O yıl, bahar fırtınaları çok uzun ve şiddetli geçti. Birçok ceset bulundu. Ve hepsinde K.B. işareti vardı. O, bir katil... Kahverengi gözlerinin ardında karanlık düşünceler besliyor. Karanlık zihnini aydınlatan tek şey kan. Polisle, kedinin fareyle oynadığı gibi oynayan bir avcı. Bazen de usta bir yalancı... Ama o bizden biri, çok yakınımızda. Bazen de karşımızda... HİÇ BİR ŞEY ESKİSİ GİBİ OLMAYACAK! Üçlemenin ilk kitabı olan Katil, tedirgin edici bir gerilim, korku ve dehşetin tüylerinizi ürperten sırların yer aldığı, baş döndürücü karmaşık bir gizem. ©Tüm Hakları Saklıdır. (14.12.2014)

NOT: Mavi Kubbeler/ Yalnız Prens hikâyesinin devamıdır. Ayrı ayrı okunabilir, karakterler ve mekan farklıdır. (Ama önce Mavi kubbeleri okumanızı tavsiye ediyorum.) Not :İlk kitap olan Savaşçı Kadın ve Kral tamamlanmıştır. İkinci kitap olan Savaşçı Kadın ve Kralın şehri tamamlanmıştır. (İkisi de buradan yayımlanmıştır) İlk Kitap: Uzun savaşlardan sonra dört Krallığa bölünen bir dünya ve bu dünyada hayatta kalma savaşı veren bir krallık... Kuzey Kubbeler... Sierra gündüzleri avlanıp, hurda toplayarak hayata tutunmaya çalışırken geceleri soğuktan ölmemek için çabalamaktadır. Fakat kış hiç olmadığı kadar sertleşiyordur ve gün geçtikçe dışarı çıkmak neredeyse imkânsızlaşacaktır. İşin içine acımasız çeteler ve onların sert kuralları da eklenince Kuzey krallığında tam bir kargaşa baş gösterir. Tam bu sırada Sierra'nın hayatına, Werner adında gizemli bir adam girer ve ona hayatını kolaylaştıracak bir teklif sunar. Hiç beklemediği bir anda karşısına çıkan adamın ona sunduğu anlaşmayı kabul eder ve onunla birlikte tehlikeli bir yolculuğa çıkar. Bu yolculuk onun hayatını tamamen değiştirecektir. Sierra farkında olmasa bile, aslında büyük bir şeyin parçasıdır. Hayatı boyunca, gizliden gizliye bu şeye hazırlanması sağlanmıştır ve sonunda kader, Sierra ve Kuzey halkı için bir son hazırlamaya başlamıştır. Sierra, bu sonu engelleyebilecek kişiye ulaşmanın tek anahtarıdır. İkinci Kitap: Hava daha da sertleşti... Kış daha da kötüleşti... Ve çeteler Kuzey Krallığına savaş açmaya hazırlanıyor. Eski dünyadan miras kalanlar, yeni yaratılan dünya için büyük bir tehdit oluşturuyor. Werner ve Sierra ise bunu durdurmak için her şeylerini ortaya koymak zorundadır. Kalplerini bile.

Ona hiç sarılamamıştım mesela. Hiç elini tutamamıştım. Hiç öpememiştim. Hiç koklayamamıştım. Hiç sevdiğimi söyleyememiştim. Hiç dokunamamıştım. Hiç beraber uyuyamamıştık. Hiç saçlarıyla oynayamamıştım. Hiç dizlerine yatamamıştım. Hiç özlediğimi söyleyememiştim. Hiç, hiç bu kadar değersiz hissetmediğimi anlatamamıştım. Bu kadar hiçin arasında, her şeyim olmayı nasıl beceriyordu? Çünkü bir gülüşü yetiyordu bana. Sayılı sayıda görsem de, yetiyordu. Kıvrılan dudakları hiçliğe meydan okuyup, her şey hâlâ benim elimde, diyordu adeta. 'İstersem bütün hiçliği, çivileri ile beraber tabanından söküp, yerine istediklerimi dikebilirim. Hiçi hep, zerreyi zirve yapabilirim. Her şey hâlâ benim elimde.' Umut var, sadece biraz naza çekiyor kendini. Tutarsam bırakmayacağımı, benim onu dibine kadar harcayacağımı ve ortalığın tozunu attıracağımızı biliyor. Hâliyle gelmiyor. Çünkü küçücük bir umut ile bütün dünyayı karşıma alacağımı bilen herkes gibi, o da korkması gerektiğini biliyor.

Biz, nefes alıp vermeyi yaşamak sandık. Oysa ki hiç yaşamadık, ölümü hissedene kadar. Kabusları güzel birer rüya sandık, kötülüğün pençesinde karanlıkla boğulana kadar. O sıcacık yataklarımızı mezar sandık, gözlerimizi o ziftli kuyuda açana kadar. Şefkat dolu bir annenin elinden çıkan yemekler yerine, koğuşlarda uçuşan tozlarla bastırdık açlığımızı. Gözyaşlarımızla susuzluğumuzu dindirdik bir gün biteceğini hiç düşünmeden. Gözlerimizi kapattık ve yarının o temiz hayalini kurduk, geçmişin paslı prangalarıyla kuşandığımızı bilmeden. Ve bu günü umut dolu yaşadık, yarının biraz daha koyu renk paletleriyle boyanacağını bilmeden. Biz, eski kokusunun sindiği o roman kitaplarının birinde yok olmayı seçtik. Hikayemizi bitirmek için savaştık ve aslında hiç başlamadığımızın farkına vardık. Biz bir hikaye yaratmadık. Bir çok hayatın döndüğü o sarı, kirli, yırtık sayfaları birleştirip, kendi hikayemizi yaşıyormuş gibi yaptık. Ve düşmanı dost sandık, tıpkı bize benzeyen, aynadan bize bakan katran yüzleri.

~CESARERİN BİTTİĞİ YERDE ESARET BAŞLAR~ "Benden korkuyor musun küçük?" Sessizliği ve titremesi cevabı olmuştu Vera'nın. "Haklısın , çok korkmalısın." "Bana ne yapacaksın" "Sana çok şey yapacağım küçük. Önce bedenini sonra da ruhunu senden alacağım." "Lütfen , lütfen bana dokunma!" "Bunu sen istedin küçüğüm. Benim sözümden çıkmamalıydın. Artık ruhun da bedenin de benim." "Hayır!" -"Sen benimsin küçüğüm." Kapak tasarımı: _moonnlightt_

"Tehlikeli Hisler vardı içimde.. Tehlikeli duygular.. Aşk gibi.. Çünkü Aşk'tan daha tehlikeli bir duygu yoktu hayatımızda... " ♢♢♢ Kurtadamlar ve Cadılar... Asırlardır süren düşmanlık son buldu.. 2 düşman ırk güçlerini birleştirmeye karar verdi.. Kime karşı mı? "AVCILAR"a karşı.. Savaştıkları tek şey Avcılar değildi.. Kendi duygularıyla da savaşmak zorunda kalmışlardı.. Arkadaşlık gibi.. Aile gibi.. AŞK gibi... Peki, bu savaşta kendi ikiziyle karşı karşıya gelen "KÜÇÜK CADI" ne yapacak? Yalanlar.. Sırlar.. Geçmişten gelen Acılar.. Bu onların İMKANSIZLIĞA karşı verdikleri savaşın hikayesi.. ♧♧♧♧♧ Hikayeme hoş geldiniz... Bu platformda "Tehlikeli Hisler" isimli ilk kitaptır.. Yayınlanma tarihi: 02.05.2017 Tamamlandığı tarih: 02.10.2018 13.04.2018>>#164 Fantastik 08.07.2018>>#34 Kurt 11.01.2019>>#7 Cadı

Kızgındı. Öfke tüm bedenini sarmıştı. Kırmızı dudaklarını büzmüş, sarı saçları kuş yuvasına dönmüştü. İnce parmaklarını hışımla çantanın olduğu masaya çarpıp öne doğru eğildi. "Çocuklarım nerede?" diye öfke ile bağırdı. Hamza gözlerini genç kadının öfkeli yeşil gözlerine çevirdi. Sonra yavaş yavaş tüm yüzünde gezindi. Biraz aşağıya inip beyaz gömleğinden gözüken derin göğüs dekoltesinde takılı kaldı. Bu kadın Hamza'nın sonu olacaktı. Eski karısı... Çocuklarının annesi... Artık küçük düşmanıydı, küçük ve huysuz...

NOT: WATTPAD'TAKİ İLK TERÖR HİKAYESİDİR. Bedirhan Hamidian , dünün öfkesi yarının ise intikamıyla yaşayan İranlı bir terörist lideriydi. Bu gün diye bir şey yoktu onun için. Bu gün yaşayabilirse yaşayacaktı , bu gün yine dünün öfkesini kusacak ve yine yarının intikamı derdine düşecekti. Ta ki Evra gelene kadar... Evra Lorin üvey abisinin gölgesinden kurtulmak için İstanbul'dan Batman'a kaçmış güzel genç bir kızdı. Çocukluğunu geçirdiği bu şehir onun için yeni bir başlangıç olacakken hayatının sonu olmuştu adeta. Hiçbir şeyden haberi olmayan Evra'yı aşkından gözü dönmüş bir terörist beklemekteydi... NOT: BU HİKAYE AŞK VB ŞEYLERDEN ZİYADE TÜRKİYE VE ORTADOĞU GÜNDEMİNE (HATTA DAHA ÇOK GEÇMİŞİNE) FARKLI İNSANLARIN GÖZÜNDEN BAKMAYA ALIŞMANIN BİR SONUCUDUR. GÖRÜNDÜĞÜ GİBİ TAM ANLAMIYLA AŞK MEŞK HİKAYESİ OLMASA DA BU UNSURLARDA VARDIR. KOPYALANAMAZ, İZİNSİZ BENZERLERİ YAZILAMAZ. AKSİ TAKDİRDE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

''Bir zebaniye kendini kaptırıp, cennetten muaf olan kızın hikayesi. Janseli'nin.'' *Kurgu ilk kez 2016 yılında yazılmaya başlanmış, daha sonrasında tekrardan yazılmaya başlanmıştır. Kurgusu şuan tekrardan değiştirilerek yazılıyor. Kirya'nın ınstagram hesabında 2016 döneminde yazıldığına ait görseller bulunmaktadır. *Herhangi bir dinle ya da dini unsurla alakası yoktur.* *Wattpad'de Kirya isminde ki ilk kitaptır.* * 19.08.2020 #Gaia etiketinde 1. Sırada. * 20.10.2020 #kovulmuşmelek etiketinde 1.Sırada *29.05.2021 #lord etiketinde 1.sırada

Düğün günü sevdiği adamın ölmesi üzerine kayınbiraderiyle evlendirilimişti Buğlem. Hayatının bittiğini düşünüyordu. Artık yarını yoktu onun, geleceği yoktu. Sadece dünler vardı onun için ve daha önceleri. Kalbinde ise sadece sevdiği adam olacaktı... 'Tam kavuştum derken ölüm hiç ummadığım anda elimden aldı onu.Daha onun yasını tutamadan kardeşinin koynuna verdiler beni. Deli gibi sevdiğim adamı bir kere öpemedim ama sevmediğim bir adamı, birçok kez öptüm. Benim için en acısı buydu işte...' 'Seni değil abini seviyorum ben. Sen dünyanın en iyi adamı da olsan seni sevmeyeceğim. Sen benim gözümde kardeşinin karısına dokunan aşağılık bir adamsın Berat ağa' ***---*** Abisini kaybetmesiyle artık yeri doldurulamaz bir boşluğa düşmüştü Berat. Abisinin sevdiği kadınla, yengesiyle evlendirileceğini duyunca içinde ki boşluk uçuruma dönmüştü. bir gün sonra da sevdiği kızı kaybedince artık içinden çıkamayacağı kadar derin bir uçuruma sürüklenmişti. O uçurumdan çıkması için bir mucize olması gerekirdi.. 'Bana bak Buğlem. Bende seninle evli olmaktan çok mutlu değilim tamam mı.Yaşadığın şeyi acı sanıyorsun.Ama şunu bil senin acın benim acımın yanında çok hafif kalıyor.Sen acı çekiyorum diyosun ya sevdiğin adamı kaybettin ve kardeşiyle evlendin. Ama ben abimi kaybettim.Canımın yarısını. Sonra yengemle evleneceğimi söylediler her şeye rağmen itiraz ettim hem senin için hem sevdiğim kız için.Sonra seninle evleneceğimi öğrenince sevdiğim kız öldü. Bir gün arayla canımın iki yarısınıda kaybettim. Abimin sevdiği kızın koynuna gönderdiler beni.İki gün önce yenge dediğim kızın koynuna.Abimin mezarından kaldırıp teselli ettiğim kızın koynuna.Benim için kolay mı sanıyorsun sen. Hayata sadece kendi açından bakma. Ve artık kabul et. sen benim karımsın ağabeyimin değil...