მეი.. მეი.. მერიენ.. გაიქეცი.. უკან დიდი არეულობა მოგდევს ტატუებით დაფარული სხეულით, პირსინგებით, გაზაფხულისფერი თვალებით.. და ბოლო ხმაზე გეძახის: "მიყვარხარ" ♠2016-2017 ♥R+ ♣completed ♦Written by white1light

ემილი ის გოგონა რომელიც ერთ-ერთ ყველაზე სახენგალთქმულ სკოლაში სწავლობს ,ამ სკოლაში უსამართლობა და დააჩაგვრაა გაამეფებული ,მაგრამ არავის არ შეუძლია ამ ყველაფერთან დაკავშირებით ხმის ამოღება,რადგან ვერავინ ვერ ბედავს! აქ ხომ ყველას ეშინია გამეფებული უსამართლობის მთავარ მიზეზთან "ჯონ ჯონგუკთან" სკოლის მეპატრონის შვილთან ,დააპირისპირება. ადგილი სადაც დაჩაგვრა ჩვეულებრივი მოვლენაა..სადაც ყველა ერთმანეთს ზემოდან უყურებს,ადგილი სადაც მხოლოდ ფულიან ადამიანს შეუძლია გადარჩენა . და ნუთუ ვინმე შეიძლება იყოს ისეთი მამაცი ,რომ შეძლოს გაიმარჯვოს, სკოლის პუბლიკის წინაღმდეგ? და დაუპირისპირდეს სკოლის ყველაზე საშინელ და ყველასათვის შემზარავ ადამიანს: "ცუდ ბიჭს" 👑🔥ჯონ ჯონგუკს?🔥👑

19 წლის ქენდალ ჯენერი ჩამოდის ლონდონში სასწალებლად და კარიერის ასაწყობად ამ პერიოდში კი გაიცნობს ჰარი ედუარდ სტაილს ...

როდესმე გიგრძვნიათ ადამიანის მიმართ სიძულვილი და თან სიყვარული? მე მაგალითად მიგრძვნია ...იმის შემდეგ რაც ჩემს ისედაც არეულ ჩხოვრებაში ჩემი ბავშვობის მეგობარი :კიმ თეჰიონი დაბრუნდა! მაგრამ ის აღარ არის ის ვინც იყო. -"გგონია მე კიმ თეჰიონი ამის უფლებას მოგცემ? მხოლოდ იმიტომ რომ ბავშვობაში ერთად "ვთამაშობდით"?" -"ამიერიდან დაუკვირდი რას აკეთებ ! მე კიმ თეჰიონი ვარ." ჯიუტი,გათამამებული,თავხედი,უტაქტო, ფლეიბოია ! რომელსაც მთელი სამყარო თავისი საკუთრება ჰგონია და ასევე აღარანაირი კავშირი არ აქვს ძველ თეჰიონთან,რომელსაც ვიცნობდი. მაგრამ რა იქნება,ბედმა ერთმანეთს ისევ რომ დაგვაკავშიროს ? რა იქნება? შევძლებ მის შეყვარებას ისევ? ან ის ჩემს შეყვარებას? (ჩემი პირველი ფიკი🙏🏻🤭)

"უკვე დიდი გოგო ხარ,ახლა შენს ხელშია შენი მომავალი და შენს გაადაწყვეტილებებზეა დაამოკიდებული როგორ იცხოვრებ მომავალში" ხშირად მეუბნებოდნენ ამას ჩემი მშობლები,ხოდა მეც დამოუკიდებლად გაადავწყვიტე ცხოვრება ,მათგან შორს.... დავიწყე ჩემი საკუთარი გაადაწყვეტილებების მიღება ამა თუ იმ საკითხზე,მაგრამ ვერ წარმოვიდგენდი რომ ამდენად ცუდ გადაწყვეტილებებს მივიღებდი რომ ბოლოს გარეთ აღმოვჩნდებოდი ,მაგრამ ეს მოხდა! მშობლებს ამას ვერ გავაგებინებდი,სხვა გზა არ მქონდა და ქუჩაში ვათევდი ღამეებს ! ახლაც უსახლკაროდ ვარ და აქეთ-იქით დავიარები,რაიმე გასათევი ადგილის ძებნაში,სად წავიდე? ნეტავი იყოს რაიმე თავშესაფარი! ნებისმიერზე თანახმა ვარ! თუნდაც ეს რაღაც დიდი ,იდუმალებით სავსე საშიში სასახლე იყოს ტყეში,რატომაც არა? ბოლოს და ბოლოს შემომთავაზეს.