Ben Güneş Turc. Annesinin sevimsiz, babasının biricik kızı. Bir tarafta sevgisizlik görürken diğer yandan da sevgiye boğuluyordum. Daha hayatın bana bahsettiği cehennemin yolunun çok başındaydım. •Herhangi bir çalıntı durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.

Cihangir henüz 6 yaşındayken hayatını değiştirecek bir aile toplantısı yapılır. Bu toplantı onun için neleri beraberinde getirecek? Hangi sürprizler ile baş başa kalacak ? Cihangir bu sürprizler karşında ne yapacak? Öğreneceği hangi gerçek onu yol ayrımına getirecek? Soluksuz okuyacağınız ve kendinizden bir şeyler bulacağınız bir hikaye.

"Kuralları yık, adaletsizliği yak. Bırak, gözlerindeki perdeyi çıkarıp atsın, ahmaklar." Şeytan, arkamda pusu kurmuş, en ufak yanlışımda beni asmak için bekliyordu. Ölümün gerçekliği parmaklarımı karıncalaştırırken son nefeslerimi verdiğimi biliyor, sessizce kabul ediyordum fakat bilmek, bazen yetmiyordu ve o gece sonum silinip, baştan yazıldı. Kartlar yeniden dağıtıldı, artık yer yerinden oynayacak, taş üzerinde taş bırakılmayacaktı. Gözlerinin maviliğine tezat bir şekilde eşlik eden koyu hareleri, benim kurtarıcım, güvendiğim tek limandı. Etraf gereksiz gürültülüydü ama ona her baktığımda, anlamdıramadığım bir sessizliğe çekiliyordum. Öyle bir sessizlik oluyordu ki değil bugüne kadar attığım çığlıklar, tek bir hıçkırığımı bile duyup, koşarak elimi tutuyordu. Bunun adı güçsüzlük değildi, biliyordum. Bunun adını fısıldamaya cesaretim olmasa bile, çoktan tüm hücrelerime yayılmıştı. Ben Rüya Özay, kendini insanları kurtarmaya adamış, bir kadınım sadece. O Kaan Demir, insanları kurtarmak için savaşmaktan çekinmeyen bir adamdı. Onun ismi geçen hiçbir cümlede, sadece, olamazdı çünkü o, benim her şeyimdi. "Korkuyorum Yüzbaşı," dedim çaresiz bir sesle. "Ben kendimden çok korkuyorum." "Ben korurum seni," diye fısıldadı sessizce. "Kendinden bile." Bu harika kitap kapak için değerli, @kirikcicekpapatya 'ya sonsuz teşekkürler. Küçük not; bölümler yeniden yazılıyor, bu yüzden kitaba uzun zamandır bölüm atmamışım gibi duruyor.

GİTİĞİ YERE KADAR DEĞİL, GÜCÜN YETTİĞİ YERE KADAR SEVMELİ İNSAN...

Bu kapkaranlık geceye sahip olamayacağı kadar boşluktan gelen ama uzaklara gitmesine de gerek kalmayacağı bir gizli düşünce bırakmak istedim. İnsanlara ait bir otelde şimdi odaları geziyorum. Tek derdim; otel odalarındaki gizli düşünceleri ortaya çıkarmak. Asansöre binip kat kat geziyorum oteli. Bu ıssız koridorda yürüyen kadın, benim. Topuklu ayakkabımdan çıkan tok ses, koridor zemininde yankılanırken aklımda dönen çarkların sesi de aynı anda beynimde vurgunlara neden oluyor. Koridorun sonuna kadar gidiyorum. Siz de bu yolculukta benimle arkadaş olmak ister misiniz? -Bir yalnız- (Bu kitap edebiyat alanındaki sohbet tarzında, kısa bölümlerden oluşmuştur. Kişisel gelişim amacına uygun yazılmıştır.)

Kafamdakinleri susuturamadım, bak bu gece de aynı şeyi yaşıyorum. Hiç bir şey iyi gelmiyor. Gelmeyecekte. Yetişemiyorum ve yetinemiyorum kendime... Sezen Aksu'nun şarkısının sonunda "yetinmeyi bilir misin" dediği yerdeyim.

O bir zengin. O bir prenses. O bir güzellik abidesi. O fazla zeki. O kim mi? Tabi ki benim. Ben kim miyim? Tanıştırayım sizi kendimle. Ben Mine VUSLAT!

Sizce aşk tesadüfleri sever mi? Bir çocuğun dikkatini çekmek için ne kadar ileri gidilebilir? Nazlı babasının iş nedenlerinden dolayı yeni bir şehire taşınmasıyla başlar herşey .En iyi okullardan birine kaydını aldırır . Ve okulun ilk gününden fiyasko bir gün geçiren nazlı, kendini kütüphanenin tozlu raflarına atar . Orada ki ilk amacı birkaç kitap seçerek eve götürmektir. Ama sonra ise.. Bu bizim hikayemiz. Bu hikayede isimler yok. Sadece o ve ben varız. Devamı kitapta umarım bu kadarı bile size bir heyecan , bir aşk ve gerilim katmıştır.