"Şşt," dediğini duydum birinin. Sanki sesi kilometrelerce öteden zihnime fısıldanmış gibiydi. Sakinleştirici bir ninniyi anımsatan tınısı hiç de yabancı gelmiyordu. "Benim, Lara gözlerini aç! Benim.Sakinleş." Omuzlarımdan sarsıldığımı hissediyordum. Şişmiş olan gözlerimi tedirginlikle araladığımda gözleriyle buluştum. Gece karası gözlerini nerede görsem tanırdım. Her aklıma geldiğinde açılan o perde, oynanan o oyun, simasını unutmamı engelliyordu. "Arslan?" Dudaklarımdan bir dua gibi dökülen adını telaffuz etmeyi seviyordum. Ağzımda hoş bir tat bırakıyordu. Yine de o aynı egoist, tostçuldu. Birkaç gün içerisinde davranışlarıyla hayatımın bu kadar merkezine yerleşmiş olması sinir bozucuydu. Yıllar boyunca inşa ettiğim buzdan duvarlarımı ne ara kırdığını ve ne ara içeriye, yanıma geldiğini bilemiyordum. Ama bu Arslandı. Zekasını küçümseyemiyordum. "Benim," dedi belki onuncu kez. Elime geçen küçük fırsatla kollarımı boynuna dolayıp sıkıca sarıldım. Kalbimin parmak uçlarımda ve şakaklarımda attığını hissediyordum. Salgılanan adrenalinin etkisi geçtikte bacaklarımdaki derman azalıyordu. Bedenim kendini kapatıyor, uyuşuyordum. "Sen yanıyorsun Lara," dedi elleri önce yanaklarımda sonra alnımda dolaşırken. "Ah, aptal çocuk." dedi çatılı kaşları ardından. Kızmıştı. Neden kızdığını bile anlayamamıştım. Zaten şu anda zihnim o kadar büyük bir curcuna içindeydi ki kendi düşüncelerimi bile ayırt edemiyordum. Sırt çantam zeminle buluşurken kendimi yer çekimine teslim etmiştim. Bacaklarım titreyerek ağırlaşan bedenimi taşımayı reddettiğinde beni tutan kollar olmasa asla ayakta duramayacağımı biliyordum. Beni hasta eden de oydu, beni bu ara sokakta yüksek ateşten havale geçirmekten kurtaran da. Beni ateşe atan da oydu, beni ateşten kurtaran da.

Beni sevebilir miydi gerçekten? Böylesi kötü bir adam, sevgi nedir bilir miydi? ▪▪▪ ID1826RG

Onu ilk gördüğümde, tekerlekli bir sandalyedeydi. Siyah irisleri, keskin yüz hatları ve soğuk bakışlarıyla bana bir düşman gibi baktığında, ilk başta bunu umursamadım. Ancak bakacağım kişinin bir çocuk yerine o olduğunu öğrenmem, durumu tamamıyla değiştirmişti. Ve ne yazık ki, bu işe ihtiyacım vardı. 16/08/2016

Dışarıdan bakan bir göz tarafından biraz çılgın, biraz deli, biraz enteresan ve fazlaca sert gözükse de aslında son derece samimi ve ileri görüşlü olan bir kız, Sumru Umay. Sevdiği insanlara karanlık yüzünü göstermekten pek de haz etmeyen ve sevmediklerinin ölümü olan bir erkek, Alaz. Umay'ın diğer üçüzleri olan Ugay-Tugay. Yakın arkadaşlıklar, uzun yıllık dostluklar. Ve elbette düşmanlıklar. Bu yolda ilerlemeyi düşünen Alaz, Umay'ı elde edebilecek mi? Yoksa Umay her zamanki garipliklerini mi konuşturacak? Egoistliğini kabul etmeyen iki Egoist Veliaht'ın hikayesi!

"Bir de böyle deneyelim," dedi ve yanıma geldi. Ellerimi tuttu ve arkama geçti. Bu yakınlık beni rahatsız etmişti. Ne de olsa onunla tanışalı bir saat bile olmamıştı. Ellerimi bırakıp bileklerimi tuttu. "Bileklerini bükmemelisin. Yoksa fazlasıyla canın yanar," dedi nefesi saç diplerimi yakarken. Evet demin ki gibi mi? Neden daha önce uyarmamıştı ki? "Sen her öğrencile bu kadar yakın mı çalışırsın?" Hobaa!! Bu da nereden çıkmıştı? Ben bunu sormayacaktım ki? O ne kadar şaşırdıysa bende o kadar kendime kızıp sövmüştüm. Kendini biraz geri çekti "Hayır," dedi seni sakin çıkarken. "Hiçbir öğrencim senin kadar amatör değildi," diye devam etti aynı sakinlikle. Ah!! Birde laf çarpmıştı resmen. Amatör mü demişti o? Hah! Gösteririm ben sana amatörü. "Hadi buyur, vur," dedi ama güzel bir şekilde vuramamıştım. "Şimdi izin verirsen sana bir şeyler öğretmek istiyorum," dedi. "Sen beni sapık falan mı sandın?" Hayır hala neden uzatıyordu ki? Bir anlık bir şeydi işte. "Hayır," dedim kısa keserek. "Merak etme öğrencilerimle ilişkim olmaz. Bu işleri başkalarıyla zaten görüyorum" Nasıl bir ilişkiden bahsediyordu bu? Hem ne gibi bir iş görüyordu başkalarıyla? "Ben sandım ki..." dedim ama sözümü kesti. "Be sandın? Sana vasat numaralarla asıldığımı mı?" 💫 Güzel kız Asya ve yakışıklı mafya Araf'ın aşkı... 💫 Dövüş dersleri almaya başlayan Asya, Araf ile tanışır. Araf'a attığı yumruk ile kocaman bir aşk başlar... Genç kurguda #33 17.08.2017 Genç kurguda #28 18.08.2017 Kapak yapımı bana aittir. Umarım beğenirsiniz. Yazmaya Başlama Tarihi= 02.10.2016

veliaht 2 cikiyor

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------