❧ Tamamlandı :) Cheescake Ayısı = İnstagram'da ki fotoğrafın bizim bir sokak ötedeki evin önünde. Konum olarakta my home yazmışsın. (10:14) Siz = Böyle donanımlı erkek stalker görmemiştim. (10:15) Siz = Gel 3 Tane cheescake senindir. (10:16) Cheesecake Adlı İlk Textingtir. Çalıntı Yapılamaz.

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Aleyna'nın yaz tatili için doğduğundan beri, bir kez bile görmediği amcasının yanına gönderilmesi ve onun üvey çocuklarıyla tanışmasıyla başlayan kardeşlik, arkadaşlık ve biraz da romantizmle dolu bir hikâye...

Bilinmeyen: Abimin kankası olmasaydın olmazdı değil mi? Bilinmeyen: Şu kocaman okulda gittin Bilinmeyen: Her yerden sik gibi fırlayan abimi buldun Bilinmeyen: Ve onunla kanka mı oldun Bilinmeyen: Bu mudur yani? Bilinmeyen: Hiç beklemezdim senden Bilinmeyen: Cık cık

053*******: Pişt kız naber? Asel: İyidir kardeş sen? 053*******: Kardeş deme lazım olur. Asel: Ha?

"Abii?"dedi genç kız acı içinde. Genç çocuk kardeşinin acı içinde çıkan sesiyle tekrar tekrar perişan oldu. Ama yine de kardeşi için güçlü olacaktı. "Efendim küçüğüm?"dedi. Kardeşine böyle seslenmeyi severdi. Çünkü o onun küçüğüydü. Miniğiydi. Ona asla kıyamazdı. Ama şuan onun karşısında yıkılmasına dayanamıyordu. "Yalandır değil mi? O doktor yalan söylemiştir. Hem ilk şeyde anlayamaz ki. Daha test sonuçları çıkmadı. Yalandır değil mi abi?"dedi. Genç kız perişan bir şekilde. Kanser olduğuna inanmak istemiyordu. Kabullenemiyordu. Abisi ne kadar inkar etmek istese de , 'yalan' demek istesede oda bilmiyordu. Boşuna kardeşine ümit vermek istemiyordu. Abisinin sessizliğiyle tekrar yıkıldı genç kız. Abisi bile inkar edemiyodu ki. Genç kızın ağzından bir hıçkırık kaçtı,bir daha ve bir daha... Gözlerinden süzülen yaşları silmekten yorulmuştu. Ne olacaktı şimdi? Bilmiyordu. Doktora inanmalı mıydı? Bilmiyordu. Ya doğruysa o zaman ne yapacaktı? Bilmiyordu. Genç kız hiçbir şey bilmiyordu.... __________ Hikaye Kapağı : @biryazaradayi tarafından yapıldı.

Onu düşündüğümde aklıma gelen ilk şey okyanustu. Ben boğuluyordum ve o beni daha da içine çekiyordu. O varken hayatta kalmak imkansızdı. Onsuz da imkansız olduğu gibi... Ben siyahtım. O kağıdımdaki beyaz leke, ya da tenime bulaşan mürekkep değildi. O benim siyahıma hapsolmuş yıldızlardı. Onu bir tek ben görebilirdim. Sadece onun gerçek beni görebileceği gibi... *** Düzenleniyor, acemi bir hevesle yazdığım bir kitap.

"Selam güzelim." Güzelim? cidden mi? pardon nerden tanışıyorduk çıkaramadımda? "Biraz fazla samimi sanki?" diye mırıldandığımda anlamamış bir şekilde bana bakıyordu. Yapmacık bir gülümsemeyle "Selam" dedim. Kafasını aşağı eğerek beni süzdükten sonra tekrar gözlerime baktı. "Akşam ne yapıyorsun güzelim?" e yok artık şimdi tanıştık? yok yok kesin buda uçkuruna düşkün olanlardan. "İlk olarak bana güzelim demekten vazgeç. Sonra akşam ne yaptığım seni ilgilendirmez." "Aa neden öyle diyorsun ki? Bak akşam için benden iyisini bulamazsın." yuuuh! resmen bana yatalım diyor. Sinirle ayağa kalktığında oturduğun sıandalye yere düştü. Ellerimi masaya koyarak yüzümü onunkine yaklaştırdım. "Şimdi beni iyi dinle! Ben Sürtük değilim. Ve onlarla kıyaslanmaktan da hiç hoşlanmam! Ayrıca sana şu aval aval bakan kızlardan da değil. Ben hiçbir kıza benzemem beni kimseyle karıştırma!" Böyle bir şey beklemediği için afallamıştı bende bunu bir fırsat olarak gördüm ve masada ki suyumu alarak sınıfa çıktım

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''