Tragedia w pięciu aktach, w trzech różnych epokach. Okładka wykonana przez cudowną @lolablahaj <3 Nadzieja5000 2026

Gdy Mikołaj szóstego grudnia wraza z pracy, w domu czeka na niego bardzo nieprzyjemna niespodzianka. Błażej - najlepszy przyjaciel Mikołaja, w prezencie mikołajkowym dostał złamane serce. Zerwała z nim Monika jego dziewczyna. Mikołaj stara się z całych sił pocieszyć przyjaciela. Na próżno. Chłopak kilka dni spędza w łóżku kompletnie zdołowany. Nagle z dnia na dzień mu się po lepsza. Dawny smutek po rozstaniu znika. Kiedy Mikołajowi wydaje się, że kryzys już zażegnany i Błażejowi udało się uleczyć złamane serce, chłopak zaczyna zachowywać się w coraz bardziej nietypowy sposób. W ten przedświąteczny okres Mikołajowi przychodzi zmierzyć się z chorobą, o której do tej pory niewiele słyszał. Jak odnajdzie się w nowej sytuacji? Czy zdoła pomóc przyjacielowi? Czy okaże mu potrzebne wsparcie i troskę?

Dwudziestosiedmioletni Janek nie potrafi pogodzić się z nagłym przerwaniem wymarzonych studiów. Choroba mamy, nieleczona dystymia i piętrzące się rachunki skutecznie gaszą jego chęci do życia. Rozpoczęty staż w korporacji jest dla niego ostatnim gwoździem do trumny, w której pochował marzenie o zostaniu prawnikiem. Janek nie ma wyboru - jest zmuszony zacząć prowadzić podwójne życie, aby móc utrzymać siebie oraz swoją rodzinę. Sprawy zaczynają się komplikować, gdy pewnego wieczoru dwie odrębne rzeczywistości zderzają się ze sobą. Czy aby na pewno przeciwieństwa mają prawo się przyciągać - a jeśli tak, to czy w każdym przypadku? I czy Janek poruszy dominem, za którym skrywa się pasmo ryzykownych decyzji? Przed chłopakiem wiele trudnych emocji, a napotkane kryzysy zweryfikują wszystko to, co do tej pory wiedział o sobie samym i ludziach w jego życiu. *** TW | Uwaga! Książka zawiera: - sporadyczne przekleństwa - wzmianki o używkach, uzależnieniach i próbie targnięcia się na swoje życie - sporadyczne sceny +18

Nie zawsze życie sypie nam pod stopy płatki róż. Czasem droga przez nie jest usiana ciernistymi kolcami. Dźwigam na ramionach ciężar naszej młodej, niedoświadczonej, zranionej duszy. Zupełnie jak w tekście piosenki w albumie rockowym. Sam ma dwadzieścia trzy lata i nigdy nie powinien czuć się samotny, bo odkąd pamięta przez życie szedł ramię w ramię ze swoim starszym o cztery lata bratem i swoim najlepszym przyjacielem z dzieciństwa Adrianem. Nigdy nie powinien czuć się gorszy, bo rodzice od najmłodszych lat pozwalali mu marzyć i spełniać marzenia. Nigdy nie powinien czuć się brzydki, bo mama od zawsze powtarzała mu, że jest jej pięknym chłopcem. Sam powinien czuć się szczęściarzem, bo dorastał w domu pełnym muzyki. Każde popołudnie po szkole przesiadywał w sklepie muzycznym jego taty, ucząc się gry na gitarze. Powinien sądzić, że jest Królem Świata, a przynajmniej swojej małej mieściny, bo mając zaledwie dwadzieścia lat dołączył do już trochę bardziej znanego niż z garażowych koncertów zespołu rockowego swojego starszego brata. Niech pierwszy rzuci kamieniem ten kto w okresie nastoletniego buntu nie słuchał My Chemical Romance i choć raz nie pomyślał, że granie rocka byłoby cool. Sam ma dwadzieścia trzy lata i wrażenie, że cały ten czas żył pod szczelnym kloszem. Nigdy nie czuł się wystarczający. Zawsze egzystował w cieniu brata. Śmierć odebrała mu przyjaciela. Sam ma dwadzieścia trzy lata i jedyne czego pragnie to zniknąć. Robi to sukcesywnie centymetr po centymetrze, kość po kości. Sam ma dwadzieścia trzy lata i żyje pod popękanym kloszem.

Wyobraź sobie życie w koszmarze, gdzie każda minuta to sześćdziesiąt sekund czystego strachu. Gdzie ten sam dzień odgrywa się wciąż na nowo i na nowo, bez końca. Gdzie każdy oddech i każda myśl są własnością kogoś innego. Koszmar stworzony z myślą o Tobie. [+18] Opowiadanie o trzech dniach z życia kobiety w ultrakonserwatywnym małżeństwie. Okładka w wykonaniu @Dyktatorka

Wiktor pchany desperackim pragnieniem wyrwania się z domu, któremu bliżej jest do więzienia, a rytm dnia codziennego dyktuje choroba psychiczna jego matki, trafia do zabytkowej kamienicy. Do mieszkania, które od tej pory ma dzielić z młodą parą - Sonią i Ignacym oraz ich puszystym i dość humorzastym kocurem - Miaurycym. Liczy na świeży początek z dala od domu i swojej znerwicowanej matki. Przewrotny los jednak chce, że Wiktor niemalże od razu zakochuje się w swoim współlokatorze. Jak brzmi stare przysłowie - serce nie sługa. Miłosne sidła pętają Wiktora mocno i bezlitośnie. Chłopak nie może wyrwać się spod chorobliwego zauroczenia Ignacym, co gorsza szyba okazuje się, że jego uczucia wcale nie są, aż tak bardzo nieodwzajemnione. A może to tylko rojenia Wiktora? Czy naprawdę starszy kolega odwzajemnia jego uczucia, czy umysł Wiktora go zwodzi? I jak w takim razie ma zachowywać się przy Sonii? To przecież ona jest wybranką serca Ignacego i to jej do połowy Wiktor zawdzięcza nowy start w życiu. Chłopak wie tylko jedno: Sonia nie może się o niczym dowiedzieć. Jak jednak ma żyć z nią pod jednym dachem i udawać, że nic się nie dzieje, gdy w jego sercu panuje prawdziwa burza? Wiktor rozpoczyna walkę ze swoim rozdartym pomiędzy moralnością, a płomiennymi uczuciami sercem, gdzie granica pomiędzy miłością, a niezdrową obsesją jest naprawdę cienka. Nie wie tylko, że Ignacy skrywa przed nim tajemnice, które drastycznie mogą odmienić sposób w jaki go postrzega. Nie każda miłość musi być prosta. Czasem od początku naznaczona jest szaleństwem.

"To ty budziłaś we mnie agresję, nigdy przedtem nie uderzyłem żadnej kobiety. Momentami miałem wrażenie, że tego właśnie ode mnie oczekujesz, że moje ciosy sprawiają ci jakąś chorą przyjemność. Nigdy cię o to nie zapytałem i już nie zapytam - twoje prochy spoczywają w urnie zabudowanej marmurową płytą (moja rodzina o to zadbała, choć wcale cię nie lubili), a ja patrzę na zrobioną z prześcieradła pętlę".

//WAŻNE INFO POD OPISEM// Ambitny student ASP, Deidara, z wykładu na wykład coraz bardziej zachodzi za skórę najbardziej apatycznemu profesorowi na uczelni - Sasoriemu Akasunie. Ten z lubością wpisuje do indeksu swego ulubionego ucznia dwóje, bezustannie usiłując wyperswadować mu spaczone pojęcie sztuki, które blondyn wygłasza na lekcjach lalkarstwa. Zirytowany i załamany Deidara popełnia nieopatrznie błąd, będący powodem bliskiego - aż nazbyt - spięcia z Akasuną.♥ INFORMACJA IMPORTANTE Ponieważ fik jest pisany w tempie ślimaczym od bardzo dawna, pojawiają się w nim (zwłaszcza na początku) błędy interpunkcyjne w dużej ilości oraz może wystąpić miejscami cringe (z racji niespójności fabularnej mniejszych momentów i takiegoż zachowania postaci). Powyższe będą poprawiane, ale z góry uprzedzam, żeby nie było zdziwienia. xD Ajm sorry, kiedyś to ponaprawiam, jak ogarnę żywota. Paring: Sasori x Deidara (SasoDei) // Okładka wraz z rysunkiem jest mojego autorstwa. Proszę nie używać i nie kopiować.

Kiedy się widzicie, one odwracają wzrok. Kiedy sięgacie po to samo w sklepie, one cofają rękę. Kiedy stoicie w kolejce, one odsuwają się na bok. Bo one są wśród nas. [+18] Opowiadanie o tematyce gwałtu. Jego celem jest zwrócenie uwagi na ten problem w naszym społeczeństwie. Okładka w wykonaniu @Dyktatorka Specjalne podziękowania dla @Raksha7uciferian

"Odebranie sobie życia. Interesujące wyrażenie, komu je odbierasz? Kiedy się skończy, to nie ty będziesz za nim tęsknić. Twoja własna śmierć jest czymś, co przytrafia się wszystkim dookoła. Twoje życie nie jest twoim własnym, więc trzymaj od niego ręce z daleka." Krótkie opowiadanie o samobójstwie widzianym "z drugiej strony". Okładka w wykonaniu @CarolineWesley