"Bana bak küçük," dedi çenemi sertçe kavrayarak. Boy farkımız yüzünden yüzüne bakmak için başımı iyice geriye atmak zorundaydım. "Bu evde gördüğün her şeyi unutacaksın. Duyduğun her sesi sileceksin. Burası bir yuva değil, burası bir krallık ve sen sadece kurallara uymak için buradasın."

🔞 ! Yetişkin içerikli sahneler yer almaktadır.!

(+18)Tek maddeli bir anlaşma; Aralarında olanlar sadece zevk içindi... Peki anlaşma bozulacak mıydı? Matt&Melissa © Tüm Hakları Saklıdır -Locaxx

Bir kalp kırıldı mı soğurmuş , donarmış adeta peki Buz adam donmuş bir kalbi eritebilir mi ? Duvarlarının ardından , içeri kimseyi almadığı mahzeninden kafasını dahi çıkarmamaya yeminli bu adam . Peki böylesine vahşi ve merhametsiz bu varlık aşık olabilir mi ki ? Bir kalbi eritecek kadar sevebilir mi bir kadını ? . Güveni yıllar öncesine hapsetmiş bir kadın ve kendinden başka kimseyi düşünmeyen buzdan kalesi , duvarları ve kalbini hapsettiği mahseninde hüküm süren bir adam O ela gözlü kadın bir ölümü daha kaldıramayacak kadar yorgun ve kırgın ama EMİR ŞAHMERAN bunu umursamıyor bile eninde sonunda düşeceğini bilsede o gözlere indirmiyor maskesini . Tek damla göz yaşı dökmemeye yemin etmiş DURU SÜRGÜN hiç beklemediği bir anda tüm yeminleri yerle bir edecek , kalbi kuruyana kadar kimseyi sevmemeye yeminli bu kadın dünyada sevilecek en son kişiye aşık olmakla hayatının hatasını yaptı . Bilen bilir hep bi yanı buruktur baba sevgisi bilmeyen kadınların bu yüzdendir ki dünyanın en güçlü kadınları gibi görünselerde yıkılmaya en yakın hep onlardır Tutkunun aşkın ve teslimiyetin en tatlı tonunu hissedeceğiniz bir hikaye . Umarım kalbinizde yer edebilir .? Not : Emir Şahmeran'ın Annesi Türk Babası Araptır aile üyeleri İstanbulda yaşamakta . Bu sebeple konuşmalar türkçe yer yer arapça kelimelerde olucak ??

Şeytanın kafesine düşmüş bedenlerin ruhları cehennem ateşiyle harmanlandı. Gaddarlık zihinlerde taht kurarken geçmişte ki sır geleceği helak etti! Kurumaya yüz tutmuş yapraklar, dallarından neredeyse düşmek üzereyken azraili beraberinde getirecek kadar da sert esen rüzgar adeta dallarında zor duran yapraklarla oyun oynuyordu.. Daldan bir yaprak düşecekti. Düşen, o yaprak toprağa ateş olup yayılacaktı. Şehir çöle dönecek, insanlık yok olacaktı. Acımazsız ruh kıyameti kopracaktı! -*- "Sen hiç birini öldürdün mü?" diye sordum bakışlarımı ağır bir şekilde, ona çevirirken. Boğazımda oluşan düğüme bir yenisi daha eklendi. Yüreğim sayamadığım kadar can çekişti. Siyah bir inci misali gözlerini üzerimde gezdirirken dudaklarının kıvrımı alayla bükülmüştü. "Sen hiç düş öldürdün mü?" dedi soruma karşılık bir soru eklemişti. Kiraz rengi dudaklarından dökülen kelimeler ruhuma nakış ederken, o gözlerinde ki şeytani ışık anlık yok olurken devam ettirdi kelimelerini içinde kıyametler koparken. "Birisini öldürmekten daha zalimce.." -*- Ölüm Şehrinin gölgesinde kalmış bedenler kana susamış olur... Bataklığa giren herkes azraille son bulur!

Hayatını o kadar kötü iken birden bire hayatınıza giren biri hayatınızı nasıl etkilicek.? Sevgili okuyucularım hikaye 20 bölümden sonra başlıyor Kötü iyi bütün eleştirilerinizi bekliyorum.

Gözlerim gözlerinden ayrılmıyordu. Neydi bana Yaptığı bu Eziyet ? Korkularımdan kaçamıyordum. Koşuyordum durmadan ama bir adım bile uzaklaşamıyordum. Yavaştı. Elini usulca bana doğru uzattı. Gözleri yorgun ve bitkindi ama duruşu hala dimdik ve sertti. Ellerim titriyordu gitmekle kalmak arasından kalmıştım. Ya ellerim elleriyle buluşacaktı ya da ben burda ölecektim. Ya beni alacaktı ya da öldürecekti. 'Elimi tut .' Ses tonu kesin ve netti. Ellerim titriyordu sırılsıklam olmuş ellerimi pantolonum sürttüm. Ayağım istemsiz bir adım geri attı. Derin bir soluk çektim içime. Gözleri hemen ayağıma döndü. Bundan cesaret alarak bir adım daha attım. Eli yavaşça aşağı indi gözleri tekrar gözlerimi buldu. Artık gitmem gerekiyordu 'benim sürem doldu .' Sesim güçsüz ve kısık çıkmıştı. Dokunsa ağlayacak gibiydim. Gözlerimi ondan ayırarak nefessiz kalana kadar koşmaya başladım. Ormanlık alanın içine girdiğimde daha da hızlı koştum. Arkama baktığımda aramızda pekde bir mesafe yoktu. İleride sokak lambası göründü gözüme arkama bakıp tekrar hızlandım. Ciğerlerim patlayana kadar koştum. Bomboş ıssız bir caddeye çıkınca durdum. Arkamdan sımsıkı sarılan kollar ve tenime değen yakıcı nefesi beni bitiriyordu. ' Benden gidemezsin güzelim, seni ölsem bırakmam.' Gözümden yaşlar artık yerinde durmazken çığlık attım. Atabildiğim kadar çığlık attım. Ama kimse sesimi duymadı. Hiçbir zaman korkumdan kaçamıyordum yakıcı nefesi sürekli ensemdeydi. 01.11.2018 🔐 Barın & Yaprak