"Ve artık ben, kendi avuçlarımda, kendi felaketimin izlerini taşıyordum." ♫ Soğuk bir Eylül gecesi, Babası nefret ettiği bu hayattan göçüp gitmesine rağmen onun varlığına inan o kızın, o gecede dikkatini çeken bir iz; bir leke. Tek bir iz, tek bir leke bir insanın hayatını değiştirebilir mi? İki farklı insan birbirini tanıdıktan sonra lekeler çoğaldı, izler birikip iki insanın avuçlarında hapsoldu; hep oradaydı artık. Duygular çoğaldı ve onların arasında ne yalan ne gerçek bir kıyamet koptu. İkisinin yarattığı kıyamette, ikisi de gerçek ve yalanın arasındaki o ince çizgide savrulup durdu. Hayatta kalmaları için, birinin diğerini o çizgiden itmesi gerekiyordu. Peki ya ikisi de düşerse? Neler olur?