Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

elveda dedi; yutkunması on saniye sürdü... Mavi elbisesinin eteklerinde rüzgarın dokunuşları dalgalanırken uçurumda elleri bağlı gözleri siyah bantla kapalı sadece bekliyordu. Gözleri karanlığa söz keserken; fısıltıları rüzgara eş oldu. "bilmiyorum, kim bilmiyorum". ardından sadece karanlık... "sakın arkanı dönme, bu sadece bir başlangıç melisa sayın" "bana günaha bu kadar davet eden bir sebep söyle, Eren yiğit KARA" dört arkadaşın günahını sadece bir masum ödeyecekti... Melisa sayın...

Önümde bir uçurum, bense o uçuruma koşan yolcu... Hayatın acımasız, karmaşık olan yollarına hapsedilmiş yabancı. Ben Ela KARAMAN, benim hayatım mükemmel değildi; kimin mükemmel ki? Annem bizi doğum da terketti ne kadar istemesede... Peki ya Efe. Efe KARAMAN ikiz kardeşim, dakikalar büyük; abim sevgilim... Ona olan sevgim bitmez ama kırgınlığım... O da terketti, ama annem gibi değil isteyerek terketti. Söz verdi seni bırakmayacağım dedi ama beni uçuruma yönlendirdi. ACIMASIZCA!!! *** Bu, birbirlerine sevgilim diyen ikizlerin hikayesi

Liseye yeni başlayanlar için 9. sınıfı kolay atlatmanız için minik tüyolar güzel tavsiyeler

"kumsallll!!! hemen asagi gel onemli bisey konusucaz " tabikide bunu diyen teyzemdi. " efendim teyze " kumsal hemen hazirlaniyosun antalyaya gidiyoruz. Neeee!!!!! bu olamaz bakalim beni nasil maceralar bekliyor

Make lise great again lol

bende zamanında bir sürü tavsiye okumuştum ve hepsi "bunlardan uzak durun, dedikodu yapmayın!" tarzındaydı. Emrediliyormuş gibi hissedip bir daha da tavsiye falan okumamıştım. Sizin bu hisse kapılmanızı istemediğim için böyle bir kitap yazmaya karar verdim. Umarım seversiniz :))

Iki yol var önümde biri sana biri cehenneme çıkan..

Seni sevmek ıssız bir ada da tek başına kalmak gibiydi....

Geceyi dinliyordu Onur. Cırcır böceklerinin sesi her yerden geliyor, hafif bir esinti yüzünü yalıyordu. Deniz'in kokusu burnuna geldi ve derin bir nefes çekti. İnsan böyle bir yerde ölene kadar yaşayabilir diye düşündü. Şehrin kargaşasından trafik gürültüsünden uzakta geçirdiği bu gece bütün duyularını açmış gevşetmişti Onur'u... Balım'a baktı göz ucuyla. Oda kendisinden farklı değildi. Gözlerini gökyüzüne çevirmiş şehirde göremediği yıldızlara bakıyordu. Bir süre daha sessizce geceyi dinlediler. Sessizliği bozan Onur oldu. "Yarın benimle gelecek misin?" "Anlaşmayı imzalarsan neden olmasın." "Herşey tamam da son madde sence de biraz ağır değil mi?" "Dedim ya sen bilirsin. Kabul etmemekte özgürsün." Bir süre daha düşünen Onur kararsızlık içinde başını sağa sola salladı. Denemeye değerdi. Şayet yapamazsa bırakırdı. Bakışlarını karşısında ki sandalyede oturan kadına çevirdi. Turuncu saçlarını serbest bırakmış, omuzlarına aldığı şala sıkıca sarılmıştı. İşte bu da gecenin suçuydu. Çünkü kadın cennetten bir manzara gibi görünüyordu...