"ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΘΑ ΜΕΊΝΟΥΜΕ ΜΑΖΊ;!" Φωνάζω σοκαρισμένη. "Μην ανησυχείς κερασάκι. Θα περάσουμε ωραία μόνοι μας στο σπίτι μου για τρεις ολόκληρες μέρες" Είπε ο Λουκ με ένα πονηρό ύφος. ↓ Η Μελίνα είναι 17χρονών, μετακομίζει μετά από πολλά χρόνια πάλι στην Αθήνα. Καινούργιο Σχολείο, καινούργιο σπίτι. Με τις φίλες και τους φίλους είχε κρατήσει επαφές με ελάχιστους. Ήθελε να δει τον Λουκ τον πρώτο παιδικό της έρωτα πως έχει γίνει, τι διαφορές έχει με το πριν και το τώρα. Άλλαξε ή όχι; Και όμως έχει αλλάξει πάρα πολύ από την τελευταία φορά που τον είχε δει. Είναι πιο αναίσθητος, πιο απόμακρος, είναι ένα από αυτά τα αγόρια που προκαλούν προβλήματα, έχει πολλούς φίλους και όλοι θέλουν να τα έχουν καλά μαζί του. Τι θα γίνει όταν η Μελίνα και ο Λουκ έρθουν πιο κοντά; Θα βγει πουθενά ή είναι ένας απλός ενθουσιασμός που κρατάει ένα μήνα και τέλος; ↡ Ευχαριστώ για την υποστήριξη που έχετε δώσει σε αυτό το βιβλίο. Είμαι πολύ ευγνώμων πραγματικά. (Διορθώνονται σιγά σιγά τα κεφάλαια γιατί το έγραψα 3η γυμνασίου και είναι μες τα ορθογραφικά σορρυ😭) -Περιέχει υβριστικό λεξιλόγιο και ακατ

H Allegra Grey είναι κόρη ενός πανίσχυρου αρχηγού της Αμερικανικής Μαφίας. Εκπαιδευμένη από μικρή να αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση, είναι αδίστακτη, άκαρδη, και μια από τις καλύτερες δολοφόνους σε αυτό τον τομέα. Έχει εκτελέσει χιλιάδες δολοφονίες στην καριέρα της, ολοκληρώνοντας κάθε αποστολή.... εκτός από μία. Ο Ace De Luca είναι η μόνη της αποτυχημένη αποστολή. Είναι αλλαζονικός, γυναικάς, και είναι ο κληρονόμος της Ιταλικής Μαφίας καθώς και ο καλύτερος δολοφόνος τους. Όταν και οι δύο Μαφίες απειλούνται, είναι υποχρεωμένοι να δουλέψουν μαζί για να προστατέψουν τις οικογένειές τους. Θα καταφέρουν να εξοντώσουν τους εχθρούς τους ή θα σκοτωθούν πρώτα μεταξύ τους? ***************************************************** Μ A T U R E C O N T E N T 18+ Περιεχόμενο για ενήλικες! Σεξουαλικό περιεχόμενο και βία! __________________________ Original story by: RebelleFleur00 Translated by: -candice

𝓘'𝓶 𝓸𝓯𝓽𝓮𝓷 𝓼𝓲𝓵𝓮𝓷𝓽 𝔀𝓱𝓮𝓷 𝓘'𝓶 𝓼𝓬𝓻𝓮𝓪𝓶𝓲𝓷𝓰 𝓲𝓷𝓼𝓲𝓭𝓮. Ανοίγω το παράθυρο και βλέπω το ηλιοβασίλεμα. Πως γίνεται όμως να μην νιώθω τίποτα; Ή μάλλον νιώθω ένα κενό. Χρόνια τώρα. «Αγόρι μου, θες να φάμε μαζί; Έχουμε καιρό...» με ρωτάει ο παππούς μου ο οποίος δειλά μπαίνει στο δωμάτιο μου. Πάλι δεν πεινάω. Πάλι θέλω να μείνω μόνος. Πάλι θέλω να εξαφανιστώ από αυτόν τον κόσμο. «Όχι παππού. Δεν πεινάω. Μάλλον θα πρέπει να φας πάλι μόνος σου» του λέω κοιτώντας έξω. «Αγόρι μου, ο γιατρός είπε να τρως. Έλα κάτω μαζί μου. Κι ας φας μόνο δύο μπουκιές» μου λέει και καταλαβαίνω πως τον απογοητεύω από τον τόνο της φωνής του. Δεν είναι κάτι καινούργιο αυτό. Ο Tristan Ford αυτό κάνει συνεχώς. . . . . . Η ιστορία περιγράφει την ζωή του Tristan Ford ενός έφηβου ο οποίος αντιμετωπίζει το τέρας της κατάθλιψης και του αυτοτραυματισμου. Μοναδική του οικογένεια ο παππούς του, με τον οποίο τον συνδέει παραπάνω από μια σχέση αγάπης. Ο Tristan έχει χάσει την παιδική του ηλικία, την ψυχική του υγεία και την ηρεμία του. Θα ξανασυναντησει την ευτυχία ή θα βουλιάξει στην δυστυχία;

"Τώρα γιατί το έκανες αυτό;" "Γιατί μόνο εγώ θα βλέπω τις sexy φώτο σου και το tattoo σου! Και κάποια στιγμή θα πηδιόμαστε όντως όπως έλεγα και στον σερβιτορούλη" Το τελευταίο το ψυθιρίζει στο αυτί μου και μου δαγκώνει τον λοβό. Ανατριχιάζω ολόκληρη. Πώς έχει τέτοια επιρροή πάνω μου; ΚΑΙ ΠΩΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΠΟΞΕΡΑΚΙ;;; "Αυτά δεν ήθελες;" ρωτάει και μου δίνει το κουτί με τα δημητριακά. Πιάνει τον έτοιμο πια καφέ του και μου κλείνει το μάτι. " Ααα και πού' σαι...πιο μακριά σορτσάκια την επόμενη φορά, εντάξει μωρό μου; Δεν είσαι μόνη σου εδώ" Έχω μείνει στήλη άλατος, αλλά ενα χαμόγελο μου ξεφεύγει. Να δούμε στο τέλος ποιος θα παρακαλάει ποιον... Εξώφυλλο: @surnair

[BOOK 2] Χευυυ... Αυτη η ιστορια ειναι sequel της ιστοριας "Everything Is Possible" οποτε καλυτερα οσοι δεν την εχετε διαβασει να την διαβασετε για να ψιλοκαταλαβενετε ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Ειχε πει πως θα τα καταφερουμε...ειχε πει πως ολα ειναι πιθανα...αλλα ηταν ολα χαμενες ελπιδες...αυτο που εγω καταλαβα ειναι πως οταν θελεις κατι πολυ πρεπει να μαθεις να ζεις χωρις αυτο...και οταν αγαπας καποιον θα αναγκαστεις να τον πληγωσεις...στην περιπτωση μας το λαθος και των δυο ηταν πως αγαπιομασταν...πολυ...αν δεν ειχαμε αγαπησει και αγαπηθει τοσο δεν θα ειχαμε πληγωθει κιολας...συλλογιστηκα λυπημενη...ενω μπηκα μεσα στο αεροδρομιο... Επιστροφη στις ριζες... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Νομιζε πως με ηξερε... Νομιζε πως με ειχε του χεριου του... Νομιζε πως ημουν το 17χρωνο κοριτσακι που γνωρισε μεσα απο μια εργασια Μα εκανε σε ολα λαθος...αυτο το κοριτσακι πεθανε και ετσι θα μεινει...δεν υπαρχει κατι που να μπορει να κανει για αυτο... ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Περισσοτερα στο πρωτο κεφαλαιο❤ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ #18 in ρομαντικη (4-2-2017)

[BOOK 1]

Η Έυα Παπακωσταντίνου είναι στην 2α λυκείου και δεν μοιάζει καθόλου με τα κορίτσια της ηλικίας της. Ντύνεται συνέχεια με φόρμες, πηγαίνει μποξ, ειναι το λεγόμενο 'ντούκι' του σχολείου, όλοι την φοβόνται και δεν της φέρνει κανένας και καμία αντίρρηση, αλλά εκτός και από ντούκι είναι και μία από τους καλύτερους μαθητες του σχολείου Ο Νίκος Σωτηρίου ειναί και αυτός στην 2α λυκειου και στο ίδιο τμήμα με την Έυα. Είναι ο λεγόμενος badboy του σχολείου. Δεν κάνει σχέσεις, τις κοπέλες τις έχει για μια βραδία και μετά τις πετάει σαν στοιμένες λεμονόκουπες. Είναι θανάσιμος εχθρός της Έυας. Τι θα γίνει όμως όταν αυτοί οι δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι έρθουν σε επαφή; Θα συμβεί κάτι μεταξύ τους ή απλώς θα συνεχίσουν να είναι θανάσιμοι εθχροί; *🆘️ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΟΥ ΑΝΟΙΚΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΑΝΤΙΓΡΑΨΕΤΕ🆘️*

Την ένιωσα να σφίγγεται και ένα κλαψουρισμα βγήκε από τα χείλη της τα οποία τόσο θέλω να φιλήσω αυτή την στιγμή αλλά προτρέχει η ιδέα μου Όσο κατέβαινα έφτασα στην περιοχή της την φιλούσα και την έγλιφα περιμένοντας να δω πότε θα ξυπνήσει Είδη άκουγα την ανάσα της να γίνεται βαριά " Έλα πριγκίπισσα μην το παίζεις δύσκολη " Είπα πάνω στην περιοχή της αφήνοντας της ένα ακόμη φιλί και τότε άνοιξε τα μάτια της Do not copy !! Diavazete Me Dikia Sas Euthini ☄

..."Τι θες τέλος πάντων και με έχεις πάρει από πίσω "Του είπα υψώνοντας την φωνή μου.... "Ρε κορίτσι μου σταματά λίγο να μιλήσουμε" Είπε και αναστέναξε... "Δεν είμαι ΣΟΥ" είπα και περπάτησα πιο γρήγορα.. "Οκ ....σταματά λίγο να σου μιλήσω κο-ρί-τσι" Είπε με ειρωνικό τρόπο... "Εγώ δεν θέλω να μιλήσουμε ....να πας στην ξανθόψείρα σου που θα σε κοιτάει στα μάτια όταν θα της μιλάς"είπα έτοιμη να του δώσω μπάτσα... "Και εσύ είσαι ξανθιά μικρή μου"...μου είπε με ένα στραβό χαμόγελο λες και είχε πάθει εγκεφαλικό... "Πρωτον είμαι καστανόξανθη και δεύτερον δεν είμαι ούτε μικρή ούτε ΣΟΥ "Του λέω και σηκώνω το χέρι μου για να του δώσω μια σφαλιάρα...αλλά με πιάνει γρήγορα από τον καρπό με δύναμη και με φέρνει κοντά του σε απόσταση αναπνοής .. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ΑΠΛΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΊΤΕ ΑΝ ΕΦΑΓΕ ΟΝΤΩΣ ΜΠΑΤΣΑ Ή ;;;; ❌Don't copy the story ?song: Jaymes Young-fell something

Ήταν το απαγορευμένο , αυτό που δεν μπορούσα να έχω , ήταν το κακό αγόρι και ο καλύτερος φίλος του αδερφού μου . Ακόμα και τώρα σκέφτομαι πως κατέληξα έτσι , να τον αγαπώ τόσο πολύ . Ερωτευόμαστε πάντα αυτόν που μας βασανίζει δεν λένε ; "Μερικές φορές ερωτευόμαστε λάθος ανθρώπους"αναφώνησε , προσπάθησα να καταλάβω αν το εννοεί ή όχι , αλλά τα δάκρυα μου δεν με άφησαν να διακρίνω καλά το πρόσωπο του . "Δεν πιστεύω πως ήμασταν λάθος"ανακοίνωσα ενώ η φωνή έσπασε στο τέλος . "Ξέρω πως ούτε εσύ το πίστευες"συμπλήρωσα . "Δεν γίνετε αλλιώς Δαναη" σταμάτησε να κοιτάει το τοίχο απέναντι του και κοίταξε εμένα . " Αν δεν κάνουμε τους εαυτούς μας να πιστέψουν πως ήμασταν λάθος δεν θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε . Δεν θα μπορέσω να προσχωρήσω"είπε με περισσότερη ένταση . "Τελείωσε"είπε αυστηρά . Φέραμε πολλές φορές τις ζωές μας άνω κάτω για αυτή τη σχέση . Είναι δίκαιο να τελειώσει έτσι ; Είναι δίκαιο να τελειώσει ; Dove Cameron & Ian Harding