-Yarım kalmış bir hikâyedir. Bunu bilip ona göre başlamanızı tavsiye ederim. "Belime dolanmış kolları hareket ettirmemeye çalışarak tek hareketle döndüm usulca. Kalbimin kanatları gösterişli bir şekilde çırpındı. Güzel yüzü tam karşımdaydı işte şimdi. Altı yıldır hiç bıkmadan izlediğim, bedensel olarak asla yaklaşmaya cesaret edemediğim.. En acısı da gözlerinin rengini bile bilemediğim adam şimdi yanımda alıyordu en derin nefeslerini. Gece mavileri yanımda kapanmıştı sakince. Oysa ki şimdi gözlerinin içinde dönen her tonu, ara sıra arasına serpiştirdiği siyahları en iyi ben biliyordum. Onun kirpiklerini bile tek tek sayacaktım ben hayatımdaki en büyük uğraş buymuş gibi."

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

0534*******: Bilim insanlarının araştırmalarına göre, 0534*******: Alkol almak bize bir şeyi unutturmuyormuş. 0534*******: Sadece aşırı alkolden dolayı beynimiz anıları saklama yeteneğini kaybediyormuş ve bu yüzden sabah kalktığımızda bir şey hatırlamıyor oluyormuşuz. 0534*******: Dün gece alkol alınırken ortalarda görünmüyordun, Mayıs. 0534*******: Alkol almadan yaptıklarını nasıl unutabildin? *Tüm Hakları Saklıdır* Cover @arriaq 🖤 220119*

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Mayıs Müge'si 2. Kitabıdır, ilkini okumadan başlamanız tavsiye edilmez. * 05*: Kendini kandırmaktan vazgeç 05*: Sen bir piçsin ve asla iyi bir insan olamazsın Tarık: Kimsin 05*: Kasırga 05*: Ve senin benden kaçabilmen için tek bir sığınağın bile yok Tarık: Dalga falan geçiyorsun herhalde? 05*: Uçkuruna düşkün pavyon yavşağı değil misin sen? Gayet de ciddiyim Tarık: Düzgün konuş lan 05*: Konuşmazsam ne olur it herif? Yolda gördüğün güzel kızları köpeklerine sattığın gibi satar mısın yoksa beni? Naparsın? Döver misin? Tarık: Yok sen cidden kaşınıyorsun, gelsene lan mekanıma. Gel de önce ben halledeyim işini sonra köpeklerime vereyim leşini, gel ulan 05*: Yere attığın o sigarayı ayağınla ezdiğin gibi ezeceğim beynini 05*: Kaldır ve çöpe at onu Tarık: Sen kimsin lan? Al, bir daha bastım oldu mu Tarık: Siktir git işine, yoksa yemin ederim bulurum seni ve dediklerimi harfiyen yaparım 05*: Bu son şansın Tarık. Ya onu alıp çöpe atarsın ya da işimi yaparım Tarık: Atmıyorum ulan ne bok yersen ye Tarık: Allah'ın manyağı Tarık: Gece gece sınanmak için mi gönderdiler lan seni bana? Parmağını silahın tetiğine yaklaştırdı. Bir yandan, ard arda atılan mesajlara bakarken diğer yandan nişan almaya çalışıyordu. Birkaç dakika sonra uzun namlulu silahın ucundan ateşlenen kurşun, bankta oturan adamın kafatasını delip geçmişti. Yerde ezik büzük şekilde duran sigara izmaritinin kana bulanışını izlemeyi es geçti ve olduğu yerden uzaklaşmaya başladı. * 270219 Cover @arriaq 🖤 Tüm Hakları Saklıdır!

Serinin ilk kitabıdır. 16.08.2018 - Mizah'ta 1. - Kitap düzenleniyor. Defne, hayatının yeni yılda da aynı mükemmel sıkıcılıkla ilerleyeceğini düşünüyordu. Ama bilebilir miydi bir gizli numara tarafından aranacağını? Kim olduğunu bilmiyordu, ama bulmaya yemin etmişti. Belki de bulur, kim bilir? Başlanma tarihi: 27 Ocak 2018 Book Cover Credit: rurogrime

Anonim olan kişi genelde seven kişi olmaz mıydı? Peki ya sevilen kişi ilk mesajı her şeyden habersiz atarsa? 📒📒📒 Kaya'hmak: *fotoğraf* Kaya'hmak: güzel günlük Kaya'hmak: günlüğün içine telefon yazanı da ilk defa görüyorum M: hayır olamaz. Rüya görüyor olmalıyım. Kabus bu *silindi* M: kimsin sen? Günlüğüm sen de ne arıyor? M: kim olduğunu biliyorum sevdiğim. Ama o günlüğü sakın okuma. Özellikle son 5 yılı! *silindi* Kaya'hmak: yerde buldum. Kaya'hmak: belki bir bir şey bulurum diye içine baktım Kaya'hmak: günlükmüş şansa bak Kaya'hmak: neyse ben gidip biraz okuyam M: lan şerefsiz onu aldığın yere bırak! Kaya'hmak: yoo .d 📒📒📒 15 Ocak (başlangıç💙) 15 Şubat (Bitiş 🖤)

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

🌟10.06.2018'de yayınlanmaya başlanmıştır.🌟 "11/D" olan konuyu "12/D" olarak değiştirdiniz. +0545: O grubun adını değiştiren Dila mı? Gözlerime inanamıyorum. +0543: Aynen kanka Dila. Gruba ilk defa girdi herhalde vkscmöncksö Su: Ya bana görüldü atıyordu. Onu bırakın da 12 olduk yaaa. Siz: Merhaba sevgili 11/D pardon 12/D grubu. Hepinize buradan bir konuşma yapacağım. Koca bir yılı sizin gibi kafayı sıyırmış insanlar ile geçirdiğim için gerçekten kötü hissediyorum. Tanrı'ya hangi günahım yüzünden bu sınıfa geldiğimi de binlerce kere sormuş olabilirim. Sizden nefret ediyorum. Umarım bir daha görüşmeyiz. Siz hariç canım kankalarım Simge ve Deniz. Ben sınıf değiştiriyorum. Hepinize kötü günler. *** +0532: Bugün baya atarlı olduğunu duydum. +0532: Ben de durur muyum? Şansımı denemek için mesaj attım. +0532: Bana da atarlanır mısın, yıldız tozu? *** Anonim ve nefret edilen bir kızın biraz komik, biraz hüzünlü ve çokça paranoyaklı hikayesi. *** 28.07.2018 Texting'de 2. sıradayız ☄👑 23.08.2018 Genç Kurgu'da 2. sı☄ 30.08.2018 Genç Kurgu'da 1.yiz ❤🌙 23.09.2018 Genç Kurgu da 1.yiz (yeniden 💚) 25.08.2020 Kısa Hikaye'de 1. sıradayız 💗

Onun gri kaldırımda oturup sigara içmesini bekleyen küçük kızdım ben. Bakışları bana döndüğünde 'Acaba ne için kızacak?' diye kendini korkutan Ufaklıktım ben. Gülümsediğinde ona hayran olan, onun güzelliğinden canı yanan biriydim ben. Bana sarıldığında bulutların üzerinde uçan onun Küçüğüydüm ben. Ben Su Yıldırım, Uygar Aral'ın kutsanmış olduğunu düşünen küçük kız. ★★★ 'Sigaran mı ben mi?'diye sordum, Güldü. sonra bir duman daha soludu olabildiğince.'Sigarama sebep olan sen.'dedi. ★MERVE GEZİCİ★