Dosttu, arkadaştı, çocukluğumdu. Ama ne abi, ne kardeşti. Hepsiydi belki. Ama hiçbiri gibi değildi. Onu tanımlayacak bir başlık bulmak için zihnimde defalarca denemeler yaptım. Ama olmadı. Ne yanına oturduğumda içim tamamen rahatlıyordu, ne de ondan biraz olsun uzaklaşabiliyordum. Onun varlığı en güvendiğim yerdi. Bazen de içinde boğulduğum bir labirentti. Yetmiyordu. Bu tanımların hiçbiri yetmiyordu. Her şey gibi o da eksik kalıyordu. Burak yetmiyordu. Eşcinsel bir kurgudur. Azade adlı kurgumun içinde yer alan iki karakterin hikayesidir. Onu okursanız kişileri ve ilişkilerini daha iyi kavrarsınız fakat bağımsız tek başına da okunabilir.

Artık süre dolmuş, saat çoktan on ikiyi geçmişti. Fakat bu hikayede arabaya dönüşen balkabakları ya da fareden evrilen atlar yoktu. Zira gerçek dünyada saat on ikiyi geçtiğinde, herkes iblise dönüşüveriyordu. |Düz yazı&Texting|

TAMAMLANDI. "Ne zaman kuzu postundan sıyrılırım sence?" Diye sordum alaydan yoksun bir gülüşle. "Kendinin bir kuzu olduğunu düşünmeyi bırakarak." Dediğinde alt dudağımı ısırıp keyifle omzuna yaslandım. "Oldukça yüzeysel bir tespitti." "Kesinlikle öyleydi." Güldük. İkimizinde buna ihtiyacı varmış gibiydi. Bir psikolog olmadan birbirimizi seansa almış gibi hissediyordum artık.

Güzelliğine aşık olduğunuz birini güzelliğini kaybettiğinde de sevebilir miydiniz? Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere ne yazık! Ölüm her şeyi yok edecek. Ruhları sevmeyi deneyin. ~Victor Hugo

bazen olur öyle şeyler bxb, texting

Cihangir ve Kuzey severek evlenmiş ancak zamanın getirdiği problemlerle yıpranmış bir çifttir. Tekrar eski günlerdeki sevgilerine dönmek için ellerinden geleni yapacaklardır. @2019 + İlk kısım mr&mrs smith filminden esinlenilmiştir.

Her şey koyu bir homofobiğe, oynadığı takımdan birinin aşk itirafı yapmasıyla başladı. İtirafı yapanın kim olduğunu, Çağrı'dan önce bulabilecek misin? Başlangıç - 07.06.2023

[TAMAMLANDI] "Bu gece Mars çok güzel değil mi ela göz?" [Texting+Düzyazı] 16.09.2023 19.02.2024

Yol gittikçe uzuyor, insanlar renkli hayaletler gibi geçip gidiyordu yanı başımdan. Sımsıkı tuttuğu elimi bırakmadan son sürat ilerlerken benim de onunla sürüklenmekten başka çarem yoktu. Yere düşen onlarca broşür asfaltın nemini emmiş insanların ayaklarıyla parçalanıyor... Benim ise nefeslerim hızlanmış, kalbim boğazımda atıyordu. O an düşünebildiğim tek şey ise uçuşmuş broşürler değil, birbirine kenetlenen ellerimizin nedeni olan önümdeki adamdı. ~ 🌈Goya2020 Fiction Fest kazanan hikayeleri arasında!