Birer birer silindi hafızaları ve karaltılar görmeye başladılar. Gündüzleri ayak uçlarının dibinde bitiyor, düşüncelerinde kol geziyorlardı. Gölge dediler o karaltılara. Oysa pek çok şey denebilirdi. Toz bulutu, karanlık, silüet yahut cisimcik... Kimliklerini unuttukları gölgelerin esiri oldular. Tek tek anılarında kaybolan karartıları sevmeye kalkıştılar. Yoksa unuttuklarını, kendi gölgeleri mi sandılar? Bu, mutsuzluğun varoluş ve kayboluş hikayesi. Ölümün kapılarını aralayıp, unuttuğunu sandıklarına esir olmanın resmi. Bu Alphard ve Alnilam'ın hikayesi. Capella ve Polaris'in... Bir yerlerde unutulan herkesin hikayesi.

{Jirose #3} Rose: Anlayabiliyor musun acımı? Sesim fısıltıdan farksızdı ama önemli olan Jimin'in duymasıydı Jimin: Sen görebiliyor musun yaramı? Başımı evet anlamında usulca salladım Rose: Çok iyi gizlemişsin ama gördüm.. o yaranın derinliğinide gördüm, acısınıda hissettim... Jimin: Nasıl gördün? Yutkundum ve gözlerimi bir saniye bile kırpmadan işaret parmağımla önce onun kalbini sonra kendi kalbimi gösterdim Rose: Yaran yarama denk geliyor... hissettim.

Yediler Serisinin tüm kitapları... * Zaman kıvrılıyor; geçmiş ve gelecek, gerçeklik ve kâinat birbirine karışıyor. Ahdedilenler, ruhu alçaklarla çarpışıyor. Âlemin güneşi ufukta şahlanıyor, Zamanın Kilitlendiği Sandık hakikate çağırıyor. Gerçek aşk gökyüzüne yükseliyor. * Gerçeklikten bihaber, aşkın peşinde koşan gençler, kendilerini biranda boyutlar arası bir savaşın tam ortasında bulurlar. Şimdi, tıpkı kendileri gibi soydan gelen savaşçılarla birlikte gizemleri çözmeleri ve açılan her bir kapının ardındaki vesvese şeytanları ile çarpışmaları gerekecektir... Lakin hayatta kalmak, onlar için hiç bu kadar zor olmamıştır. Ahdedilenlerin soyu tehlikeli bir maceraya atılır. * Savaşçılar kadim görevi tamamlayabilecek ve eve dönüş yolunu bulabilecekler midir? Peki ya, sandık karanlık güçlere karşı koyabilecek ve kutsal emaneti Zamanın Sahibi'ne ulaştırabilecek midir? Peki, siz sıradan bir öğrenciyken bir savaşçı olduğunuzu öğrenseydiniz ne yapardınız? Evrenin büyülü kapıları aralanıyor, derinlerdeki gizemler açığa çıkıyor. Şimdi görev seni çağırıyor... *** Tanıtım videosu, ilk bölümde... Yediler Serisi 7 kitaptan oluşacaktır. Türk Fantastik bir seridir. İlk kitap kitaplaşma süreci için kaldırılmıştır, devam kitaplarının bir kısmı burada paylaşılmaya devam edecektir. YEDİLER: 1: Zamanın Kilitlendiği Sandık / RAFLARDA 2: Ab-ı Hayatın Esiri / Yayımda! Diğer kitaplar yakında! * Bu isimde ilk ve tek kitaptır. Tüm hakları saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz, paylaşılamaz, amaç için kullanılamaz. Kurgu: 21.05.17 Yayımlanma: Haziran 19 Basım: 20/10/21

*İstek alım durumu: KAPALI *Kapak tasarım kitabı. Mavi bir kuşun, kanatlarından yayılan bin bir farklı mavi tonlar ile kapaklarınız şekillensin, kitaplarınız renklensin! Yeni istek alımları yoktur. Eski kitap kapaklarımın olduğu bir albümdür. Tüm hakları saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz, izinsiz alınamaz, taklit edilemez... 23.07.17

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Benden uzak dur... lütfen!" dedim ağlamaklı sesimle. Dudaklarındaki acı gülümsemem içimi burktu. Ama ondan korktuğum fikrini değiştirmiyordu. "Senden uzak durmak mı? Denemedim mi zannediyorsun?" dedi sert bir sesle. Gözlerinde acı vardı, bunu görebiliyordum. İlk defa duygu duvarlarını indirmişti. "Aşığım sana! Sana deli gibi aşığım" dedi bağırarak. "Seni her yerde görüyorum, kafamdan atamadığım tek şey sensin" Duyduklarım gerçek değildi, kafamı iki yana salladım, "İstemiyorum seni!" dedim ve birkaç adım geriledim. Duygu duvarı tekrar oluştu, en son gördüğüm şey kırgınlıktı. Soğuk ifadesi geri dönmüştü. Arkama bakmadan boş sokakta koşmaya başladım, nereye gittiğim hakkında bir fikrim yoktu. "Benden kaçamazsın!" dedi eğlenen sesiyle. Sesi boş sokakta yankılanırken koşmamı durdurdum ve hızlı bir şekilde nefes almaya çalıştım. Nefesimi düzenlediğimde doğruldum. Arkama hafifçe döndüm, yavaşça bana doğru geliyordu, yanındaki lamba bozuktu, ışık hafifçe titriyordu. Durdu, ayaklarını iki yana açtı ve ellerini cebine soktu. Yüzündeki yara izi daha belirgindi. Gözlerini kıstığını gördüm, "Kendini yorma, hangi deliğe saklanırsan saklan seni bulurum" bacaklarım kendiliğinden hareket etmeye başladı. Koştum, yorulmuştum ama yine de koştum. Dar bir sokağa girdim, önüme bakmasaydım duvara çarpacaktım. "Lanet-" diye mırıldandım. Sokak bomboştu. Duvara yapıştım, beni bulmaması için dua ediyordum. Ayak seslerini duyabiliyordum, buraya doğru geliyordu. Sokağın sonunu göremiyordum ama hızla oraya yürüdüm. Çıkmaz sokaktı. Arkamı dönecekken elleri belimi buldu. Vücudum kaskatı kesildi, sıcak nefesi kulağıma değiyordu. Yavaşça fısıldadı, "Ne kadar uğraşırsan uğraş, benden kaçamazsın! Gölgeden kaçamazsın"

~Kitabın amacı yüzlerinizi güldürmek ve kıymetli dakikalarınızı eğlenceli hale getirmektir. Edebi değer amacı güdülmeden yazılmıştır. Şimdiden teşekkürler... #lise #1 (09.03.2020) #buz #1 (20.06.2020) #ask #1 (?-04.11.2020)

İçim acıyor biliyor musun? Sen öyle uyuyorsun ya uzaktan uzaktan, varlığımdan habersiz... İçim acıyor.. Hani demiştim ya sana, ölürsem kalp yetmezliğinden ölürüm diye. Neden biliyor musun? Çünkü sen yanımda olmayınca, sensizlikten ölüyorum ben. Kalbim bile yetmiyor kendine. Çünkü kalbim bile biliyor, sensiz atsa bile güneş doğmaz benim yüzüme... 》REKLAM YAPANLARIN YORUMLARI SİLİNECEKTİR.

Okulun Badboy'u olan Park Jimin ve eziyet ettiği kız Park Chaeyoung. Daha doğrusu Park Roseanne. İkisinin nefretten aşka dönüşeceği masalı dinlemeye hazır olun... •Kapağın tüm hakları Lilith'in Tasarım Marketi'ne aittir.

''Bön bön çocuğu izleyeceğine yemeğini ye.'' ''Seni mi izlememi tercih ederdin?'' iğnelemem ona koymamış olacak ki, çapkınca sırıttı. ''Kusura bakma, çilli. Tipim değilsin.'' ''Bana diyene bak! Seni gidi aptal çam yarması!'' Sandalyesinden kalkmadan önce son kez bana bakıp göz kırptı. ''Dikkat et de, çam yarması seni ezmesin, çilli.'' Devam kitabı Bir İçim Su'dur.