Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

Farklı karakteri ve takıntılı ruh haliyle ondan kim kaçabilir? Gözüne, tam dişine göre birini kestirdi, alana kadar da durmayacak.

Kucağına çekip ellerini belime koydu Yerimi hiç yadırgamayıp burnunun dibine kadar getirdim dudaklarımı, yüzümü karış karış inceledi. Nefes alışverişleri yüzümü okşuyordu adeta "Hüsra Şah" diye fısıldayıp başını eğdi ve boyun girintime getirip boynumu öptü Sıcacık dudakları tenime değdiğinde yakmıştı değdirdiği yeri... Etkilenmemek için elimden geleni yapıyordum. Beynim bana yaşattıklarının intikamını isterken kalbim aşk diyordu. #aşk #1 #romantik #korku

Adam siyahtı... Kadın beyaz... Adam aşıktı... Kız sevdalı...

"Beni hiç unutma olur mu? Benim kalbim tek görevinin kan pompalamak olmadığını sadece sen varsan anlıyor. Gün gelir de derlerse ki sana, öyle değil inanma. Bunu söyleyen bensem bile inanma. Bak-." Belimdeki elini alıp bileğine sarıldım. Parmaklarıma vuran nabzı yalnız ruhuma sarılıp bu avunmanın geçici olmadığını fısıldıyordu. Avcunu göğsüme bastırdığımda şimdi benim kalbim onun avuçlarına çarpıyordu. "Sen buna inan. Ben düşüncesizce konuşup seni kırdığımda sen kulaklarını benim dilime sağır et, sadece kalbimi duy olur mu? Çünkü dilim seni yaralar ama kalbim buna izin vermez." ------------------------------------------------------------------------------ Ben benden geçtim, Lâl benden geçmiyor... ------------------------------------------------------------------------------ 14 Haziran 2021 tarihinde yazılmaya başlanmıştır. Wattpad platformundaki %2 isimli ilk hikayedir. -Gülce GÖK

Genç adam, kendisine mühürlediği kızın yanına doğru ilerledi. Kızın kendisine özel kokusu burnuna dolduğunda istemsizce gülümseme yayıldı dudaklarına. Yavaşça yatağına oturdu. Onu uyandırmak istemezdi.. Yüzüne gelen küçük bir saç tutamını parmaklarıyla geriye doğru attırdı. "Senden hiç pişman değilim." Diye mırıldandı genç adam. Ondan asla ayrı kalamazdı. Zaten böyle bir şey de istemiyordu. Ondan başkası ile olamazdı. "Ve asla da olmayacağım." Genç adam, karısına doğru yaklaştı. Onu mühürlediği için vampir kanununa göre karısı idi. Alnına doğru eğildi ve dudaklarını alnına bastırdı. Bu sırada da derin bir nefes aldı ve geriye doğru çekildi. "Eğer bir gün karşına çıkarsam..." Genç adam yavaşça yataktan kalktı ve pencereye doğru yürüdü. Pencerenin önüne geldiğinde hala aynı şekilde uyuyan, güzeline baktı. "Benden korkma olur mu?" Pencereden aşağıya atladı ve gözden kayboldu. ~AY TENLİ ADAMIN, ZÜMRÜT GÖZLÜ KADINI~ Kitabın şarkısı: Jaymes Young - Infınity -Kitap bittikten sonra düzenlenecektir. İlk bölümlere göre yargılamayın.- ! +18 sahneler vardır ! -Wattpatte VAMPİRİN GELİNİ ismiyle yayımlanan ilk kitaptır. -Tüm hakları bana aittir.- -Kitap hala devam ediyor.-

🥀 "Geçmiş, bazen mutlu bir anı bazen acı bir tebessüm. Bazı zamanlarda ise adı konulamayan duygunun adı..." Eflâl... Ölüme ve insanlara karşı gardını almış genç bir kadın... Korkuyla attığı her adımın, hayatından çaldığını fark edemeyecek kadar kimsesiz üstelik. Lâl... Ölesiye nefret ettiği insanlardan kaçıp sığındığı limanda, belki hayatının aşkını bulacak belki de en büyük hayal kırıklığını yaşayacak. Eflâl, onaylanmayan bir evliliğin meyvesidir ve henüz dünyaya gelmeden, hikâyesine ölümün gölgesi düşmüştür. İşi, dostları, abisi... Hepsi onu "öldürülmek" düşüncesinden bir nebze de olsa uzaklaştırmaktadır. Tabii, bir de Karan Akdoğan... Aslında kimsesiz olduğunu anlayan Eflâl'in, kimsesi olan genç adam... Aralarındaki bazen minnet, bazen şefkat, bazen ise karşı konulmaz bir sevgidir. Ancak Eflâl'in baş etmesi gereken ölüm gerçeği, onu Karan'ın yanında da rahat bırakmaz. Eflâl, gerçeklerle yüzleşmeye karar verir. Kime ve neye inanacağını bilmeden kendini hiç de tahmin edemeyeceği gerçeklerin içinde bulur. Artemis Milenyum aracılığı ile kitap oldu. Kitapçılardan alabilirsiniz.❤️ •Yeni bölüm gelmeye devam edecek ve final burada yayımlanacak.

!!Hikaye ismi değiştirilmiştir!! (Eski isim: Gül Kokulum) "Ben küçücük bir kıza tutuldum. Peşimde abi abi diye dolaşan küçük bir kıza." ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ "Caner abi bu kadar abartılacak birşey yok ki-" Bir anda sözümü kesti. Sinirden gözleri kızarmıştı. "Yeter lan abi abi seviyorum seni. Anlamadın mı bunu bunca zaman?" Yutkundum. Bir daha yutkundum. Ama olmuyordu. Boğazımda ki yumru gitmiyordu. Donakalmıştım. Ne yapabilirdim ki? Abi dediğim kişi karşıma geçmiş beni sevdiğini haykırıyordu. ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ Yeşiltepe mahallesi; gıybetin dibine vurulduğu bir mahalle. Ama bir sorun olduğu zaman hiç sakınmadan yardımeli uzatan çokta samimi bir mahalle.

Hayat her zaman istediğin gibi gitmez. Gün gelir aileni kaybedersin bir bakmışsın yeni bir ailen olmuş. Zeynep'in durumu da tam olarak buydu. Mutluydu , ailesi yanındaydı , sağlıkları yerindeydi , çok şükür bir şekilde geçinip gidiyorlardı. Ama işte hayat ya bir anda geldi ölüm , beklemeden onları alıp götürdü... Kendi başına ayakta durmak için çabaladı yine de. Ama bir gün çıkıp geldi 4 adam. Dedi ki biziz senin ailen... Kızın yeni düzeni bir cümle ile toz oldu ve rüzgara karıştı... (Ergence yazılmış bir hikayedir... Cringe bulacağınız sahneler olabilir. İlk yazdığım ve yayınlandığım bir hikaye olduğu için acemice yazılmış. Ben bile okurken arada cringe oluyorum jxnxksneskdn)