Bazen kadere inanmak gerekir. Bazı şeyleri düşünmektense kadere razı olmak en iyisidir belki de. Hayatı fazlasıyla hafife alan, uçlarda yaşamayı seven yirmi yaşında bir genç kızdı Funda. Hayatı fazlasıyla ciddiye alan, planlı ve düzenli yaşamayı seven otuz yaşında bir adamdı Doğan. Ve kader yine oyununu oynamış böylesine birbirinden uzak iki insanın hayatlarını bağlamıştı. Peki, bu hayatta onları neler bekliyordu?