Tekrarı yok bazı şeylerin. Hayat gibi, zaman gibi mesela. İstesek bile geriye döndüremeyiz zamanı. Ezel ve ebed arasında tek bir hakkımız var sadece. Yani herkesin kendi hayatının başrolü olduğu bu hayat filmi sadece bir kez çekilecek. Herkes filmlerin mutlu sonla bitmesini beklerken, gösterime ahirette girecek olan kendi hayat filminin mutlu sonla değil, mutlu sonsuz ile yeniden başlamasını istemez misin ? Filmin mutlu, sonsuz ile yeniden başlaması için yapman gereken tek şey; Aslı vazifeni bilip, hayatını asli vazifene göre şekillendirip yaşaman. Peki nedir insanın asli vazifesi ? Ev, araba, güzel bir iş, haz ve lezzet almak vs. gibi şeylerin peşinde koşup elindeki geri dönüşü olmayan ömür sermayesini hiçe harcamak mı ? Yoksa bütün kâinatı esmalarının tecellileri ile süsleyip bize kendini tanıttırmak isteyen faal ve kudretli zatı tanıyıp onun bizden istediği şekilde yaşamak mı ? Evet şu kebiri kainatın halifesi hükmünde olan bizlerin en büyük vazifeyi asliyesi Allah'ı tanımaktır ve ona abd yani kul olmaktır.

Bu kitap iliklerinize işler

30.03.2012 bu gün Ecrinin 4. yaş günüydü peki bu gün neden doğum değilde ölüm günü oldu? -"Anne ben neyden paystamı hala kesemezim." + "Çünkü kızım babanı bekliyoruz." -"Ama baybam hiç doğum günüme celmedi." + "Ya gelirse kızım,bekleyelim biraz daha olur mu?" -"Celirse eker ben çok muzlu olurum." + "Muzlu değil kızım mutlu." -"Anne zayen bir tek sen vaysın bir şey olmaski." + "Evet kızım bir tek ben varım." Hepsi gerçek hayattan uyarlansada bazı karakterlerin isimleri ve soy adları farklıdır.Neredeyse bütün kitap gerçek olsada aile konuları buraya açılamayacağı için aile konuları kurgu olacaktır.Kitabın sonları tamamen kurgudur.