Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

(Tamamlandı.) Bilinmeyen N.. : Nude at'da gözümüz gönlümüz açılsın canımın ciğeri.

Sadece biz vardık. Neyi, nasıl yaptığımızın bir önemi yoktu. Elini tutup yanına yaklaştım. Sanırım durduktan sonra elini bırakmamı bekliyordu ama ani bir cesaretle ellerimizi kenetledim ve diğer elimle belinden tutup onu kendime yapıştırdım. Gülümsemesi artmıştı. Sonra dudağını ısırıp kirpiğine değen bir tutam saçı kafasını oynatarak geriye itti. Elini de gevşekçe omzuma koydu. Bense dudaklarında kalmıştım. Sonra suyun içinde çok hafif sallanarak dans etmeye başladık. Küçük bir gülümsemeyle bakışlarımı gözlerine çevirdim. "Kalbini hissediyorum." dedi fısıltıyla. "Ben seninkini hissetmiyorum." dedim ve bedenlerimizi bu sefer tamamen birbirine yasladım. Kalbini sağ tarafımda çok hafif hissettiğimde gülümsemem artmıştı. "Şimdi hissediyorum." İç geçirip hâlâ devam eden dansımızın arasında eğilip yüzümü boynuna gömdüm. O anda kalabilmek için belki her şeyimi verebilirdim. "Ne güzel atıyor," dedim fısıltıyla. /23.11.2018

Ben : Bıcı bıcı yaparım dalin'le Ben : İpek gibi saçlarım Ben : Bıcı bıcı yaparım dalin'le Dalin Kokulum : Mis gibi kokarım :\ #rastgele2 | 27 Eylül bela senesi Rastgele1 | 29 Eylül cehennem yılı macera#1

Bilinmeyen: Şu ana kadar yaşadığın her şeyi unutup, Bilinmeyen: Sevsene beni.. Başlangıç: 11.04.2020 Kitap kapağı: carnakapak

0530 *** ****: Valla çok güzel kızmışsın. Lara'm: İyi de ben kızmadım ki. TAMAMLANDI

Herkesin karanlık bir geçmişi olabilirdi, hem de herkesin. Ama onunki pembe bir geçmişti. Düştün elime PAMUK PRENS! Alya: Elimde çok güzel fotoğrafların var Anıl. Alya: Ve sen onları kimseye atmamam için bana yalvaracaksın.

Anonim: Naber? Doruk: Kimsiniz? Anonim: Ben mi? Doruk: Yok eben? Anonim: Ebemin adı Nurgül. Anonim: Hey yazsana Bu kullanıcıya artık mesaj atamazsınız. Anonim: Niye ya gıcık işte? Bu kullanıcıya artık mesaj atamazsınız. Anonim: Salak domates 🍅. Doruk : Domates mi gerçekten mi? Anonim: Evet çünkü basket oynarken, terleyince,kızınca ve ağlayınca yüzün kızarıyor ve aynı domatese benziyorsun. Ama ben senin bu halinden hoşlanıyorum. Sen benim domatesimsin. ••

T A M A M L A N D I ! Meydan kitabımdan tanıdığınız Sude ve Poyraz'ın hikayesidir. Tanışmalarını okumak için Meydan kitabına göz atabilirsiniz! x: Hey! x: Okyanus gözler? x: Naber ya ? x O okyanus gözlerle gün geçtikçe beni kendine çekmen günah değil mi ya! Poyraz: Kimsiniz? x: Kimsiniz mi? Kalbimi nasıl kırdın biliyo musun! x: Okyanus senin gözlerini görebilseydi, kendi maviliğinden utanırdı . x: Evleneceğim oğlum ben seninle! Poyraz: Evlenmek mi? Dur bakalım daha iki satır konuşmadık. x: Ha iki satır konuşsak evlenebileceğiz. * Bu kitabın tüm telif hakları Sude'nin sinirine aittir.