Bir insana ne kadar güzel aşık olabiliyorsa insana öyle aşık oldum Ama ne kadar severseniz sevin bir yerde sonra yollarınız ayrilacak. Cok sevmiştik birbirimizi ama engeller sevgimizden büyüktü tabiki...

"Seher vakti doğduğumu söylerdi annem. Bana hep; seher vaktinde doğan insanların çok şanslı olduğunu çünkü o vakitte kuyruklu yıldızların kaydığını söylerdi. O yıldızlar şans olarak tanınırmış ve kimin üzerine yağarsa çok şanslı olurmuş. Eğer bir kişi seher vaktinde doğduysa o yıldızlar hep onun üzerine yağarmış. Bu yüzden hep kuyruklu yıldızların benim üzerime yağdığını simsiyah saçlarımın arasındaki bayazlıkta bu yüzden olduğunu söylerdi. Annem bu beyazların kötülüğün arasında ki iyilik diye tanımlardı. Bunun beni özel yaptığını söylerdi. Ama aslında gerçek masal hiçte öyle değilmiş . O kuyruklu yıldızlar bana şans getirmek için yağmamışlar üstüme, kuyrukları ile beni boğmak için gelmişler. Beni zifiri karanlıkta boğup, seher vaktinde gömeceklermiş. Annemin yalan söylediğini o zamanlar anlamalıydım çünkü o da seher vaktinde gitmişti. Seher vakti varoluşum değil yok oluşum olacakmış benim. Neden bana yalan söyledi ki? "

kafamın yerde iki yada üç kez sektiğine yemin edebilirdim. Az önce ikinci kattan düştüm, sol kolumun üzerine. elimi hafifçe hareket ettirmeye çalıştım. Ancak parmaklarımı ve kolumu kesen cam parçaları canımı yakarak hareket etmemi engelliyordu. Hareket etmeyi kestim. Bir süre, sonra ani bir gürültü duydum. Ardından üzerime yağan cam parçalarıyla gözlerimi sıktım. Sol tarafa düşen bir şey hissettim. Kalbime inen derin sancı, bu sefer nefesimi kesiyordu. Düşen kişinin O olmasından korkuyordum. O nun olmasını istemiyordum. Gözlerim yanıyordu. Hafifçe araladım. Sırt üstü düşen beden, boş gözlerle yukarı bakıyordu. Ağır bir şekilde göğüsü inip kalkıyordu. Zayıf, güçsüz nefesler. Boğazım düğümlendi. yutkunma isteği artarken gözlerim doluyordu. kafasını bana çevirdi. Gözündeki morluk, kanayan burunu, anılında derin bir kesik ve akan Kan. dudaklarını kıpırdatarak birşey mırıldandı. içine mırıldanmıştı. Ben birşey duymamıştım. Göz yaşlarım akarak sola yatan yüzümden dolayı burunumun ucundan yere damlıyordu. Bunu haketmemiştim. Haketmemiştik. Elimi ona uzattım. Sızlasada, kalbimdeki acı ağır basıyordu. Derken elime basan siyah ağır bot. Elimi altında eziyor, küçük camları içine alıyordu. Ağızımdan çıkan iniltiyi olabildiģince azalttım. Ayaktaki kişiye, baktım. elindeki silahı bana doğrultmuştu. Açıkçası ölmek istiyordum. Bu acının sona ermesini. "seni uyarmıştım Emily." dedi. tetiği çekti, boş salonu o ses doldurdu. Gözlerimi diğer bedene diktim. hala Nefes alıyor ve acınası gözlerle bana bakıyordu. Aptalca gülümsedim. Bu güzel bi sondu. Acı için hazır beklerken silahı aşağı indirdi. Durdu ne olduğunu kavramaya başlarken diğer eline aldı, ne oluyordu ? düşündüğüm şey olamaz ! lütfen dur! içimden çıglıklar atarken ağzımdan çıkan tek şey o iniltiydi. konusamıyordum beni engelliyordu. Silahı O

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

-Tamamlandı- Bilinmeyen numara: Şşş Bilinmeyen numara: Aloğ Bilinmeyen numara: Sarpişkom Bilinmeyen numara: Bir şey sorabilir miyim Sarpişkom? (Görüldü) Sarpişkom: Gece gece bildirim panelimi sikme sebebini öğrenebilir miyim? Bilinmeyen numara: Sarpişkom bacaklarını neyle alıyorsun?