Gülümsemeyi unutan bir adamın hikayesi... Yıllarca işlemediği bir günahın bedelini ödemişti Yusuf. Hayatı boyunca 'mazlum' olarak yaşamış, nefes aldığı her saniye ölmüştü. O, bu dünyada cehennemi yaşıyordu. Lakin bir gün bir adamla tanıştı. Nefretin içinde filizlenen aşk, onu bambaşka bir yola, bambaşka bir hayata sürükledi. Hayatının dönüm noktası, o adam oldu. O adam ve o korkunç gece... !!!Kitaptaki olaylar ve karakterler gerçeğe dayanmamaktadır. Tümü hayal ürünüdür. Şiddet, suç, karanlık geçmişler romantize edilmez; özendirme amacı kesinlikle taşımaz.

Kız hassas küçük bir yaprak gibi titreyerek rüzgarla birlikte oradan oraya savruluyordu. Korkuyordu ve nereye gideceğini bilmiyordu.Gecenin karanlığı üstüne bir pus gibi çökerken ne yapacağı hakkında en ufak fikri yoktu.Her an akmaya hazır halde duran göz yaşları yüzünden gözünün önü bulanıklaşmaya başlamıştı.Kendisine bu kadar hassas olduğu için lanetler ederek etrafa baktı. O sırada çalıların arasında görmemesi gereken bir çift parlak kırmızı gözle karşılaştı. "Kayıp mı oldun küçüğüm~" Bu ses yanılmıyorsa beyninin içinden gelmişti...

Savunmasız masum Diyarbakırlı Baran'ın, Herkesin adımından titrediği Ülkücü Aslan'ın olduğu koğuşa düşmesiyle başladı. Sessizdi Baran geçmişinin verdiği acı çocukluğunu yaşayamamışlığın hissi ve yorgunluğu vardı üzerinde, Mavi gözlü beyaz tenli ufak tefek olan 20 yaşında bı gençti. Üzerine atılan iftira yüzünden düştüğü koğuşta cehennemi en dibinden tattı. Aslan onun aksine sert ve acımasız bir Ülkücüydü Davasına düşkün düşmanına hayatı zehir ederdi. "Lütfen vurmayın artık yakmayın canımı" Aslan duymazlıktan geldi, ona her vurulduğunda sanki ölen kardeşlerinin intikamı alınıyor gibiydi, nerden bilebilirdi ki sonunda pişman olup O denizlerde boğulacağını. BXB kurgusu ‼️HOMOFOBİKLER UĞRAMAYIN BİLE‼️ +18, Şiddet, Küfür ve cinsellik içerir. yan karakterler shipler olacak

Klişelerden uzak gerçek aile, abi ve asker kurgusudur. :) Bu yıkım hepsinden büyüktü, yerle bir olan şehirlerin yanında ben de yıkılmıştım. O enkazdan çıkmıştım ama öğreneceklerimden sonra hiç çıkmamış olmayı dileyeceğimden bihaberdim. Depremde hayatı altüst olan bir kız. Evi yıkılan, enkaz altında kalan bir kız. Hayatı yıkılan, yine enkaz altında kalan bir kız. Yıllarca kendisinden saklanan gerçekleri öğrenip bu defa kendisi yıkılan bir kız. ... Ben Naz Günay, bu gece sıradanlığından şikayet ettiğim hayatımın sıradan olan son günü olduğunu bilmeden gözlerimi yumdum.

Kitap benim gözümde asıl hesapta yayınlamayacağım kadar uzak ve kötü. Siz istediniz diye atıyorum.

Kitap sizin isteğiniz üzerine yayınlandı. Bu yüzden okurken cringe olacağınız çok sahne var çünkü ilk yazdığım kitaptı. Kırmamak için yayınladım bu hesapta.

Akşin, gözünde yaş kalbinde kırıklarla karşısındaki uçsuz bucaksız denize bakıyordu. Yaşadıkları tıpkı bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçmeye başladı. Şu an sağlıklı düşünemiyordu. Bu acıların son bulmasını istiyordu. Uçuruma doğru bir adım daha yaklaştı... Kendini buradan atıp bu acılardan kurtulmalı mıydı? Belki de acıları son bulurdu. Düşündüklerine alayla güldü. O, çok korktuğu denizin bir gün kendini huzura erdireceğini düşünmemişti. Ne yapmalıydı? Atlayıp tüm bunlara son mu vermeliydi yoksa ayakta kalıp tüm bunlarla savaşmalı mıydı?

Karışan hayatlar ve abiler klişesidir.

"Adam tam istediğimiz gibi valla amcam! Suratsııııız aksiii nemruuut... Ayı Kazım diyorlar ardından. Sen düşün gerisini." "Oh oh, çok iyi. Başka başka?" "Çam yarması gibi de bir herif, bastımı yerler titriyor haa! Karşısında durmak için önce bir şehadet getireceksin yani." "Pek bir gözüm tuttu sen böyle anlatınca, kabul eder mi ki? Yok derse?" "Karısı doğumda ölmüş, ikiz oğulları var. Konakla, çocuklarla ilgilenecek birini arıyormuş evlenmek için. Lakin gönüllü yok anlaşılan." "Onca paraya pula rağmen istemiyorlar mı?" "Para pulda bir yere kadar sonuçta. Gerçi ben anlamıyorum, tamam iri yarı huysuz ve sert ama aynı zamanda adam gibi adamdır." Yan gözle bir köşede burnundan soluyarak oturan kadına bakıp imayla "Zamane kızları adam değil artist peşinde bilmez misin?" Kıs kıs güldü yaşlı adam, "Bilirim bilirim." "Nasıl kızım beğendin mi damadı? Senin beğendiğini denediydik, şimdi söz verdiğin gibi benim beğendiğime bakacağız." Hışımla yerinden kalkarak odadan kapıyı çarpıp çıkan kızın ardından yüzündeki alaycı ifade değişip yorgun ve düşünceli bir hale büründü. "Hayırlı olur mu dersin Metin oğlum?" "Valla amca hayırlı mı değil mi onu Allah bilir ben bilmem, ama dinsizin hakkından imansız gelir derler onu bilirim." *** +18 Hikayedir ***

Hayat siz planlar yaparken başınıza gelenlerdir derler, ajandamda sıradan bir takvim gününü planlarken bambaşka bir yol ayrımında olduğumun farkına varamamıştım. Alıntı: Üzerinden yatağa atıp içime girdi. "sen benimsin" deyip hızla içimde hareket ediyordu. Çarşafa parmaklarımı geçirmiştim. Kalçama şaplak atıyor, Göğüslerimi sıkıyordu. "söyle, simge. Seninim de" öyle bir haldeydim ki uyuşmuştum adeta. "seninim" "sadece benimsin. Sen benimsin. Gitmeyeceksin. Bana aitsin" "gitmeyeceğim" dedim.