Gecenin yarısı bir İtalyan mafya, kendisini dolandıran Türk muhasebeciye tehdit mesajları attığını sanırken, Türk mimar Arden Aras'a mesaj atarsa neler olur? - İsmin Aras değil mi?! - Evet, soyadım Aras. - Ebenin amına koyayım Aras! Madem sensin, neyin tatavasını yapıyorsun o zaman?!

Eylül gözlerini karanlık bir dünyaya açmıştı bir kere. Kılıcı kırılmış bir şövalyeydi o. En korkusuzu, en acı çekeni öylece duruyordu savaşın ortasında her an bir bomba patlar, bir tetik çekilir diye. Ölmekten korkmuyordu, verdiği sözü tutabilmek için yaşaması lazımdı. Acıyı çok fazla tatmıştı, şimdi sıra aşktaydı.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

[Tamamlandı] O Premier Lig'te top sürmekte olan ARSENAL takımının forveti, 11 numara JEON JUNGKOOK.! Kendi ülkesi için büyük bir gurur, Kore Milli Takımının kaptanı. Zirveyi yaşayan bir futbolcu. Kadın fanatikleri daha fazla olan nadirlerden. Diğeri mi? Kore'nin namı tüm deniz aşırı ülkelere taşmış BLACKPINK grubunun ana vokali. Popüler bir manken, dergilerin aranan kapak modeli. Gülüşü ile kalpleri kazanan bir sanatçı. Ne mi olacak? Kitabı bilmemde siz şok olacaksınız... Rekor; #blackbangtan 197 hikaye arasından #1 #rosékook 121 hikaye arasından #2 #hayran kurgu 1940 hikaye arasından #32 #blackpink 3860 hikaye arasından #1

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

{Jirose #3} Rose: Anlayabiliyor musun acımı? Sesim fısıltıdan farksızdı ama önemli olan Jimin'in duymasıydı Jimin: Sen görebiliyor musun yaramı? Başımı evet anlamında usulca salladım Rose: Çok iyi gizlemişsin ama gördüm.. o yaranın derinliğinide gördüm, acısınıda hissettim... Jimin: Nasıl gördün? Yutkundum ve gözlerimi bir saniye bile kırpmadan işaret parmağımla önce onun kalbini sonra kendi kalbimi gösterdim Rose: Yaran yarama denk geliyor... hissettim.

Arca kişisi sizi engelledi Bilinmeyen:Nasıl?engelledin mi beni? İletilmedi Bilinmeyen:Beni nasıl engellersin?! İletilmedi Bilinmeyen: İletilmedine sokuyum! İletilmedi Bilinmeyen: Görüşücez güzelim. :)' İletilmedi

[Texting] Tamamlandı ✔️ (topraklavyu): Eğer sen benim içinsen, bir şey olur ve biz elbet oluruz Toprak. (toprakdincerr): Senin için değilim. (topraklavyu): Benim için değilsin. (topraklavyu): Benim içimsin. Başlama Tarihi: 15.07.2019 Bitirme Tarihi: 11.08.2019