ARTOFZAYN
- LECTURES 642
- Votes 46
- Chapitres 6
"მადლობელი იყო, მგზავრობა ღამე რომ არ უწევდა. ღამე-სიკვდილისთვის განკუთვნილ დროს. დღის იმ მონაკვეთში, როდესაც ემოციები მთლიანად შთანთქავდნენ. ღამე-დრო მზის ჩასვლიდან, მზის ამოსვლამდე. როგორ ცუდად მოქმედებდა მასზე დრ ოის ყველაზე საშიში, მწარე, გაწელილი, ბედკრული პერიოდი მწუხრიდან გათენებამდე. ამ დროს სხვა ადამიანი ხდებოდა. ამ დროს მის სხეულს ეპატრონებოდა სხვა სული. სული, რომელიც მთლიანად ჭამდა. სული, რომელიც მის ვინაობას უკვალოდ აქრობდა."