TAMAMLANDI Ben İstanbul'da hayat bulmak isterken onun bana verdiği şeyler sonum olmuştu. Kaldıramamıştım, gücüm yetmemişti. Benim hayat hikayem heyecanlı olabilirdi ama güzel değildi. Kim güzel olmayan son isterdi ki? Ben sonumun güzel olmasını istediğim halde İstanbul'un denizinde boğulmuştum. Herkes öldürmez miydi sevdiğini? ''İstanbul bana hep seni hatırlatıyor. Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil. Hala, gülümseyen bir lale gibi bana sürgününü gönderiyorsun. Dört yanı çevrili bir kale gibi ne sır umut, ne de sır veriyorsun. Gemiler gidiyor, sen gidiyorsun sulara yansıyor yeşil gözlerin. Hüzün dalga dalga, ıssız ve derin beni İstanbul'a terkediyorsun. Sensiz ne şehrayin, ne deniz kalır. Gidersin, harabe olur İstanbul. Martılar göç eder; sular alçalır kendini çöllerde bulur İstanbul''

Mine internet üzerinden Yeşil Küpeli Kız takma ismiyle magazin haberleri yaparak milyonlarca takipçiye ulaşmıştır ve Mine'nin şimdiki haber hedefi genç kızların yeni sevgilisi Efe Duran'dır... Yepyeni bir yaz macerasına hazır mısınız? "Ben notalarını değil seni istiyorum Efe..."

Umutsuzluklardan sonra nice umutlar, karanlıklardan sonra nice güneşler doğar. ▪ Bir Düşman Sınıf hikayesi. ▪ Bir Karantina süresi. ▪ Hazırsanız başlayalım... ■■■■■■ (Kitabım alıntı değildir! Tüm haklar saklıdır! Aksi durumda Yasal işlem başlatılacaktır!) Amacım sadece yüzünüz de bir tebbessüm oluşturmak. :) Yazım yanlışları ve birçok yanlış kullanılan kelime içermektedir. Ve bunları değiştirmeyeceğim. İYİ OKUMALAR (Kİ ÇOK EĞLENİCEKSİNİZ.)

Arkadaşlar"Aras kolejiyle tatile gidiyorsunuz." Bu cümle beynimde dolanırken MÜDÜRCAĞIZIMCIM yanına ilerledim ve dedim ki "İşte şimdi senin kel kafanı siktim."

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."