Ben Umay.. Bozkurt'un kızı Umay Yıldız.. Vatanı uğruna şehit düşen bir babanın kızı.. Babasıyla gurur duyan kız.. Vatan aşkıyla yanıp tutuşan bir kız.. _ _ _ "İnsan imkansızı neden sever ki? Saçmalık bu." Dedim yüzümü ekşiterek. "İmkansıza inanmayan biri sevebilir. Hemde çok sevebilir." Dedi gözlerimin en derinine bakarak. İmkansız.. Biz imkansızdık. Birimizden biri veda edecekti birbirine.. _ _ _

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

!!Hikaye ismi değiştirilmiştir!! (Eski isim: Gül Kokulum) "Ben küçücük bir kıza tutuldum. Peşimde abi abi diye dolaşan küçük bir kıza." ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ "Caner abi bu kadar abartılacak birşey yok ki-" Bir anda sözümü kesti. Sinirden gözleri kızarmıştı. "Yeter lan abi abi seviyorum seni. Anlamadın mı bunu bunca zaman?" Yutkundum. Bir daha yutkundum. Ama olmuyordu. Boğazımda ki yumru gitmiyordu. Donakalmıştım. Ne yapabilirdim ki? Abi dediğim kişi karşıma geçmiş beni sevdiğini haykırıyordu. ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ Yeşiltepe mahallesi; gıybetin dibine vurulduğu bir mahalle. Ama bir sorun olduğu zaman hiç sakınmadan yardımeli uzatan çokta samimi bir mahalle.