"G-gelme."desem de beni dinlemedi.Gerçi bu yaşıma kadar kim dinledi ki. Yerimde gerilirken Demir gelmeye devam ediyordu.Artık biliyordum. Herşeyi ögrenmişti ama benim suçum yoktu ki.Buraya nasıl geldigimi bile bilmiyordum,ona ne diyebilirdim. Sırtım soguk duvarla buluşurken nefes nefese ona baktım.Bir umut kurtulma umuduyla sola yönelirken eliyle bana koca bir bariyer kurdu.Diger tarafa gitmek isterken bir bariyer de oraya koyup beni duvarla arasına kıstırdı. Gözlerimiz buluşurken gözlerinde sinir yerine başka bir duygu gördüm ama ne oldugunu anlayamadım. "Bana neden söylemedin? İnsan oldugunu bana neden söylemedin? "Bagırıgı kulaklarımı delip geçerken bedenimi hafif bir titreme dalgası kapladı. "B-benim susmam gerekti.Öyle dediler,sende biliyorsun.Sana söyleyemezdim." "Lanet olsun! Biliyorum,biliyorum.İnsan oldugunu ögrendiklerinde seni yakacaklarını biliyorum ve elimden birşey gelmiyor."derken ölmememi istedigini,beni önemsedigini anladım. "Evimi bulmam gerek.Bulabilirsem giderim."Elini hızla duvara geçirirken ellerimle başımı tutup aradan ona baktım.İşte şimdi sinirlenmişti. "Ev filan yok.Hala anlamadın mı,seni seviyorum.Bu lanet Karanlık Şehir de benimlesin.Eve filan gitmeyeceksin."Sözleri kalbimi acıtsa da aklımda sadece tek bir kelime vardı. Demir beni seviyordu.

Duru Güneş.Hayata bir trafik kazasında küstü.Kafasında bin tane ihtimal olsa gerçekleştiremiyor.Sessizligini bozup hayata dönderen bir adam. Alaz Karahan.Onun içinde kalan tüm şeyleri gerçekleştiren tek adam o.İlk öpüştügü kişi.İlk sevdigi ve ilklerini yaşadıgı kişi. * Belime sarılı olan ellerini daha da sıkıp sırtımı sert gögsüne yasladı.Zavallı kalbim heyecandan deli gibi çarpıyordu.Aralık halinde ki dudaklarım birşey demek istese de diyecek tek kelime bulamıyordum. "Heyecanlanıyorsun ve bu isteksizce hoşuna gidiyor.Kalbin bir kuş gibi çırpınıyor.Beni istiyorsun ama korkuyorsun.Kaybetmekten ölesiye korkuyorsun." Alaz iç sesim olmuştu benim. Ona nedensizce güveniyordum.Bana bazen tehlikeli oldugunu ve güvenmememi söylemişti. Sıcak nefesini boynuma dogru üfleyip dudaklarını kulagıma yaklaştırdı. "Ben bencil adamın tekiyim.Ben tehlikeli biriyim ve gitmen benden kilometrelerce uzaga kaçman gerekiyor ama ben bencilce seni yanımda tutmak istiyorum.Hep benimle ol istiyorum." Fısıltısı kalbime işlerken boynuma çarpan Sıcak Nefes tüm vücuduma yayılıp titrememe yol açıyordu.Galiba buna alışmalıyım. "Biz imkansızız."diye mırıldandım. Güldügünü işittim."Hep imkansızı istemez miyiz zaten?" *

Yıllar yıllar öncesinden, geleceğe konu olan bir kehanet... Vakti zamanında birbirinden ayrılmaya mahkum olan iki ruh... Yazıları değişen, gizemli bir kitap... Ve iki yeni ruh... Ateş ve Su ruhunun son temsilcisi olan iki yeni ruh semadan yeryüzüne süzüldü. Bir kez daha bir aşk daha düşmanlık yüzünden engellenmeye çalışıldı. Lakin hiçbir şey 500 yıl önceki gibi olmayacaktır. Ölüm her an kapıda. Gizemler leylin karanlığında. Yürekler ağızlarda. Yalanlar nehar kadar ortada. Acı ise... O her yerde. Bakalım bir dansla birbirine bağlanan iki ruhun sonu ne olacak? KOD ADI : ATEŞ VE SUYUN DANSI...

"Beni özgür bırakan sendin, Duru. Kanatlandığım için beni suçlayamazsın." Albatros kafesin dışındaki özgürlüğü yeniden tattı. Acıları peşine takarak, kanatlarını kanlı günlere doğru açtı. Ama zihnine çöken karanlık pusun altında hiç kimsenin göremediği, siyah gözlerine bakıp da kimsenin ayırt edemediği bir farklılık vardı onda... İşte tam olarak bunu fark edecek bir kurban arıyordu kendine... Çoktan bulmuştu da!

"ÇIĞIR AÇANLAR Kategorisi - The Wattys 2016 Ödülü Sahibi" Mutluluk yoktu, sevinç yoktu, heyecan yoktu, korku yoktu, üzüntü yoktu, acı yoktu, hiçbir şey yoktu. Sadece saatin her geçen saniye vücuduma bıçak gibi saplanan akrep ve yelkovanı vardı. Bu saat sonsuzdu, sonsuzluktu. Ben sonsuzdum, sonsuzluktum. Eğer bu bir infazsa; zaman cellâttı, bense mahkum. Yayın tarihi: 20.12.2014 Bitiş tarihi: 17.09.2016 Tüm telif hakları saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz ya da paylaşılamaz aksi takdirde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

Genç kurtlar birbirlerini buluyor.Hepsinin kendisine ait yaşanmışlıkları var ve hepsinin acıları var.Kiminin kanatacak derecede acıları kimininse öldürecek dercede ama hepsi de bu yaşananları birlik olarak aşıyorlar.Hayat sen ölsen de sen yaşasan da devam ediyor.Hayat herşeye ragmen devam ediyor.