Bir gece ansızın, üst üste gelen mesajlarla aldatıldığını öğrenen Lalin, ona bu mesajları atan kişinin okuduğu okulun sahibinin, tek oğlu olan Kuzey Atlas Demiralp tarafından atıldığını ve dahası aldatıldığı kadının da yine onun sevgilisi olduğunu öğrenir. Yabani: Yanımdan öylece geçip gittin ama beni tanımadın is! Yabani: Kokunu aldım, o kötü kız rolünün içinde bile senden gelen frezyayı hissettim. Yabani: Ve biliyor musun bu çok hoşuma gitti. Yabani: Artık benden kurtulamazsın! "Çıtır/Çerez bir kurgu maksat kafamız dağılsın ;)" (Tüm haklar saklıdır!)

"Sinirlenince tırnağınla derini nasıl deldiğini, kendini tutmaya çalıştığın her an dudak içini kemirdiğini, endişeyle oturduğun yerden öylece sağ ayağını sallayıp durduğunu bile bilmeyen bir adam mı?" dedi sertçe. "Ulan gözlerinin rengini bile ela sanan bir adamla mı?!" öfkeden titreyen elini yumruk haline getirip benden gizledi. İç çekip, "Oysaki senin gözlerin yeşil, Dila." dedi maviliklerini benden hışımla kaçırarak. Sanki cam parçalarını zorla yutmaya çalışır gibi gergin bir şekilde yutkundu. Gözleri bir an bende gezinip yanağıma uğradı. "Sol yanağında kimsenin göremeyeceği kadar küçük ama dikkat bile çekmeyen bir gamzen de var mesela. O bilmez! Ufak bir çukur belki ama orada, var işte. " dedi. Sadece onun görmüş olduğu bir gerçekle... Fazlasıyla sarhoştu belki de ama sözleri buna ters bir şekilde gerçekçiydi. Beni benden daha iyi bilip anlatması ise canımı acıtıyordu. "Kokun..." dedi bu kez. Benim suskunluğum en büyük imtihanı olurken ona uzanan ellerim öylece kaldı. "Aynı, Benim sevdiğim gibi." "Arslan yeter-" dediğimde bir anda bana dönerek, "Boran Ali!" diye sert bir sesle düzeltti beni. Gözlerimin içine uzun uzun bakıp, "Daha adımı bile söyleyemiyorsun ki! Sahi Dila, o kadar mı nefret ediyorsun artık benden?" dedi. Donup kaldım. "Bilmesin, Dila." dedi tıpkı küçük bir çocuk gibi iç çekerek. "Bu kokuyu kimse bilmesin." dedi ve boynumdan söküp aldığı flara bakarak acı çeker gibi devam etti. "Ben alamıyorsam hiç kimse alamaz! Buna izin vermem! Gerekirse nefesini keserim! Bana yasaksan eğer bende herkese seni haram ederim!" İşte tam o an anladım. Bu bana karşı yapılan bir uyarı değildi! Bu beni kaybetme ihtimali üzerine yaptığı bir tehditti. Bana değil belki de ama etrafımda olanlara karşı asla göstermeyeceği merhametiydi! "Tüm haklar saklıdır!"