❝ i'm sorry. ❞ ❝ don't be. ❞ ©aestheticallyjikook 2016-2017ㅣcompleted #1 angstwithhappyending #5 angstwithhappyending

T:έχεις το θάρρος να με φιλήσεις? Ν:είσαι τρελός. Τ:για σένα μπορεί Ν:τι θες να πεις Τ:αυτό που κατάλαβες Ν:σταματά να έρχεσαι πάνω μου Τ:δεν μπορώ....

"Ο γιός σου είναι δικός μου" | boy x boy | | Yoonmin(kook) | Greek translation

"Jungkook πόσο πίσω παίζει να βρίσκεσαι" "Τι είπες ρε παπάρα" Τον πλησιάσω "Είπα πως είσαι πίσω γαμω σου.. είσαι φουλ μπούφος" "Σκασμός" Λέω και πλησιάζω και άλλο "Ρε Jungkook γιατί έλεγες το όνομα μου αισθητικά στον ύπνο σου??" "Σκασμός" "Γιατί γαμω σου από την στιγμή που είσαι γκέι πηγές να πάρεις τον άριθμο τηλέφωνου της πουτανας " "Σκασμός" Και ήμαστε σε απόσταση αναπνοής "Γιατί ρε γαμω με κάνεις να καυλωνω από την στιγμή που στην σκέψη των ομοφυλόφιλων μου έρχεται να κάνω εμετό " "Είπα να σταματήσεις να μιλάς" "Γιατί μου το κάνεις αυτό" "Τι σου κάνω" "Δεν ξέρω... " "Taehyung" Και τον φιλάω.. ~~~~~ {+18 αλλά θα το διαβάσετε} Το βιβλίο είναι κυρίως vkook Εύχομαι να σας αρέσει :)

Η Y/N είναι ένα νέο δροσερό κορίτσι που μόλις μετακόμισε στην Ν.Κορέα Θα έχει την ζωή που θέλει? Θα έχει την ζωή που της αξίζει? ή θα μετανιώσει που μετακόμισε στην Ν.Κορέα? Hightest rank:#2 - fan fiction

Jimin: ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ!!! ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ;!;! *tears* ΟΣΟ ΑΡΓΟΥΣΕΣ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΣ.... -------------------------- Vminkook fanfic Εξώφυλλο από @sleep_eat_work

My body wants you badly...

The most sweet couple from Married to Jungkook,Jungkook and Ah Ra..they lived a happy life and blessed with a child,Hyunsyik.Have you ever thought in a happy life there would be hard times or unexpected events coming?Read more to find out! PS:Read Married to Jungkook(1st BOOK)

Ένα γκρουπ 7 άτομα κρυφά συναισθήματα μεταξύ φίλων.Μια πράξη μπορεί να τα αλλάξει όλα παρεξηγήσεις,ζήλια αλλά και έρωτας μπλεγμένα σε μια παρέα.

"Τι θέλεις επιτέλους;" "ότι είναι δικό μου δε το αφήνω έτσι απλά " "δεν είμαι κανενός και σίγουρα όχι δικιά σου!" " Δεν το έχεις καταλάβει μου φαίνεται" με πλησίασε και πήγα όλο και πιο πίσω ώσπου κόλλησα στον τοίχο. Πλησίασε στο αφτί μου...