"Adinin tekisin!" Hırsla yumruk yaptığım elimi göğsüne vurdum. Canını acıtamayacağımı bilsem de ona vurmak istiyordum. Elimi havaya kaldırarak bir kez daha göğsüne indirdim. Orada öylece ona vururken beni engellemek için hiçbir şey yapmadı. "Seni affetmeyeceğim!" diye bağırdım acı dolu bir sesle. Yaşadığım ızdırap kor bir ateş gibi içimi yakarken haykırışım dudaklarımdan dökülüyordu. Ona vururken hiçbir şey yapamayan adam uzanıp gözlerimden dökülen birkaç damla yaşı silmeye çalıştığında geriye çekildim. "Seni affetmeyeceğim Arın!" Elimi yanağıma götürerek canımı yakacak kadar sert bir şekilde gözyaşlarımı sildim. "Dünya tersine dahi dönse yemin ederim ki seni affetmeyeceğim!"

"Karanlıktan korkan birine yapılacak en büyük kötülük onu aydınlıkla tanıştırmaktır. Güzelim. Sana en fenasını yapıp ışıltıyla tanıştırmışlar." "Ben..." "Sen. Ruhunu parmak uçlarından kağıda, oradadan da ışıltıya taşıyorsun." "Üzgününüm." "Öylesin." *** "Bir kadın var. Uğruna ölecek kadar değil, yaşayacak kadar cesur olan. Onu sakın küstürme. Gülün yapraklarını alırsan geriye diken kalır şayet."

(Dikkat! +18) -ÇOĞU BÖLÜMLERDE +18 KISIMLAR VARDIR- ~Özet~ Ruhu acı içinde olan bir beden. Elleri zift kokan adamın, naif dokunuşları. Usta mı? Hayır oldukça profesyonel. Muazzam değil mi? Acımasızlar zarif olamaz mı? Yanlış düşünüyorsun. Acımasızlar da naiftir, Sadece hisset.