"Katilsin sen." "Hayır, sadece benim olanı koruyorum."

"Bir kere düzgün konuş. Neler olduğunu anlat." Küçük oyuncak arabadan kafamı kaldırıp ona baktım. "Ne konuşayım? Sessizlik hep en iyisi." "Mesela neler olduğunu neden ağladığını anlat." Omuz silktim. "Boşver." "Anlat." "Hayır." "Peki sen bilirsin." Sinirle ayağa kalkan bedene baktım. "Seni seviyorum." Kafasını çevirip bana baktı. "Sevmesen sevgilim olmazdın." "Bunu duymak istemiyor muydun?" Güldü. "Ben sadece benimle konuşmanı istiyorum." "Ama konuşmayı sevmiyorum." "Ama seveceksin!"