PEŞİMDEKİ İNTİKAM Bir çığlık daha özgürlüğüne kavuşmuştu o gece. Duvarlara çarpıp yankılanan haykırışlar, karanlığın içinde ikisini de esir almıştı. Bugün geri dönüş yoktu. Acı iliklerine kadar işlerken, pişmanlık gün yüzüne çıkacaktı. Acı, ikisini de yok etmek için emir almış gibiydi. Toprak ise gökyüzünden iki can daha istiyordu... ... "Ben istersem nefes alır, ben istersem yaşayabilirsin güzelim. Sen diye bir şey yok, İlya. Sen ve sana ait olan her şey bana ait, küçüğüm." Acı oydu. Acı, adamın duygusuzluğuydu. Acı, daha o doğmadan ellerine emanet edilmişti. "En acı ölüm, ruhunun öldürülmesidir." Onun da ruhu ölmüştü. Ardından bedeni esir düşmüş, gücünü yavaş yavaş kaybetmişti. İLYA SOYKIR Ateşin küçük kurbanı... Üç ay içerisinde tüm ailesini kaybetmişti. Bu koca dünyada, onu acılar içinde ölüme sürükleyen duygusuz bir adamın ellerinde esir kalmıştı. Ölümü tatabilmek için çırpınıyordu İlya. Her gece gözlerini yakan damlalar akmak için emir alırken, ölüm çoktan kara kalemle kalın bir kitaba not edilmişti. Şimdi ise yalnızca gerçekleşeceği günü bekliyordu. ATEŞ KARAHANLI Acının, duygusuzluğun ve ölümün beden bulmuş hâliydi. O, acıdan yaratılmıştı. İntikam ateşiyle büyümüş, içindeki acımasızlığa tutunarak bu yaşına kadar gelebilmişti. İçindeki intikam ateşini bu küçük bedenden çıkarmaya çalışırcasına üzerine acımasızca yüklenirken, güçsüz çığlıklar duvarlara çarpıp yankılanıyor, isyan edercesine kaçacak bir yer arıyordu. Fakat küçük bedeni artık daha fazla direnememişti. Kaderle iş birliği yapan ölüm emri, küçük kızı bu hayattan silmek için adamın emirlerine itaat ediyor, onun gölgesine boyun eğiyordu. Tam anlamıyla... ⚠ +18 bölümler bulunmaktadır. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz.

"Sıkıca sarıl bana, bu şehrin ışıkları bile aramızdan geçmesin."

Sen Azra Arslan, bundan sonra ruhunla, kalbinle hatta bedeninle bana ait olarak yaşayacaksın. Bunu o küçük kafana sok. Sen var ya sen. Zavallının tekisin neden biliyor musun ? Ruhumu, kalbimi hatta bedenime bile ancak kumar karşılığı zorla sahip olacak kadar zavallısın Barlas KARAHAN. Ama ben senin aksine öyle güçlüyüm ki asla hiçbir şeyi sana severek vermeyeceğim ve her seni görmem ile sana olan nefretim kat kat artacak. Bir gün kendi ellerinle bırakacaksın beni.

sıradan bir hayat.... 23 yaşinda evlendigi gun kocasinin kumar borcunun bedelini ödemek icin dunyanin en acimasiz insanina sunulan lina decevi.... babasinin kraliçesi. ölmüş annesinin prensesi. kocasinin borcunun altinda ezilen acizi..... "bana verecek neyin kaldi ki" dedi adam karsisindaki aciz zavalli cocuga bakarken. buydu iste bu kadar acizdi insanoglu zaaflari yuzunden katlanilmaz bir yaratiga donusebilirlerdi. " aslina bakarsan bir seyin var hemde cok guzel bir seyin" diyen adamin dudaklari kivrildi. "sana tam 1 milyon lira verecegim tabiki tum borclarinida silecegim" genc adamin gozleri parlamisti herseyini verirdi simdi cunku o kdar cok batmisti ki bataga onu kurtaracak herseye herseyini vermeye hazirdi. " 2 gun once evlendim dimi şu eski baş komiserin kiziyla" dediginde basini salladi genc adam. " onu istiyorum karini" dediginde genc adam kocaman nefret dolu gozlerle bakti ve sandalyesinden dogruldu hizla cikisa dogru yurudu. "ne yapalim abi" diyen sag kolum cemale baktim. 35 yillik hayatimin bana ogrettigi gibi bir cevp verdim. "gelecek cemal geri gelecek ve karisinida getirecek yaninda" dedim... tahminlerimde asla yanilmazdim cunku.....

Ailesi küçükken öldürülen bir kız ve zamanla herkesin korktuğu biri o karanlık dünyanın en güçlü ve gizli mafyası RÜZGAR ZORLU

Barlas KANDEMİR'İN Karanlığına hoşgeldin GÜZELİM

'Sana benden uzak durmanı söylemiştim.' Dibime kadar girdiğinde geriye gidemeyip, sadece elimi göğüsüne koyabilmiştim. 'Karşıma çıkan sensin ama, üstelik bu hâlde.' Burnuma kokusu dolarken kelimeleri kafamda düzenlemeye çalışıyordum. 'Buna bir anlam yüklemeye kalkma.' Güldüğünde göğüsü elimin altında titriyordu. 'Ateşle oynuyorsun mia bella.' Burnunu boynuma sürttüğünde gözlerimi kapattım. 'Yanmak hoşuna gidiyor belli ki.' Gözlerimi açtığımda onu geriye ittim. 'Uzak dur benden.' Duvar ile arasından kurtulmaya çalıştığımda kolunu duvara yaslayarak beni engelledi. 'Onu bu hâlde önüme çıkmadan önce düşünecektin.' Bakışları dudaklarıma kaydığında kendimi iyice duvara bastırdım. 'Siktir git başımdan!' Başını gülerek iki yana salladı. 'Hiç yakıştı mı ama? O ağızınla çok daha güzel şeyler yapabilecekken.'

Hayat zor ve acımasızdı. Tutunacak hiç bir dalı yokken aniden bir mafya veliahtının ufaklığı oldu. Hatunu, her şeyi oldu. Bela ya meraktan... Uraz Yaman'ın ki de öyleydi. Meraktan. Ama bu tatlı bir belaydı. Siz de merak ediyorsanız ;) okuyun... Kapak tasarımı için @AsMer5 teşekkür ederim :)

Size bu kitapta hiçbir şeyin garantisini veremem. Bazen sizi güldürebilir yada hüzünlendirebilir , bir karaktere aşık edip bir anda soğutabilirim. Tek bir şey var kiii.. Bu kitapta bir mafya var! Evet kapakta da yazdığı gibi başrollerimizden biri mafya! Çok saçma oldu değil mi? En iyisi ben susayım yazdıklarım konuşsun.. :)

Kızın tüm bildiği doğrular yanlıştı. Tüm yanlışlar tek doğruya ulaşmasını sağlayacaktı. Adam için her suçun bir ortağı vardı. İntikam yemini ettiğinde tek bilmediği şey masumiyetin kendi suçuna ortak olacağıydı.