zaman ağır çekimde ilerleyen bir sarkaç gibi. ileri geri, ileri geri. hiç bir yere varamıyorum, sana varamıyorum. to; femaleloony, 19316.

Jungkook kolej hayatının kolay olacağını düşünmüştü, oda arkadaşından bu kadar nefret etmeyi beklemiyordu. Ta ki, bir fırtına gelip her şeyi değiştirene kadar. ( çeviri ) thanks for ur permission, ascendare original story: (https://archiveofourown.org/works/16146362)

❝Jeon Jungkook safkan bir vampir, Park Jimin ise yarı omega, yarı vampir.❞ •Midesi hassas olanların okumaması önerilir. Başlangıç; 19.09.2019 Bitiş; 31.03.2020

Oğuz: Hello my boi Oğuz: Bugün burda bir destan yazmak için buluştuk. Oğuz: Benim adım Oğuz Kağan Oğuz: Ama şansımıza küselim ki Oğuz Kağan destanı daha önce yazıldı. Oğuz: O yüzden biz de Oğuz Aras destanını yazacağız. Oğuz: Ve senin adın Aras olduğuna göre senle birlikte yazacağız. Oğuz: Çünkü hayatımda gördüğüm en güzel Aras sensin. -BoyxBoy olduğundan rahatsız olacaklar asla bulaşmasın-

break up with your girlfriend

DÜZENLENDİ! "Basat..." diye inlerken ellerimi tam başının olduğu noktada tişörtümün üzerine koydum. Başını kalbimin üzerine koyduğunda altında kıpırdandım. Karnımdan garipten sesler gelmeye başlamıştı. Bedenim çöküyordu sanki. Tüm uzuvlarım uyuşurken kalbim isyan ediyor, bunu kaldıramadığını bağırıyordu. Sanki Basat'ı itmek ister gibi, hızlı hızlı çarpıyor, göğüs kafesimi delme pahasına yukarı doğru sertçe vuruyordu. Beynim ise düşünmeyi bırakmış, sıcak başın keyfini çıkartmaya başlamıştı. "Basat..." diye mırıldandım tekrar. İki gözümden birden iri taneler yuvarlandı, kulaklarımı sıyırıp yastığa döküldüler. Bir öpücük daha indi kalbim üzerine. Hıçkırdım. "Şşş..." Sıcak nefesi tenimi kavurdu. Başını tişörtümün yakasından çıkarttığında tişörtüm göğsüme kadar açılmıştı zaten. Yüzü yüzümün hizasına geldi, eli önce gözlerimdeki yaşları nazikçe sildi, sonra saçlarım arasına daldı. "Özür dilerim." diye mırıldandı. Şimdi ikimizin kalbinin atışları birbirine karışmıştı sanki. Sol tarafımda kendi kalbimin çarpıntıları, sağ tarafımda göğsüme baskı yapan onun kalp atışları... Ağzımı açtığımda lafları ağzıma tıktı. "Çok, çok özür dilerim." Burnunu burnumun yanına, alnını alnıma yaslayıp gözlerini gözlerime dikti. Titreyen dudakları çok ufaktan dudaklarıma temas edince gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Onu durdurmak istedim ama konuşamadım. Kendini kasa kasa, dünyanın en güzel bahçesine doğru çekti beni. Şimdi dudaklarımdan biri dudakları arasındaydı. Kısa sürdü ama mükemmeldi. Çekti dudaklarını, gözlerini araladı. Usulca fısıldadı. "Yeniden benim kibritim ol. Bir daha asla sönmene izin vermeyeceğim. Söz veriyorum, Barış."

|Tamamlandı.| "Acıdan bir dağ olduk." dedim sessizce. Gözlerini yumdu ve avucuma ufak bir buse bıraktı. "Nasıl atlatacağız?" diye yineledim, az önce sorduğu soruyu. Bilmiyorum dercesine dudak büktü. "Yan yana?" Sorunun anlamını anlamasını bekliyordum. Bundan sonra beraber mi olacaktık yoksa ayrı mı anlamına getirmiştim. Gözlerini kıstı ve alt dudağını dişlerinin arasına aldı. Evet demesini her şeyden çok istiyordum. "Yana yana." dedi, çarpık bir gülümsemeyle. Derin bir nefes aldım ve hızlıca kafamı salladım. Bu birbirimize yenilişimizin kaçıncı keziydi?