Mahal kong mambabasa, Samo't saring iyakan, takutan, kalungkutan, kasiyahan at pagmamahalan ang mababasa nyo dito. Kung kaya't ihanda ang inyong sarili dahil dadalhin ko kayo sa lugar kung saan hindi ko din alam. Nagmamahal, Otor Paalala: Ang mga istorya dito ay purong kathang isip lamang. Ang ano mang pangalan , tirahan at pangyayari ay hindi sinasadyang maisip ng malikot kong isip.

I always thought there was something romantic about fighting for someone, about winning them back, eventual happiness. But as the time goes by, I have come to the realization, na kung pilit mong ipaglalaban ang taong mahal mo pero hindi naman siya kumakapit at wala naman siyang balak na ipaglaban ang kung ano mang meron sa inyo ay wala ring mangyayari. Nakakapagod lumaban ng mag-isa, nakakapagod kumapit kapag alam mong wala ka nang kakapitan at ang tanging paraan ay bumitaw na lang. Para bang nasa bingit ka na ng kamatayan at pilit mong inaabot ang kamay mo sa isang tao pero imbes na abutin ang kamay mo ay tinalikuran ka niya kaya nagpatiwakal ka na lang. Maybe one day we'll find that place, where we could be together again and we'll continue to love each other. Because I believe, we'll meet again. Until then, I'll be missing him. And maybe one day, when the time is right. We'll see each other, again. Until We Meet Again. - All rights reserve 2020 Copyright (Plagiarism is a crime) -HallynGreen-