Αναγκαστική η ανάγνωση του πρώτου βιβλίου: Alone In The Dark Η Χόουπ Άντερσον αποτελεί την μια και μοναδική εξαίρεση του υπερφυσικού τους κόσμου καθώς διαθέτει και τις τρεις υπερφυσικές ικανότητες πράγμα που την καθιστά επικίνδυνη αν δεν μπορεί να ελέγξει τις δυνάμεις της. Η Άστριντ θα αναλάβει να την βοηθήσει στο να μπορεί να ελέγχει την μαγεία της όμως υπάρχουν πολλά ακόμα που πρέπει να μάθει. Εκεί που όλοι νόμιζαν ότι έχουν ξεφύγει από τα προβλήματα εμφανίστηκε μπροστά τους ένα από τα μεγαλύτερα. Ο Έιντεν και η Σελένα απομακρύνουν την Χόουπ από τη Νέα Ορλεάνη για να την προστατεύσουν από τα χέρια του κυνηγού που έχει έναν και μοναδικό σκοπό, να την σκοτώσει. Cover by littleblackbubble62

«Φοβάσαι;» Την ρώτησε με την βαριά αλλά ταυτόχρονα τόσο γοητευτική φωνή του. «Όχι» απάντησε εκείνη μονολεκτικά χωρις να σκεφτεί καλά την απάντηση που έδωσε. «Κι όμως φοβάσαι» της είπε και την πλησίασε λίγο περισσότερο «Μπορώ να ακούσω τους χτύπους της καρδιάς σου» συνέχισε ενώ εκείνη ένιωθε τώρα μπορούσε να νιώσει την ανάσα του. Δεν μίλησε. Η καρδιά της χτυπούσε πολύ δυνατότερα κάθε φορά που την πλησίαζε. Ήταν τόσο δυνατός ο χτύπος της που νόμιζε ότι θα βγει από την θέση της. «Δεν χρειάζεται να νιώθεις ντροπή για αυτό Σελένα... όλοι φοβούνται» της είπε ημέρα με απαλό τόνο στην φωνή του. «Εσυ Έιντεν; Τι φοβάσαι;» Πήρε το θάρρος και τον ρώτησε. «Τον εαυτό μου....Φοβάμαι αυτό που γίνομαι όταν δεν είμαι μαζί σου» της είπε και χωρις εκείνη να το καταλάβει εκείνος ένωσε τα χείλη με τα δικα της. Το φιλί γλυκό και τρυφερό... Καμία σχέση με αυτό που ήθελε εκείνος να παρουσιάζει τον εαυτό του. Ο σκληρός και δυνατός αυτός άντρας είχε λυγίσει μπροστά σε μια γυναίκα που για αυτή θα έδινε και την ζωή του. Cover by: LittleBlackBubble62

Ήμουν γεμάτη αίματα. Ήξερα πως έπρεπε να φύγω από εκεί το συντομότερο. Η αστυνομία θα είχε ήδη ειδοποιηθεί. Θα έπρεπε να μιλήσω... Να πω τι είχε γίνει τι θα έλεγα; Σηκώθηκα και έφυγα τρέχοντας. Δεν έπρεπε να με βρουν εκεί. Σκούπισα τα χέρια μου πάνω στην ματωμένη μπλούζα μου και προχώρησα αδιαφορώντας για τον κόσμο γύρω που με κοιτούσε με γουρλωμένα τα μάτια. Οι σειρήνες των περιπολικών ακούστηκαν και εγώ επιτάχυνα το βήμα μου μπαίνοντας σε ένα δρομακι ώστε να φύγω μακριά από την αστυνομία. Δεν έπρεπε να δουν. Δεν έπρεπε να με βρουν. «Αστυνομία... ψηλά τα χέρια» άκουσα μια φωνή πίσω μου και πάγωσα. Μια φωνή τόσο γνώριμη... τόσο οικεία. Γύρισα με τα χέρια μου ψηλά και τότε τον είδα... Ήταν εκείνος... Ήταν ο άντρας που αγαπησα οσο τίποτα ο οποιος είχε σηκώσει το όπλο του και με σημάδευε με ένα βλέμμα όλο απορία. Cover by LittleBlckBubble62

Ακόμα θυμάμαι εκείνη την μέρα. Θυμάμαι το πρώτο φιλί.. Το πρώτο σ αγαπώ...Και τώρα τι έμεινε; Έμεινε απλά μια μια φωτογραφία ξεχασμένη σε ένα συρτάρι για να μας θυμίζει εκεινη μέρα... Μα στο μυαλό και την καρδιά έμεινε ένα γιατί... Γιατί να χωρίσουν ετσι οι δρόμοι μας.... Cover by: LittleBlackBubble62

Εκείνη μόλις είχε μπει στο σπίτι... Αυτος καθόταν στον καναπέ και σηκώθηκε μόλις κατάλαβε ότι είχε γυρίσει. «Που ήσουν;» Την ρώτησε θυμωμένος. Του έριξε ένα αδιάφορο βλέμμα και προχώρησε προς το δωμάτιο της χωρις να απαντήσει στην ερώτηση του. Ενιωσε το χέρι του να σφίγγει το δικο της. «Σε ρώτησα που ήσουν» της είπε ξανά. «Με πονάς» είπε εκείνη και τράβηξε το χέρι της. «Πες μου που ήσουν» είπε. «Όπου θέλω» του απάντησε. «Πάλι μαζι του ήσουν;» Είπε και αυτή την φορά ο θυμός του ήταν μεγαλύτερος. «Να μην σε νοιάζει» του είπε φανερά ενοχλημένη. «Απάντησε μου τώρα...Ήσουν μαζί του;» Είπε και την κόλλησε στον τοιχο. «Και αν δεν σου απαντήσω τι θα γίνει; Ποιος είσαι εσυ που θα μου λες τι να κάνω και ποτε και με ποιον ειμαι;» Του είπε φωνάζοντας. «Τώρα θα σου δείξω ποιος είμαι» της ειπε και πριν προλάβει να απαντήσει ένιωσε τα χείλη του να πιέζουν τα δικά της. Cover by: @LittleBlackBubble62

Τι γίνεται όταν σε μια στιγμή χάνεται όλο το παρελθόν σου; Τι γίνεται όταν δεν ξέρεις ποιος είσαι και τίποτα δεν σου θυμίζει κάτι οικείο; Μια γυναίκα τον βρίσκει αναίσθητο στην παραλία καθώς έκανε την βόλτα της.. Ξύπνησε χωρις να θυμάται. «Παύλο; Δεν... δεν με θυμάσαι; Είμαι η γυναίκα σου» Δεν την θυμόταν... του πέρασε σχεδόν αδιάφορη η φράση «είμαι η γυναίκα σου». Εκείνος είχε στρέψει το βλέμμα του στα μάτια της... Ήταν μονο δυο μπλε μάτια... Δεν θυμόταν τίποτα... Όμως αυτά τα μάτια... αυτά τα μάτια σε αυτό το βαθύ μπλε χρωμα... το χρωμα της θαλασσας .Το μυαλό του δεν θυμόταν... Όμως η καρδιά πάντα ΘΥΜΑΤΑΙ! Cover by: @LittleBlackBubble62

Η επιστροφή της Έρικα έφερε τα πάνω κάτω στις ζωές όλων... Η Έρικα από την άλλη τώρα θα έπρεπε να δώσει εξηγήσεις σε όλους για την σκηνοθεσία του θανάτου της όμως αυτά που θα πει δεν θα είναι ευχάριστα για αυτούς που θα τα ακούσουν... Τα πάνω κάτω θα έρθουν για άλλη μια φορά για την Κάιλι με την αποκάλυψη του πατέρα που η Κάιλι στερήθηκε για τόσα χρόνια.. Πως θα αντιδράσει στην αποκάλυψη αυτή; Ποιος είναι τελικά ο πατέρας ο οποίος δεν έπρεπε να μάθει για το παιδί του; Είναι αργά τώρα να την δεχτεί για κόρη του.. Ένα νέο πρόσωπο μπαίνει στο παιχνίδι το οποίο οι ήρωες μας θα πρέπει να αντιμετωπίσουν.. Θα τα καταφέρουν;

Η επιστροφή του Ντέρεκ προκαλεί αναστάτωση στην ζωή της Κάιλι η οποία έχει αρχίσει να βρίσκει ξανά τους ρυθμούς της.... Επίσης η εμφάνιση δυο προσώπων θα φέρει μεγάλη αναστάτωση στην οικογένεια του Ντέρεκ αλλά ακόμη περισσότερο σε εκείνον.... Ένα τρίτο νέο πρόσωπο μπαίνει στο παιχνίδι ναι διαταράσσει όλες τις ισορροπίες... Ποιος είναι τελικά ο πατέρας της Κάιλι; Θα μάθει ποτε; Η θα μείνει κρυφό για πάντα;

Η Κάιλι πίστευε ότι τα τέρατα... οι μάγισσες και τα μυθικά πλάσματα υπάρχουν μόνο στα βιβλία.... Έκανε όμως λάθος... Λίγο καιρό μετά τον θάνατο της μητέρας της αντιλαμβάνεται και παρατηρεί διάφορες αλλαγές πάνω της... και τότε μπαίνει στην ζωή της ο Ντέρεκ.... Τι θα συμβεί όταν η ίδια ανακαλύψει τι πραγματικά είναι και θα πρέπει να βρει τρόπο να προστατέψει τον εαυτό της; Τι παράξενο πλάσμα είναι ο Ντέρεκ και γιατί την βοηθάει; Cover by: LittleBlackBubble62