ Aslında hepimizin hayatı bir hikâye değil mi? Nehir ve Deniz'in kavuşma hikâyesi. Kim bilebilirdi ki koca denizin, nehirde boğulacağını. Yetimhanede başlayan hayat ve Nehir ve Deniz'in hepimizi derinden sarsacak aşk hikâyesi... Yetimhanede büyüyüp aşkla ilk defa tanışan Nehir'in hikâyesi... İnsanın yaşadığı ilk aşk bütün hayatını etkiler mi? *Bu kitap aşkı belli bir kalıba sokmayanlar için yazıldı. "En Acı Aşk" ismiyle yazılan ilk kitaptır.

''Sen benimsin,küçük melek.''