Zaman geçtikçe eskirdi bazı şeyler Payiz için. Bir yanı 'eskidikçe değerlendiğini', diğer yanı 'eskidikçe geride kaldığını' söylüyordu. Bu sadece lokantada böyle değildi üstelik, hayatın gördüğü ve gösterdiği her şey böyleydi onun için. Ama yine de 'eskinin daha değerli olduğunu' , 'yeninin de, bir gün eskiyerek değerleneceğini' biliyordu. Sevmeyi ve yaşamayı, kalbinin derinliklerine kadar hissederken; Nefreti ve ölmeyi, artık daha derinlere kadar hissediyordu.