O kızıl güzel, masamıza ilk oturduğu an içime kor bıraktı. Onu asla kardeşim olarak görmedim. Yüzündeki her bir çilin yerini ezbere biliyorum. Bir gün benim olacak. Tek yapmam gereken büyümesini beklemek. - Komşu çocuğu Barış- 8 yaşımdan beri her sabah onların kahvaltı sofralarındayım. Tam karşısındaki sandalye benim yerim. Simsiyah zindan gözleri beni içine hapsetti. Birgün beni seveceğini hayal bile edemezdim. - Komşu kızı Gamze - BAŞLAYINCA DURAMAYACAĞINIZ, İÇTEN BİR HİKAYE.. Küfür ve +18 sahneler içerir.

Alıntı -Ne diyim hacım mı diyim? -O kadar şey saydım bula bula hacımı mı buldum ? -Tamam ketçaplı kolam -ıyy ketçaplı kola mı ? -Ne kızıyorsun lağam farem

Pişmanım lan köpek gibi pişmanım" bağırmasıyla dururken gülerek arkama döndüm. "Cidden mi?Bende pişmanım biliyor musun? Sana inandığım için pişmanım. Ama ne yazık ki zamanı geri alamıyoruz." İçimizdeki o çılgın ve eğlenceli insana ne oldu??? Yok ettiler değil mi? Sizi defalarca kez kırıp parçakara ayırdılar değil mi? Sizcde de buna bir son vermeniz gerekmez mi? Sizce de yetmedi mi en yakın arkadaşınızın sizin sevdiğiniz kişiyle sevgili olması. Bitmedi mi sırf çok seviyorsunuz diye defalarca kez aldatmasına rağmen o şerefsiz insana şans vermeniz. Bitmesi gerekmiyor mu? Bitmeli.... Güvenin olmadığı bir yerde imkansız olan bir aşk doğabilir mi? Hep bilikte görelim....