• Ellerimle masadan destek alıp öğretmen masasına oturdum.Bacaklarımı hafif açtığımda pileli eteğim yukarı sıyrıldı.Buna aldırış etmeyip gözlerimi onun yüzüne çevirdim.Sinirliydi bunu çok net bir şekilde hissedebiliyordum. Sınıfta volta atıyordu.En sonunda durdu ve ela gözlerini bana çevirdi. Bir kaç büyük adımda yanıma geldi.Hemen önümde aralanan bacaklarımın arasında durdu.Gözlerini bana dikip tehditkâr bir şekilde "Bu yaptığında neydi?" keyifle dudağımın kenarı kıvrıldı.Bu halleri hoşuma gitmiyor değildi. Oturduğum masadan kalkıp tam önünde durdum.Kafamı hafif kaldırıp "Ne o kocacım?" Elimle yakasını düzelttim.O sırada sıcak boynuna değen elimi sanki ateşe değmiş gibi çekmek istesemde çekmedim.Yakalarındaki ellerimle onu yavaşça kendime çektim "Yakalanırız diye korktun mu?" Kısık sesle söylediğim cümleye gözlerini kıstı.Dişlerinide sıktığının farkındaydım.Onu kendime çektiğim için görüş açım daha genişlemişti.Gözlerinde şimşek çakmıştı.Bunu gördüğüme yemin edebilirdim.İfademi bozmadan sırıtmaya devam ettim.Dudakları düz bi çizgi halini alınca kollarımı boynuna dolayıp ona biraz daha yaklaştım.Kalbim deli gibi atsa da bunu belli etmedim.O ise tepkisiz bir şekilde beni izledi. Daha çok ne kadar ileri gideceğimi merak ediyor gibiydi. Dudaklarımızın arasında santimler kala konuştum "Unutma Ediz Kandemir," nefesini içime çektim ve dudaklarına bakan gözlerimi gözlerine çıkardım.Aynı şekilde o da gözlerime bakınca devam ettim.Dudaklarımız birleşmeden önce söylediğim tek şey şu oldu ; "Ben yapamayacağım hiç bir şeyi dile getirmem." • (+18 sahneler olacaktır.) (Profilime gidip diğer kitaplarıma göz atabilirsiniz.)

Vâye: Nasip, kısmet. ••••• Ben Defne. 25 yaşında bir Psikoloji mezunuyum. Liseden sonra 1 sene üniversiteye hazırlandığım ve üniversitede de 1 sene alttan derslerimi veremediğim için bu yaşımda KPSS'ye hazırlanıyordum. Babam Ankaralı olduğu için ve babamın işlerinden dolayı Ankara'da oturuyorduk ama ben hem sınava daha iyi hazırlanacağımı düşündüğümden hem de biraz dinlenmek istediğimden dolayı anneannemin yanına Ordu'ya, küçük köyümüze gelmiştim. Dedem vefat ettiğinden beri kuzenim Ayça anneannemle birlikte burada yaşıyordu. Ayça liseden sonra üniversiteye gitmemişti ve evde nakış yapıp internet üzerinden satıyordu, oldukça tanınıyordu. Köyümüzde uzun süredir tek yaşayan yaşlı bir teyze vardı. Emine Teyze çocuklarından hiç hayır görememişti ve öldükten sonra evinin askeriyeye bağışlanması için bir vasiyet bırakmıştı. Emine Teyze birkaç ay önce vefat etmişti ve ev de askeriyeye bağışlanmıştı. Emine Teyze'nin vefatından bir süre sonra o eski ev restore edilmişti. Bugün de askeri bir manga köye, eğitime geliyordu. Muhtarın söylediğine göre bu manga teğmenlerden ve onları eğitecek bir üsteğmenden oluşuyordu. ••••• Final: 27.10.2020 🌸

Romantizm #153 Aşk denilen iki kişi arasında olan bir şeydi. Platonik aşk tek kişilik. Akraba aşkı nasıldı? Bu hikayede akraba aşkının sonu evlilikti ama tek kişilik bir aşkın. Adam 8 yaşından beri aşıktı kıza, kız ise o yaşlarından beri abi bilirdi adamı. ⁠⁠ İkisi de yetişkin olduklarında ailelerin kararı ile birbirleriyle evlenmeleri uygun görüldü. Oysa kız başkasını seviyordu, adam ise kızı. Bu akraba evliliği başkaydı. Tek kişilik aşkın, akraba haliydi. Şimdilik... -A.G. *10.09.2016*

Hikaye savaşçı dizisinin karakterlerinden kurgulanmıştır. Olaylar diziden farklı gelisicektir.

Yaklaştı ve dudaklarımın hizasına geldi. Ben altında gözlerimi kapatmıştım ve titriyordum korkudan. "Korkuyorsun."dedi hayal kırıklığıyla. "Korkuyorum."dedim. Sinirle üstümden kalktı ve yumruklarını sıkıp duvara yumruğunu geçirdi. "Korkma allahın belası korkma. Ben seni böyle severken senin benden korkman canımı yakıyor. Hiçbir şeyden korkmayan ben senin gitmenden korkuyorum. Hiçbir şeyden canı yanmayan ben senin gözünden akan her yaş için dünyayı yakmak istiyorum." gözünden bir yaş aktı. Ayağa kalktım ben de. Yanıma geldi ve önümde durdu. "Ölüyorum lan sana" dedi sinirle. Gözümden bir yaş aktı. "Üzgünüm."

Alfa deyince akla ne gelir kurt adam mı? İşte yanıldınız.. Alfa liderdir, önderdir, koruyucudur, güçlüdür... Peki bu kurt adam hikayesi değilse ne? Şaşırtıcı nokta orda bu hikayede kurt adam, cadı, saf kan alfa vb doğa üstü canlıların hikayesi. Kahramanımız yakışıklı mı? Sizi tekrar şaşırtıyım kahramanımız bir kadın adı Elenor. Aslında herşey Elenor'un kendini bir anlık duygu karmaşasıyla Lord Fredick okuluna kaydettirmesiyle başlamıştı. İnsanlarla uzun zamandır arkadaşlık etmemişti daha doğrusu insanların yaşadığı yerin yakınına bile yaklaşmamıştı. Ne yaptığından hala emin değildi. Ama bunu yapması gerektiğini hatta ve hatta yapmakta geç kaldığını düşündüğüne emindi. Okulun girişinde devasa antik iki sütun vardı bu sütunların arasında sabitlenmiş tabelada iki kılıç çapraz birbirine geçmiş biçimde duruyordu. Kılıçların üstünde Lord Fredick Güç Okulu yazılıydı. Daha fazla dayanamayıp içeri girdi. Kare biçimde ortası ortak yaşam alanı olan devasa büyüklükte bir okul.. Aman Tanrım!!

*Nefret, aşka dönüşebilen güçlü bir duygudur* Annesinin tayini dolayısıyla İstanbul'a taşınmak zorunda kalan Öykü, burada daha önce hiç karşılaşmadığı bir şeyle karşılaşır. Bir çeteyle. Bu durum ilk başta pek hoşuna gitmese de daha sonra onları terk edip giden babasından intikam almak için bu çetenin içinde olmak ister. Fakat bilmediği çok şey vardır. Bu çeteye girmek öyle zannettiği kadar kolay değildir. Çetenin lideri olan BARLAS KARAMAN'ın koyduğu bazı zorlu görevleri yerine getirmek zorundadır. Ve bu görevlerin hiçbiri de öyle herkesin yapabileceği kadar basit görevler değildir. Öykü'nün de öyle. Tüm hakları bana aittir©

Babası evi terk etmiş, annesi orospu olan bir kızın hayatı ne kadar iyi olabilir? Hemde bu kız hayatını sürdürebilmek için uyuşturucu satışına başlarsa?

Yaşatmak... Bazı insanlar, bazı insanları yaşatmak için doğarlar. Kendileri için değil başkası için yaşarlar. Her gün belki de yüzlerce insanın acısına bir nebze de olsa merhem olabilmek için saatlerce ayakta, uykusuz bir halde oradan oraya koşturup dururlar. Yaşatmak için. Bir nefesin daha son bulmaması, bir bedenin daha kara toprağın altına girmemesi için. Şüphesiz bu kutsal görevi ancak kutsal bir ruh yapabilirdi. Ve öldürmek... Canını alanın canını almak. Kan dökmek ve ellerine baruttan başka bir kokuyu haram kılmak. Ama silahı ateşlerken katil olarak değil yiğit olarak anılmak. Şehitlerimizin kanlarını kendine katarak gökte dalgalanan bayrak için can almak. Yaşamak ve ölene kadar öldürmek. Şüphesiz bu kutsal görevi de ancak kutsal bir ruh yapabilir. Aynı dünya da tamamen farklı hayatların içinde yaşayan iki farklı insan. Tek ortak yanlarıysa başkaları için yaşamaları. Bu, bir hemşire ve bir jandarma özel harekatçının hikayesi. Biri yaşatmak için diğeri öldürmek için savaşırken aşk da onları bir araya getirmek için savaşacaktı.

Didem için öyle kutsal bir kelimeydi ki ''Kardeş'' kelimesi. Onunla ilgilenen dört tane erkeği o kutsal kelimeyle anıyordu. Onların değeri Didem'in gözünde paha biçilemezdi. Birde Alper vardı. Beşik kertmesi, ilk aşkı ve ilk elini tuttuğu, ilk sevdiği... O da çok değerliydi. Bu beş erkek için canını bile feda edebilirdi, Didem. Değerliydi, peki değer miydi? 01.02.2015