თვალები დახუჭა, დარბაზის სურნელი კიდევ ერთხელ შეიგრძნო, მუსიკა ჩართო და ცეკვა დაიწყო. ამ დროს ყველაფერს ივიწყებდა, მარტოობასაც კი. მარტოობისას ის ისევე ცივი და უსარგებლო იყო, როგორც ასანთის ღერი კოლოფში.
"ზღვა იმაზე უფრო ძლი ერ ღელავს, ვიდრე ჩვეულებრივ, თითქოს ხვდება ბიჭის განზრახვას და ელის, როდის შეუერთდება ჯონგინის სხეული მის ხასხასა, ლურჯი ფერის სამოსს და მთლიანად შთანთქავს მისსავე ახალ სტუმარს"
[One Shot]