Gerçek bir tarihe ve gerçek mekanlara, yerlere dayanmayan tamamen hayal gücü ürünü bir eski çağ hikayesi... Azıcık fantastikimsi :) Bu da nasıl bir tabir oluyorsa artık :))) Umarım keyifle okunur :)

Kitap Adı: Hüzün Yapmurları Yazar: Burçin Çelik Sayfa Sayısı: 432 Babam... Büyüdükçe bir tarafım anladı onu aslında, biliyor musun? Anladı; ama asla hak veremedi. Babam içimde doldurulması imkânsız kara delikler açtı. Böyle olurmuş, sonradan anladım. O sevilmemişlik öyle oymuş ki içimi, hepsi birer kara deliğe dönüşmüş. Öyle büyük kara delikler ki hem de... Sonradan bildim Berrin. Ben farkında olmadan, tüm o kara delikleri sen kapat istemişim. Oysa ne büyük haksızlık... Oysa ne de büyük bir yanılgı... Tam da bu yüzden, beni ne kadar seversen sev, yetmedi. Yetiremedim... O delikler, senin verdiğin her şeyi emdi, yok etti. Sonradan bildim Berrin... Onların çaresi sende değildi. Geçmişin çaresi sende değildi. Sen, geleceğimin çaresiydin... Çok geç anladım. Bunu anlamak için seni de kaybetmem gerekti üstelik. Bazen insan, devasını aşkta arar. Tüm eksiğini kapatsın ister, karşısındaki; tüm yaralarını sarsın. Onu, en olmamış yerinden tamamlasın. Bazen aşk, anlamını acıda arar. İflah olmaz bir yarayla sınar âşıkları. En olmadık yerlerinden vurup, ıssız bir sızıda bırakır. Geçmişlerinden yaralı iki yürekti onlar. Öyle bir an geldi ki, birbirlerine sınav oldular. (Tanıtım Bülteninden) İncelemek ve satın almak isteyen okurlarımız linkleri ziyaret edebilirler: D&R: goo.gl/PFj43O İdefix: goo.gl/EJPvRW Okuoku: goo.gl/wR0CVK

Kitap olduğu için ön okuma olarak sadece 3 bölüm vardır. Biri Sevda Diğeri Kara Sevda Öteki AŞK... Kimini kanatır aşk, kimini yaratır. Kimini ise arafta bırakır 'ama yine de cenneti yaşatır AŞK...' Kiminin aşkı ailevi, kimin ise ilahi. Kimininde sevgili 'ama her dua da yaşanır AŞK...' Kiminin canını acıtır aşk , kimine can katar. Kiminin ise canını alır 'ama her nefeste yaşanır AŞK...' Kimini mutlu, kimini mutsuz eder 'ama yine de her şekilde yaşanır AŞK...' © Tüm hakları şahsıma aittir. İznim olmadan alıntı yapılamaz...

Bir kadının cesaretindedir aşk...

Milattan önce 726 yılında kehanet gerçekleşti. Şimdi sıra kefaretin. Ön Asya'da başlayıp, Mezopotamya'ya uzanan ve hiç var olmamış topraklarda nihayet bulan bir masal bu; yetişkinler için. Tüm telif hakları şahsıma aittir. Kurgu, karakterler veya isim çalınması söz konusu olduğunda hukuki işlem başlatılacaktır.

Erkek kadına dedi ki: -Seni seviyorum ama nasıl, avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp parmaklarımı kanatarak kırasıya, çıldırasıya... Erkek kadına dedi ki: -Seni seviyorum, ama nasıl, kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz, yüzde yüz, yüzde bin beş yüz, yüzde hudutsuz kere yüz... Kadın erkeğe dedi ki: -Baktım dudağımla, yüreğimle, kafamla; severek, korkarak, eğilerek, dudağına, yüreğine, kafana. Şimdi ne söylüyorsam karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana... Ve ben artık biliyorum: Toprağın yüzü güneşli bir ana gibi en son en güzel çocuğunu emzirdiğini... Fakat neyleyim saçlarım dolanmış ölmekte olan parmaklarına başımı kurtarmam kabil değil! Sen yürümelisin, yeni doğan çocuğun gözlerine bakarak... Sen yürümelisin, beni bırakarak... Kadın sustu... Sarıldılar... Bir kitap düştü yere... Kapandı bir pencere... Ayrıldılar... Bir ayrılış hikayesi - Nazım Hikmet ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Tüm Hakları Saklıdır ©

“ Öyle gerçekler vardır ki duymamak için sağır olmayı istersin! ” __________________________________________ Bluedream90/Tüm hakları saklıdır ©

Ölümdü… Bir gölge misali onu takip eden, aldığı her nefeste soğukluğuyla ciğerlerini dolduran ölüm… Maskesiz, diye düşündü. Hançer maskesiz yaşayan bir ölümdü. Ve kadın... Ona doğru çekildiğini hissetti. Ufkun aslında bir uçurum olduğunu bilen minik bir serçeydi. Sonunun geldiğini hissetse de engel olamıyordu uçuşuna… İki sarmaşıktı ruhları, sarp kayalıklara tırmanmış, birbirine tutunan ve sonsuzluğa uzanırcasına sarılan… Dolandılar, birbirlerineydi bu aidiyet… Toprak yeşilde yalnızlığından kaçak, yeşil toprakta susuzluğuna damla… Ama kader ki, sarmaşıklara bir ruhu paylaşmak yazılmışsa, dolanmışlarken delicesine, kuruturlardı birbirlerini... AŞK bir yanda bembeyaz bir MELEK, bir yanda kalbe saplanmaya hazır bir HANÇER'di...