Aslında bir imkansızın hikayesiydi bu.Bunu göz göze geldikleri ilk andan itibaren adları gibi biliyorlardı ikisi de. İmkansızdı, yasaktı. Aşmaya güçlerinin olmadığı, belki de güçlerinin yetemeyeceği duvarlar örülüydü aralarındaki şeyin önüne. Ama yaşanmaya değerdi. Bunu da biliyorlardı. Ve istiyorlardı. Sonunda ne olacak, ne bitecek umursamadan istiyorlardı.

"Seversin, kavuşamazsın aşk olur" demiş Aşık Veysel.