"Dört yapraklı yonca, onu bulanın şansıdır. Yonca içinse şansızlık; artık dalında olmamasıdır." Dört yapraklı yoncanın dört yaprağını temsil ediyorlardı onlar. Küçüklükten beri popüler olmak hayali kuran bir çete idiler. Bu çeteyi kurmak için çok çabalamışlardı ama bir türlü kuramamışlardı. Ve o zaman fark etmişlerdi böyle bir kural koymaları gerektiğini. Sarp bu kuralı koyarken hiç umursamamıştı çünkü aşık değildi. Evet kural tam da buydu. Aşık olunmayacak, sevgili yapılmayacaktı. Sarp bu kuralın varlığını hiç fark etmemişti ; ta ki Bade gelene kadar. 'Hayaller midir gerçekliği yitiren,yoksa umudumuz mudur yok olan. Katili biz miyiz düşüncelerimizin, yoksa istediğimiz şey için çabalayacak gücümüz mü yok.' Kapak için @_sonsuzsiyah_ 'a teşekkürler :)

Usulca yaklaştı sevdiğine... Dudaklarını onun dudaklarına değdirdi... İkisi de titriyordu.. Bir süre öyle hareketsiz kaldılar... Nefesleri birbirine karıştı... Seni seviyorum" dedi Nisan... Yeşil gözlerini Savaş'ın kahverengilerine teslim edercesine uzun baktı... "Ve elveda... " Karanlık, dipsiz ve imkansız... Aşk için kabul edilemezler var mıdır? Nisan'ın Savaş'ına hazır mısınız?

Onların hikayesini okumaya hazır mısınız ? Ben en başından kaybetmiş bir kız çocuğuydum her şeyimi ailemi saflığımı temizliğimi hayallerimi şimdi yeniden ayakta dik durma zamanıydı en başından tekrar başlama zamanı onu ilk gördüğümde nereden bilebilirdim ki aslında hikayemin daha yeni başladığını...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."