ჩემი მოთხრობა არაა!!

- მშვენიერია. - ვინ? ბინძურსისხლა გრეინჯერი?- მეორე მეს ხმა გაისმა შიგნიდან. - კი. სწორედაც, რომ. ♠writed in 2013-2014/published in 2016 ♥for all age ♣complated ♦written by white1light

"ვიცეკვოთ-მითხრა და ხელი გამომიწოდა. ზუსტად ის მუსიკა იყო რომელიც ძალიან მიყვარდა. ეს იცოდა, იცოდა და სწორედ ამიტომ იღიმოდა. ვიცოდი თუ ვიცეკვებდი თავს დავკარგავდი. მიუხედავად ყველაფრისა გამოწვდილ ხელს მაინც შევაგებე ჩემი ხელი. ლიბერტანგომ დარბაზი აავსო, მოცეკვავე წყვილებმა პეპლებივით დაიწყეს ტრიალი. ცეკვა არცერთმა ვიცოდით, უბრალოდ მუსიკას ვუსმენდით და ერთმანეთის თვალებში დაკარგული მზერებით ვაყოლებდით ენერგიულ ნაბიჯებს. მთელ სხეულში საისმოვნო შეგრძნება მივლიდა, მუსიკა გრძელდებოდა, მეტისკენ ილტვოდა. ვილტვოდი მეც... მკლავზე გადამაწვინა, წამით კმაყოფილი ღიმილით დამაცქერდა და მოულოდნელად ვიგრძენი როგორ წამლეკეს გრძნობებმა, როგორ გაიცრიცა ირგვლივ ყველაფერი, როგორ დავრჩით მარტო მე და ის..."

-მოგწონს?- სერიოზული ტონით მკითხა. -უკაცრავად?- გულის ცემა კვლავ აჩქარდა. -გიყვარს როცა კითხვას ორჯერ გიმეორებენ თუ მართლა არ გესმის? ჩამეცინა, -რატო მეკითხები? მეგონა საქმე გქონდა. -მოგწონს თუ იწონებ?- წინ ერთი ნაბიჯი გადმოდგა, მე ერთი ნაბიჯით უკან წავედი და ჩემდა უნებურად ეზოს გალავანს ზურგით მივეყრდენი. -მიპასუხე- სახე კიდევ უფრო ახლოს მოიტანა ჩემთან, გაბედული რომ ვყოფილიყავი აუცილებლად ვაკოცებდი, თითქოს მთელი ორგანიზმი მთხოვდა ამის გაკეთებას. -კი. -კი რა? -კი მომწონს. ეს ვუთხარი და ერთი ხელით, ჩემი სახის გვერდით, კედელს მიეყრდნო. -საერთოდ რატომ მეკითხები ამას? -ჩემი რომ ყოფილიყავი,- სახე კიდევ უფრო ახლოს მოწია - მარტო არ გაგიშვებდი,არავისთან ერთად და არ აქვს მნიშვნელობა რა საქმეზე დასალაპარაკებლად.

ბრძოლა გარდაუვალია...

ლუი ტომლინსონ ცუდი თუ კარგი